Share

ایرج ادیب‌زاده- مایکل مور، کارگردان معترض امریکایی که در راه سفر به ایران برای شرکت در جشنواره‏ی فیلم فجر بود، در نامه‏ای به کمیته‏ی پشتیبانی جهانی از جعفر پناهی و محمد رسول‏اف نوشت: «اعتماد من از حکومت ایران سلب شده و به ایران نمی‏روم.»

از سوی دیگر، در مراسم گشایش بیست و نهمین دوره‏ی فیلم فجر، مسعود کیمیایی، سینماگر قدیمی ایران و پوران درخشنده، دیگر کارگردان ایرانی، خواستار تجدید ‏نظر در حکم زندان جعفر پناهی شدند که با استقبال فراوان حاضران در جشنواره روبه‌رو شد. در حالی‏که وزیر ارشاد و چند تن از مسئولان سینمایی جمهوری اسلامی نیز حاضر بودند.

مسعود کیمیایی، کارگردان فیلم‏های «قیصر»، «گوزن‏ها» و «اعتراض» که برای تقدیر از یک عمر فیلمسازی دعوت شده بود، گفت: «من با کمال فروتنی و تواضع، با این ۷۰ سال سن‏ام، از قوه‏ی قضاییه می‏خواهم که در حکم جعفر پناهی تجدید ‏نظر کند.»

پوران درخشنده، کارگردان و فیلمساز ایرانی نیز گفت: «جای جعفر پناهی در سینمای ایران خالی است.»
گفته‏های این دو سینماگر در پشتیبانی و حمایت از جعفر پناهی، با تشویق فراوان تماشاگران و انتقاد شدید رسانه‏های دولتی و نیز فرج‏الله سلحشور، کارگردان مجموعه‌های تلویزیونی روبه‌رو شد.

فرج‏الله سلحشور در گفت‏وگو با خبرگزاری دولتی فارس گفته است: «کیمیایی در جشنواره‏ی فیلم فجر از یک خائن دفاع کرد که خانه‏ی خود را در اختیار دشمنان انقلاب قرار داده است.»

سلحشور، کارگردان مجموعه‌ی «یوسف پیامبر»، مسعود کیمیایی را سازنده‏ی فیلم‏های «آبگوشتی» توصیف کرده و گفته است که ۹۰درصد کارهای سینمایی او در همین سطح است.

در گفت‌وگویی تلفنی با مجتبی میرطهماسب، سینماگر و مستندساز ایرانی که به عنوان عضو هیئت داوران جشنواره‏ی فیلم «وزول» در غرب فرانسه، به این کشور آمده، واکنش او را نسبت به مراسم گشایش جشنواره‏ی فیلم فجر پرسیده‌ام.

 

من زمانی این خبر را شنیدم که خودم ایران نبودم. مشخص است که واکنش این دو سینماگر ایرانی در دفاع از جعفر پناهی و محمد رسول‌اف، خیلی مورد استقبال قرار گرفته است. در شرایطی که بسیاری از سینماگران ایرانی در یک‌جا جمع بودند و حضور داشتند، همین‏که اسم جعفر پناهی برده شده و خواسته شده نسبت حکم ایشان- که همه روی غیرعادلانه بودن آن اتفاق نظر دارند- تجدید‏نظر بشود، به نظر من اتفاق خوبی است.

 

شما خودتان هیچ‏وقت در جشنواره‏ی فیلم فجر شرکت کرده‏اید؟

 

اصولاً جشنواره‏ی فجر، جشنواره‏ای متمرکز بر سینمای داستانی است. امسال هم که بعد از سال‏ها، بخش مستند آن را حذف کردند، ولی قبلاً بخش مستندی داشت که هیچ‏وقت برای من به عنوان فیلمساز داخل ایران جدی نبود. چون نه شیوه‏ی مناسبی برای نمایش در نظر می‏گرفتند و نه امکان دیده شدن خوبی برای یک فیلم بود. یک جایزه‏ی تشریفاتی در جشنواره‏ای بود که فقط می‏خواست بگوید به همه‏ی بخش‏های سینما توجه می‏کند.

با وضعیتی که نسبت به سینمای مستند ایران در شرایط فعلی هست، به نظر من، حذف‏ آن ادامه‏ی منطقی نگاه دولت بود به این که سینمای مستند اهمیتی ندارد و به راحتی حذف می‏شود.

 

محکومیت سنگین زندان و محرومیت جعفر پناهی و محمد رسول‏اف، با اعتراض‏های جهانی سینماگران و دست‏اندرکاران سینما در دنیا روبه‌رو شده است. شما که از نزدیک با جعفر پناهی کار کرده‏اید، نظری راجع به این محکومیت دارید؟

 

در فضایی که وجود دارد، محکومیت ایجاد شده برای محمد رسول‏اف و جعفر پناهی اتفاق خوبی نبود. به جهت این‏که در نهایت این دوستان در شکل عادی‏ می‏توانستند تخلفی از یک بخشنامه کرده و متهم باشند به این‏که فیلم بدون مجوز ساخته‏اند.

بدیهی است اگر ما سینمای جهان را یک خانواده بدانیم، همه نسبت به این نوع اتفاق واکنش نشان می‏دهند و در مجموع، این حمایت چیز دور از انتظاری نبود.

 

می‏دانیم که شما به جشنواره‏ی فیلم «وزول» در غرب فرانسه دعوت شده‏اید و عضو هیئت داوران هستید. اگر ممکن است درباره‏ی این جشنواره هم توضیحی بدهید و این‏که آیا فیلمی از خود شما هم در بخشی از جشنواره نشان داده می‏شود؟

 

در مورد جشنواره‏ی «وزول»، اولین‌بار است که من به چنین جشنواره‏ای می‏روم، ولی قبل از آن، از طرف دیگر دوستان ایرانی که قبلاً به جشنواره آمده بوند، شنیده بودم که جشنواره‏ای بسیار گرم و صمیمی است که به همت یک زوج راه افتاده است و تمرکزش بر سینمای آسیاست.

در مورد جشنواره از قبل شنیده بودم و این‏که فضای دیگری بر آن حاکم است. ابتدا به ساکن هم با فیلم مستند «بانوی گل سرخ» برای بخش مسابقه‏ی مستند جشنواره دعوت شدم و بعد از آن‏که این را به من اعلام کردند، خواستند حال که می‏‏آیم، داور بخش داستانی جشنواره هم باشم. من هم با کمال میل پذیرفتم. در نهایت هم امیدوارم که هر اتفاقی در این دوره از جشنواره می‏افتد، به نفع سینمای کشورمان باشد.

 

اعتراض به سرکوب هنر و هنرمند


اعتراض‏های جهانی از سوی سینماگران، بازیکنان و دست‏اندرکاران سینمای جهان به محکومیت جعفر پناهی و محمد رسول‏اف ادامه دارد.


از عباس بختیاری، مدیر «فرهنگ‏سرای پویا» و عضو کمیته‏ی فرانسوی پشتیبانی از جعفر پناهی، درباره‏ی میزان اعتراض‏های جهانی سینماگران مطرح دنیا پرسیده‌ام.

 

به عقیده‏ی من، عدم شرکت مایکل مور، به عنوان یک کارگردان شناخته شده و برجسته‏ی جهانی، در جشنواره‌ی فجر، اتفاق مهمی است. از مدت‏ها پیش نیز برای حضور او در جشنواره‌ی فیلم فجر، رایزنی‏هایی صورت گرفته بود. با توجه به موضعی که ایشان همواره نسبت به سیاست‏های امریکا داشته، حکومت ایران بیشتر مترصد این بود که از این تضاد بهره بگیرد و از مایکل مور دعوت کند.

مایکل مور ابتدا پذیرفته بود، ولی با توجه به سیاست‏های سرکوبگرانه‏ی حکومت ایران که روزبه‏روز دارد در برخورد با هنر و به‏ویژه‏ سینمای ایران تشدید می‏شود، این بازیگر قبل از افتتاح جشنواره‌ی فیلم فجر اعلام کرد و به حکومت ایران یا مسئولان این جشنواره پیام داد که «اعتماد من به رژیم ایران سلب شده است و به ایران نمی‏آیم.» این آخرین خبری است که ما از طریق همین کمیته، در پی تماس‏هایی که با آقای مایکل مور داشتند، دریافت کرده‏ایم.

همین‏طور بسیاری از سینماگران کشورهای چین، آفریقا و مصری از شرکت در جشنواره‌ی‌ فجر خودداری کرده‏اند و تعداد بسیار ناچیزی از فیلمسازان کویت، قطر، آذربایجان، هند و یک سینماگر هم از مالزی در آن شرکت کرده‏اند. بقیه‏ی فیلمسازان غیر ایرانی از حضور در این جشنواره خودداری کردند. از فرانسه نیز سه کارگردان دعوت داشت که هیچکدام از آنها به ایران سفر نکردند.

 

غیر از این کارگردان‏ها و سینماگرانی که به جشنواره‏ی فجر امسال نرفتند، اعتراض‏های گسترده‏ی جهانی از سوی کارگردان‏های مطرح جهان، بازیگران، دست‏اندرکاران سینما به محکومیت سنگین جعفر پناهی و محمد رسول‏اف هم‏چنان ادامه دارد. شما خبر تازه‏ای در این زمینه دارید؟

 

مهم‏ترین خبر این است که بخش‏های مختلف جشنواره‌ی جهانی فیلم برلین، امسال با فیلم‏های جعفر پناهی افتتاح خواهد شد و روز ۱۱ فوریه – بیست و دو بهمن – ، روز ویژه‏ی حمایت از جعفر پناهی و محمد رسول‏اف نامگذاری شده است که بسیاری از بزرگان سینمای جهان با عبور از فرش قرمز، در برابر عکس‏های این سینماگران ایرانی ادای احترام خواهند کرد و همین‏طور همبستگی خود را اعلام می‏کنند.
به‏زودی بر سردر تمام سینماهای فرانسه، در محکومیت حکم ناعادلانه‏ای که برای این دو سینماگر ایرانی در نظر گرفته شده، عکس‏های آقای پناهی و آقای رسول‏اف نصب خواهد شد.

شهرداری پاریس طی مراسمی، عکس‏های بزرگی از این دو سینماگر ایرانی را بر سردر شهرداری پاریس نصب خواهد کرد.

یک تیزر تبلیغاتی در دست تهیه است که بین ۲۰ تا ۳۰ ثانیه است. این تیزر تبلیغاتی به محکومیت حکومت ایران در سرکوب سینماگران ایران، به‏ویژه آقای جعفر پناهی و محمد رسول‏اف می‌پردازد این تیزز تبلیغاتی بدون استثنا در تمام سینماهای فرانسه، قبل از شروع هر فیلمی، به نمایش درخواهد آمد.

همزمان، به درخواستی که کمیته‏ی پشتیبانی یا کمیته‏ی حمایت از جعفر پناهی از همه‏ی جشنواره‌های دنیا کرده، پاسخ‏های مثبت داده شده و از این پس تمام جشنواره‌های بین‏المللی، با یک صندلی خالی به نام جعفر پناهی، به عنوان عضو هیئت داوران گشایش خواهد یافت.

همینطور در کشورهای آفریقایی‏ای که حتی سینما ندارند، اما سینماگر دارند، این سینماگران در تلاشند تا از طریق ویدئو پروجکشن در کشورهای‏شان در پارک‏ها و همین‏طور مراکز فرهنگی‏شان، نمایش‏هایی از فیلم‏های آقای محمد رسول‏اف و جعفر پناهی داشته باشند.

Share