Share
فروغ. ن. تمیمی- نگاهی مصمم دارد، دستش را هم بالا برده و رو به دوربین گرفته، کف دستش نوشته: «من حق یک زندگی عاری از خشونت را دارم». زن توی کارت پستال را می‌گویم. کارت پستال تبریک سایت مدرسه فمینیستی، مدرسه دیجیتالی زنان ایرانی برای صدمین سالروز جشن هشت مارس. کارتی که دیروز هزاران بار در فیس بوک پخش شد، با ایمیل پست شد و حداقل هزاران زن ایرانی آن را دریافت کردند.

 
این کارت و شعار آن مرابه یاد «عایشه»، دختر نوجوان افغانی می‌اندازد که تصویر او چندی پیش روی جلد مجله تایم را پوشانده بود. عکسی تکان‌دهنده از چهره مثله شده «عایشه» با بینی بریده‌اش! او یکی از هزاران زن قربانی خشونت خانگی در افغانستان است.
 
اما آیا واقعا دردناک نیست که پس از صد سال مبارزه برای رفع خشونت و تبعیض از زنان در ایران، آن‌ها هنوز در معرض انواع خشونت‌های فیزیکی، روانی و نهادینه شده در فرهنگ و قوانین مدنی قرار دارند، تا ما زنان باز ناگزیر شویم که حتی درجشن روز زن هم کارت پستالی با مضمون مبارزه علیه «خشونت» طراحی و پست کنیم؟
 
شاید بگویید که این پرسش من، حداقل در شرایط فعلی سئوال بی‌جایی است، در شرایطی که زنان ما حتی قبل از به دنیا آمدن در معرض تبعیض و خشونت مشروعیت یافته در قانون قرار دارند. می‌گویید چگونه؟ تنها کافی است نگاهی به بند شش ماده ۴۸۷ قانون مجازات اسلامی بیاندازید. آنجا که در مورد «دیه» سقط جنین یک مادر می‌نویسد: اگر جنین سقط شده او «پسر» باشد دیه‌ای که به این «جنین» تعلق می‌گیرد دوبرابر دیه‌ای است که به «جنین دختر» تعلق می‌گیرد!
 
زنان ایرانی امسال در صدمین سالروز هشت مارس باز هم از طرف دولت‌مردان قرار گرفتند، تا از حضور علنی و فعال‌شان در مکان‌های عمومی و خیابان‌ها ممانعت شود. تا آن‌ها باز هم نتوانند در آزادی و آرامش روز خود را جشن بگیرند، یا در اعتراض به زندانی بودن رهبران جنبش سبز، ده‌ها فعال حقوق بشر و کنشگران زندانی زن، تظاهرات کنند. اگر چه حضور فعال گروه‌هایی از مردم در خیابان‌های تهران بیش از روزهای پیش چشمگیر بود و به در گیری‌های نیروی انتظامی با آن‌ها در بعضی از خیابان‌ها هم منجر شد.
 
برخلاف ایران، صدمین سالروز هشت مارس در بسیاری از کشورهای جهان با جشن و پایکوبی بیشتری برگزار شد. در بیست و شش کشور جهان دو روز هفتم و هشتم مارس تعطیل رسمی اعلام شد و در ایالات متحده باراک اوباما ماه مارچ را «ماه تاریخ زنان» خواند.
 
زنان ایرانی جشن هشت مارس امسال را با شور و شوق همیشگی در محافل دوستانه، در رسانه‌های آزاد، در گردهمایی‌های ایرانیان ساکن کشورهای دیگر، و با بزرگداشت فمینیست‌های زندانی در ایران برگزار کردند. برای مثال دیروز ده‌ها مصاحبه با فعالان زنان ایرانی در رسانه‌های آزاد برگزارشد، فیلم تظاهرات بزرگ زنان ایرانی علیه حجاب در هشت مارس ۱۳۵۷، یعنی تنها سه هفته پس از انقلاب، بار‌ها و بار‌ها بر روی شبکه فیس بوک دست به دست شد. و  صد‌ها ترانه و قطعه موسیقی در ستایش از مبارزات زنان پخش شد.
 
خلاصه یک جشن دیچیتالی پرشور و با شکوه در صد سالگی هشت مارس برگزار شد.
 
راهپیمایی مشترک چند هزار زن ایرانی و عرب در پاریس و تجمع آن‌ها در برابر سفارتخانه‌های ایران، مصر و تونس هم نویدی از تجدید حیات مبارزات زنان در کشورهای عربی و هم نمادی از تلاش برای تشکیل یک جبهه واحد فمینیستی در خاورمیانه است. جنبش‌های دموکراتیک فعلی در این منطقه با شرکت زنان و حمایت آن‌ها پا گرفته و تحقق آزادی و دموکراسی واقعی در خاورمیانه در گرو تصویب قوانین برابر و رفع تبعیض و خشونت جنسیتی علیه زنان است.
 
برای زنان مصرِی، تونسی و دیگر کشورهای عربی جشن هشت مارس امسال جشنی استثنایی بود. در دو ماه گذشته زنان تونس، مصر، لیبی و سایر کشورهای عربی، پا به پای مردان در مبارزات مردم برای برای برچپدن بساط دیکتاتور‌ها و برقراری دموکراسی به خیابان آمدند و این مبارزات همچنان ادامه دارند.
 
به گفته «نوال السعداوی»، فمینیست هشتاد ساله و مبارز دهه‌های پیشین که در تظاهرات قاهره حضور داشت: «در روزهای قیام علیه حسنی مبارک، خط و مرزهای جنسیتی در میدان تحریر یکشبه فراموش شد، و زنان و مردان مصری برای سرنگونی دیکتاتور در کنار هم قرارگرفتند.»
 
جشن روز زن در مصر همیشه در دوازدهم مارس برگزار می‌شود. روزی که زنان این کشور در ۱۹۱۹ علیه استعمار بریتانیا و هم برای رفع تبعیض از زنان به خیابان آمدند و خواهان «حق رای» شدند. «هدا شعراوی» (۱۸۷۹-۱۹۴۷) یکی از فمینیست‌های مشهور از رهبران جنبش حق رای برای زنان در مصر بود. او پس از بازگشت از کنفرانسی در ایتالیا در ۱۹۲۳ در ایستگاه قطار قاره کشف حجاب کرد و به همین خاطر به شدت مورد توجه قرار گرفت.
 
شایع بود که دیروز درجشن هشت مارس ۲۰۱۱، هزاران زن مصری و شاید حتی یک میلیون نفربرای مطالبات برابری خواهانه به خیابان خواهند آمد. اما در عمل یک گردهمایی چند صد نفره از زنان و مردان حامی آن‌ها در قاهره برگزار شد.
 
فمینیست مصری «نحلا عبدو»، می‌نویسد «زنان مصر بار دیگر برای رفع تبعیض بپا خواسته‌اند. حالا غربی‌ها باید در دیدگاه‌های سنتی خود نسبت به فرودستی و خاموشی زن عرب تجدید نظر کنند.»
 
دیروز ۶۳ سازمان و شبکه زنان مصری خواهان شرکت در بازنویسی قانون اساسی این کشور شدند. آن‌ها می‌گویند گروهی از زنان حقوقدان و در بد‌ترین شرایط حداقل یک نفر از زنان متخصص باید در نوشتن قانون اساسی جدید سهیم باشد.
 
زن جوانی دیروز در میدان تحریر، به ژورنالیستی از روزنامه لس آنجلس تایمز می‌گوید: «این انقلاب برای دموکراسی و علیه پدرسالاری در تمام اشکال آن است. زن دیگری می‌گوید: «حس زیبایی است که ما با مردان پا به پای هم و برای دفاع از حقوق زنان به میدان تحریر آمده‌ایم.»
 

گردهمایی زنان مصری اما با مخالفت گروهی از مردان هم مواجه شد که با آن‌ها درگیر شده و خواهان بازگشت «برابری خواهان» به خانه‌هایشان شدند! 

Share