Share

شهرنوش پارسی‌پور – گفتیم که «جی ین»، یعنی حالت کمی اصل نرینه، و «کاون»، حالت کمی اصل مادینه، در حالت این در آن دری (یعنی در ترکیب با یکدیگر) سه پسر و سه دختر به‌وجود می‌آورند. دیدیم که دختر‌ها، «سون»، به معنای درخت و نیروی رسوخ‌کننده، «لی»، به معنای آتش و زیبایی و «توئی» به معنای دریاچه‌های بالای کوه و در عین حال شادمانی هستند.

اما پسر نخست، «جه ئن»، به معنای رعد و برق و جنبش است و از یک خط بسته در پائین و دو خط شکسته در بالا شکل گرفته. پسر دوم به نام «که آن»، و کنایه از آب و در عین حال خطر است. او از یک خط بسته در میانه و دو خط شکسته در بالا و پائین شکل گرفته. پسر سوم که «ئن»، به معنای کوه و در عین حال ایستائی، و از دو خط شکسته در پائین و یک خط بسته در بالا شکل گرفته. در کمال تعجب می‌بینیم که دختر‌ها با داشتن دو خط بسته به پدر شباهت دارند و پسر‌ها با دو خط شکسته به مادر نزدیک می‌شوند. برداشت روان‌شناختی این است: پسر خواست مادر است از پدر، و دختر خواست پدر است از مادر. اما دلیل ریاضی نیز اینکه در شمارش عددی دو خط بسته هر کدام سه و روی هم شش هستند و با یک خط شکسته که عدد آن دو است به عدد هشت می‌رسیم که عددی‌ست زوج و در نتیجه مادینه. به همین شکل پسران با داشتن دو خط شکسته مادینه عدد چهار را به خود اختصاس داده و با یک خط بسته که عدد آن سه است به شماره‌ی هفت می‌رسند. پس اکنون ما دارای چهار عدد: شش، مادینه پیر، هفت، نرینه جوان، هشت، مادینه جوان و ۹، نرینه پیر هستیم. شش عدد مادر و ۹ عدد پدر است و هفت عدد پسر‌ها و هشت عدد دختر‌ها به‌شمار می‌آید. ترتیب قرار گرفتن آن‌ها نیز بدین شکل است: پدر، یا «جی ئن»، یا سه خط کشیده در بالا و در جای جنوب قرار می‌گیرد. مادر یا: «کاون» که از سه خط شکسته تشکیل شده در شمال و در پائین قرار می‌گیرد. چینیان نیز همانند ما رو به شمال می‌ایستند، اما جنوب را که گذرگاه خورشید و در نتیجه نور است بالا تلقی می‌کنند. «جه ئن»، پسر بزرگ که رعد و برق و جنبش باشد در کنار پدرش در جنوب غربی قرار می‌گیرد. «سون»، دختر بزرگ که درخت و نیروی رسوخ‌کننده (هوا) است در شمال شرقی، در کنار مادرش می‌ایستد. این طبیعی‌ست، چرا که او درخت است و ریشه در مادر خود، خاک دارد، اما سر به‌سوی بالا (پدر) دارد. پسر دوم، «که آن» یا آب که خطر نیز هست در مغرب قرار می‌گیرد. «لی»، یا آتش که مظهر زیبایی نیز هست، و دختر دوم به شمار می‌آید در مشرق می‌ایستد. «که ئن»، یا پسر کوچک که کوه و در عین حال حالت ایستائی و سکون است در شمال غربی، در کنار مادرش می‌ایستد. «توئی»، دختر کوچک، که دریاچه‌های بالای کوه و در عین حال شادمانی است در جنوب شرقی، در کنار پدرش قرار می‌یابد. پس خانواده‌ی آسمانی- زمینی یک هشت‌ضلعی تشکیل می‌دهند. دقت بفرمائید به ساختمان خانقاه‌ها در ایران که همیشه هشت‌ضلعی هستند…

اکنون این هشت اصل هر یک با خود یک بار و با دیگری دو بار ترکیب شده و هشت در هشت می‌شود که عدد ۶۴ به دست می‌آید و ما صاحب شصت و چهار شش خطی می‌شویم. یعنی چه؟ سه خط بسته «جی ئن»، با خود ترکیب شده و یک شش خطی ترکیب شده از خطوط کشیده می‌سازد. به همچنین «کاون» یا اصل مادینه در خود ترکیب شده و یک شش خطی مرکب از خطوط شکسته به‌وجود می‌آورد. اما بعد پدر و مادر هر یک جداگانه با هر یک از پسران و دختران ترکیب می‌شوند. یک‌بار در بالا قرار می‌گیرند و یک‌بار در پایین. به همین ترتیب پدر و مادر نیز به دو شکل با یکدیگر ترکیب می‌شوند یک بار پدر در بالا قرار می‌گیرد و یک بار مادر. اکنون پسران و دختران نیز هر یک دو بار با یکدیگر ترکیب می‌شوند و ۶۴ جدول شش خطی به‌دست می‌آید. در اینجا دقت کنید که شطرنج هندیان نیز دارای ۶۴ خانه است. به همین نحو است رمل ایرانی که از دو استوانه و چهار مکعب تشکیل شده، که این‌ها نیز در چرخش ۶۴ شکل می‌سازند. به‌راستی سرچشمه اصلی این شباهت در کجا قرار گرفته؟ یکی کتاب را دارد و دومی دستگاه بازی فکری را و سومی ابزارهایی که برای فال‌گیری به‌کار گرفته می‌شوند. جست‌وجوی این سرچشمه‌ی مشترک بدون شک به کشفیات با ارزشی منجر خواهد شد.
 

در همین اواخر یک برنامه سرگرم‌کننده‌ی چینی در اینترنت در چرخش بود. در این برنامه دیده می‌شد که یک جدول شصت و چهار خانه‌ای را در برش‌های مختلف می‌برند و در کنار هم قرار می‌دهند و در ‌‌نهایت و در کمال شگفتی، در آخرین شکل جدول دارای ۶۵ خانه است. دیدن این برنامه برای من بسیار هیجان‌انگیز بود و لابد چینیان بیشتر از من از دیدن آن لذت می‌برند.
 

 

پس هر «شش‌خطی» از دو «سه‌خطی» شکل گرفته. «سه‌خطی» پایین نماینده‌ی حالات و رفتار درونی‌ست، و «سه‌خطی» بالا نماینده‌ی حالات و رفتار بیرونی‌ست. به‌طور معمول خط‌ها را از پایین به بالا ترسیم می‌کنند. نخستین خط نماینده‌ی انبوه مردم است. خط دوم مکان همسر و یا پسر است. خط سوم به امور دیوانی تعلق دارد و خط چهارم نماینده‌ی دیوانسالاران است. خط پنجم مکان رهبر و خط ششم که در بالا‌ترین نقطه قرار گرفته نماینده‌ی خردمند فرزانه است. میان خط‌های یکم و چهارم، میان خط‌های دوم و پنجم، و میان خط‌های سوم و ششم ارتباطاتی وجود دارد. در هر «شش‌خطی» که از دو «سه‌خطی» تشکیل شده، دو «سه‌خطی» دیگر نیز یافت می‌شود، و همه این‌ها کار تعریف «یی جینگ» را مشکل می‌کند.
 

روش استخاره کردن با «یی جینگ» با استفاده از ۵۰ قطعه چوب بو مادران انجام می‌شود. تعریف نحوه‌ی استفاده از این چوب‌ها بسیار پیچیده و در عین حال وقت‌گیر است. پس امروزه با استفاده از سه سکه این‌کار انجام می‌شود. یک روی سکه را «دو» در نظر می‌گیریم و یک روی آن را «سه». سکه‌ها را در دست گرفته و در جهت حرکت عقربه‌های ساعت دست‌ها را که روی هم گذاشته‌ایم می‌چرخانیم و بعد سکه‌ها را می‌ریزیم. تنها چهار امکان در ریختن سه سکه ممکن است: هرسه سکه روی دو باشند، که می‌شود شش. این نشان می‌دهد که استخاره ما حداقل یک خط قابل تفسیر دارد که‌‌ همان شش یا مادینه‌ی پیر باشد. پس در میانه‌ی دو خط شکسته که روی کاغذ می‌کشیم یک ضربدر می‌گذاریم. حالا ممکن است در ریختن سکه‌ها هر سه سکه روی شماره‌ی سه را نشان دهند. در این حالت عدد ۹ به‌دست می‌‌آید که‌‌ همان نرینه‌ی پیر است. این نشان می‌دهد که این خط نیز تفسیر دارد. برای روشن کردن این موضوع دایره‌ای میانه‌ی خط می‌کشیم. بعد ممکن است دو سکه روی دو بیفتد و یک سکه روی سه. در این حالت خط ممتد نرینه‌ی جوان به‌دست می‌آید، که در جای خط سوم قرار می‌گیرد و شماره آن هفت است. بعد ممکن است که دو سکه روی عدد سه باشد و یک سکه روی عدد دو. در اینجا ما عدد هشت را خواهیم داشت که مادینه‌ی جوان باشد. اعداد هفت و هشت تفسیر ندارند و تغییر نمی‌کنند. این خط در جای خط چهارم قرار می‌گیرد. بعد ممکن است خط پنجم دوباره شش بشود و خط ششم دوباره ۹ بشود. این دو خط آخر نیز تفسیر دارند. این دو «شش‌خطی» در «سه‌خطی» پایین نماد آب و خطر و در «سه‌خطی» بالا نماد آتش و زیبایی و چسبندگی‌ست. در جدولی که به طور معمول در آخر هر کتاب «یی جینگ» وجود دارد سه خط پائین را در طرف چپ و در ستون عمودی و «سه‌خطی» بالا را در بالا و در ستون افقی نشان می‌دهند. در این جدول متوجه می‌شویم که با «شش‌خطی» شماره ۶۴ روبرو هستیم. اما چون چهار خط قابل تفسیر داریم «شش‌خطی» ما پس از خوانده شدن و خوانده شدن تفسیر خط‌ها به «شش‌خطی» شماره‌ ۱۷ تغییر می‌کند. علت این است که خط‌های شماره شش به ضد خود یعنی هفت و خط‌های شماره ۹ به ضد خود یعنی به هشت تبدیل می‌شوند. باز هم توضیح خواهم داد.
 

در همین زمینه:

::یی جینگ، بخش سوم::

Share