Share

دبیر ستاد حقوق بشر قوه قضائیه گفت ایران مشکلی با آمدن گزارشگران حقوق بشر ندارد اما اشکالاتی به مکانیسم گزارشگری دارد.

به گزارش خبرگزاری‌ دانشجویان ایران (ایسنا)، محمدجواد لاریجانی، دبیر ستاد حقوق بشر قوه قضائیه و مشاور بین‌الملل رئیس قوه قضائیه ایران در دیدار با سفیر ژاپن در امور سازمان ملل در باره حضور گزارشگران حقوق بشر در ایران، گفت: «ایران همچنان بر موضع سابق خود، یعنی دعوت عام از همه گزارشگران، باقی است و مشکلی با آمدن آن‌ها به ایران ندارد.»

وی با بیان این‌که «ایران تا کنون بیش از هفت گزارشگر موضوعی را پذیرفته و این رقم بالایی است»، افزود: «با این همه، ما اشکالاتی به مکانیسم گزارشگری داریم که مثلأ یکی از آن‌ها نبود استحکام حرفه‌ای و غیر فنی بودن آن است.»

دبیر ستاد حقوق بشر قوه قضائیه ادامه داد: «موضع ایران در قبال مکانیسم گزارشگری شورای حقوق بشر به‌ویژه در خصوص یوپی‌آر، حمایتی و مثبت است اما باید با به‌کارگیری روش‌های شفاف و دقیق اجازه ندهیم مکانیسم گزارشگری به یک تریبون تبلیغاتی برای وارد کردن فشار به کشورها تبدیل شود.»

 

یوپی‌آر (The Universal Periodic Review) بررسی کارنامه حقوق بشری کشورهای عضو سازمان ملل متحد است که به‌منظور بهبود وضعیت حقوق بشر در جهان هر چهار سال یک بار برگزار می‌شود.

محمدجواد لاریجانی: ما در هر زمان و بدون هیچ دغدغه‌ای حاضر به همکاری‌های بین‌المللی هستیم چرا که به نظام قضایی خودمان اطمینان کامل داریم

محمدجواد لاریجانی در توضیح «اشکالات مکانیسم گزارشگری» گفت: «مثلأ اگر گزارشگری به ایران سفر کند و بگوید من ۲۰۰ اتهام را می‌خواهم بررسی کنم ولی سه روز بیشتر در ایران اقامت نمی‌کنم و در هر روز نیز چند ساعت را به این کار اختصاص می‌دهم، مشخص است که این مکانیسم از استحکام لازم برخوردار نبوده و بسیار غیرحرفه‌ای است و طبیعی است که این راه‌ و رسم بررسی مشکلات نمی‌تواند چیزی به دقت مکانیسم‌های بین‌المللی اضافه کند.»

 

وی افزود: «ما توصیه می‌کنیم گزارشگری در نهایت دقت صورت پذیرد تا هرگونه شائبه از مکانیسم‌های حقوق بشر در مجامع بین‌المللی دور شود.»

مشاور بین‌الملل رئیس قوه قضائیه ایران تأکید کرد: «ما در هر زمان و بدون هیچ دغدغه‌ای حاضر به همکاری‌های بین‌المللی هستیم چرا که اولأ به نظام قضایی خودمان اطمینان کامل داریم و ثانیأ اگر متوجه ضعف یا نقصی در آن شویم، پیش از هر کسی خودمان اقدام به اصلاح آن می‌کنیم. به همین دلیل تفاوت بین گزارشگری حرفه‌ای و تبلیغات سازمان‌یافته و جوسازی را به‌خوبی می‌دانیم.»

روز پنج‌شنبه ۲۴ مارس ۲۰۱۱ (چهارم فروردین ۱۳۹۰) شورای حقوق بشر سازمان ملل در ژنو، برای نخستین بار در ۱۰ سال گذشته، با تعیین نماینده ویژه حقوق بشر در ایران موافقت کرد.

 

از میان ۴۷ عضو شورای حقوق بشر سازمان ملل در نشست ژنو، ۲۲ عضو به تعیین گزارشگر ویژه حقوق بشر در ایران رأی مثبت، ۱۴ عضو رأی منفی و هفت عضو نیز رأی ممتنع دادند.

 

شورای حقوق بشر درباره «سرکوب دگراندیشان» و «افزایش مجازات اعدام» در ایران ابراز نگرانی کرد. این شورا همچنین از ایران خواست تا با نماینده ویژه حقوق بشر همکاری کند.

شامگاه روز تصویب قطع‌نامه، رامین مهمان‌پرست، سخنگوی وزارت امورخارجه ایران گفت «قطع‌نامه شورای حقوق بشر غیرمنصفانه و ناموجه بوده و کاملأ سیاسی است و به‌رغم تمایل برخی کشورها، تحت فشار آمریکا به تصویب رسید.»

همچنین کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس ایران نیز با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد «شورای حقوق بشر بازیچه دست قدرت‌های بزرگ و زدوبندهای پشت پرده اعضای آن است و فاقد صلاحیت بررسی مسائل حقوق بشری کشورهاست.»

جمهوری اسلامی ایران از سال ۲۰۰۵ به نمایندگان سازمان ملل اجازه سفر به ایران و تهیه گزارش از وضعیت حقوق بشر در این کشور را نداده است.

در سال‌های دور، رینالدو گالیندوپل (از سال ۱۳۶۵ تا ۱۳۷۳) و موریس کاپیتورن (از سال ۱۳۷۴ تا ۱۳۸۰) گزارشگران ویژه حقوق بشر سازمان ملل بودند که چند بار به ایران سفر کردند و گزارش‌هایی از وضعیت حقوق بشر در این کشور تهیه کردند.
 

Share