Share

«مهمانان هتل آستوریا» به کارگردانی رضا علامه‌زاده، نخستین فیلم بلند سینمایی در تاریخ ایرانیان تبعیدی است که در سال ۱۹۸۹ ساخته شده. فیلم چند پناهجوی ایرانی را در راه‌های مهاجرت پس از انقلاب ۱۳۵۷ دنبال می‌کند.

گروه‌های مختلف ایرانیان که پس از انقلاب اسلامی فراری شده‌اند در «هتل آستوریا» در ترکیه باهم ساکن شده‌اند و امید دارند که بتوانند از ترکیه به کشورهای دیگر پناهنده شوند. خشونت‌های ملی و فراملی زندگی‌های شخصی این پناه‌جوها را فرامی‌گیرد. آنها دشواری‌ها را تحمل می‌کنند به این امید که خودشان و نسل بعدی‌شان زندگی بهتری داشته باشند.

علامه‌زاده که خود فیلم‌سازی پناهنده است، راه‌های مهاجرت را طی کرده و  ۱۰ سال بعد از انقلاب ۱۳۵۷ فرصت این را یافته که آنچه را که تجربه کرده به شکل فیلمی داستانی دربیاورد. اما داستان فقط داستان مهاجرت نیست. دو خانواده ایرانی سوژه‌های فیلم هستند، یک خانواده جوان بدون فرزند و یک خانواده با کودکان بزرگسال. هردو خانواده اکنون در فضایی جدید باید قوانین حاکم بر روابط‌ انسانی‌شان را بازنگری کنند. پوری و کریم‌نیا، یک زن و شوهر ایرانی که سوژه اصلی فیلم هستند، موضوع خانواده هسته‌ای ایرانی، عصیان و فرار از تزویر و دروغ و فشار درونی ساختار این خانواده را مطرح می‌کنند. آن‌کس که پایش به جهانی دیگر می‌رسد، نسل بعدی این خانواده است که پا به وجود گذاشتنش بدون روایت یک تراژدی ممکن نیست.

علامه‌زاده و بیژن شاهمرادی، تهیه‌کننده «میهمانان هتل آستوریا» فیلم را از روی نسخه اصلی ۳۵ میلیمتری به یک نسخه دیجیتال با کیفیت HD تبدیل کردند و روز ۱۱ آوریل در یوتیوب منتشر شد:

Share