سایت جدید زمانه. نسخه آزمایشی

ارتباط ناشناخته. ارتباط بدون سانسور. ارتباط برقرار نمی‌شود. سایت اصلی احتمالاً زیر سانسور است. ارتباط با سایت (های) موازی برقرار شد. ارتباط برقرار نمی‌شود. ارتباط اینترنت خود را امتحان کنید. احتمال دارد اینترنت به طور سراسری قطع شده باشد. ادامه مطلب

«ائتلافی برای آن‌هایی که دیده نمی‌شوند» در انتخابات شورای تهران

عدم پذیرش برخی از فعالان شناخته‌شده اجتماعی در لیست اصلاح‌طلبان، فرصتی شد تا شماری از آ‌نها که بیشتر به اعتبار فعالیت مدنی خود شناخته شده هستند در لیست «پیشتازان عدالت» حضور یابند.

این مقاله هنوز در این سایت در دسترس نیست. لطفاً به سایت پیشین زمانه رجوع کنید.

این مقاله را در سایت قدیم ما بخوانید.

نظر بدهید

در پرکردن فرم خطایی صورت گرفته

نظرها

  • radioz

    حسین راغفر ، و تقریبا همه دیگر اقتصاددان ها که اغلب مشاهیرشان طرفدار حسن روحانی هستند، کمنابیش حامی اقتصاد پسا لیبرالییستی هستند. من به جای نئولیبرالیستی از پسا لیبرالیستی استفاده میکنم. به سایت اقتصادآنلاین بورید و همین مطالب راغفر بخوانید، که با کلی گویی، مخالف تولید و توزیع برق است و میگوید با دارند گاز و برق ارازن به خارج صادر میکنند. این یک مغلطه است. اساس توزیع گاز و یا برق، کاملا قابل کنترل است و میشود هر کاربرش مشخص کردف سیستم محاسبه پلگانی و حمایت از فقرا.خوراک پتروشیمی میتواند به قیمت فوب خلیج فارس داد. ولی دللی ندارد دولت اقدام به رانت یارانه به هسته ای و خورشید و بادی بدهد چندین برابر نیروگاه گازی هزینه می تراشند. تنها با 10% خرید برق از این قیبل انرژی ها به اصطلاح پاک، تا 50% بر قیمت قبوض گاز مردم افزوده خواهد شد و مزیت نسبی جذب سرمایه گذاری در ایران از بین میبرد! اینها همه برای منفعت طلبی حاکمیت است. این اقتصاددانها دولتی هستند. چون لیبرالیسم به معنی آزادی خواهی است، آزادی خواهی عقلانی و اخلاقی، بی بند و بار و لاقید نیست، بلکه میخواهد ازادی حداکثری که مخل آزادی دیگران نشود ترویج دهد. اما این اقتصادان های پسا لیبرالیسم، مطلق العنان دنبال منفعت طلبی حاکمیت-دوت هستند، به بهانه های حمایت از تولید و صادارت، جلوگیری از رانت، عملا می گویند تمام ثروت ملت را حاکمیت چوب حراج بزند و بفروشد به سمرایه دار، انگاری این ثروتها ارث پردی حکومت است! این ثورتهای عمومی از شرکت های ملی سودده نفتی و گاز و پتروشیمی متعلق به همه ملت بود، با نیرنگ سهام عدالت، حدود نیمی از مردم محروم از سهام کردند و آن را در بدترین شکل عوام فریبی یعنی ده سال با اقساط از سود سهام! این چندغاز سهام برای هز نفر دو میلیون تومان بعد ازده سال، که مردم قدرت خریدشان یک سوم شده که ارزش چندانی ندارد! باید سهام فوری و به رایگان میان همه ملت حتی ثروتمندان توزیع شود، این حق عمومی است. تخمین ها از وجود لاقل 250 میلیارد دلار ثروت عمومی است که قابل تبدیل به سهام است. تنها ثروت تحت کنترل فرمان اجرایی اما رهبری، بالغ 100 ملییارد دلار است. ولی متاسفانه با سرعت دارند این شرکت ها و منابع دارای به سرمایه دارها که اغلب هم رانت خوارن نظام هستند می فروشند و برای همیشه ملت ایران از شانس رهایی از فقر محروم می کنند!