Share

گروه‌هایی از زنان ایرانی، افغانی، مصری، تونسی و کُرد با انتشار بیانیه مشترکی از حقوق برابر زنان لیبی پشتیبانی کردند.

این گروه از زنان بیانیه خود را با انتقاد شدید از سخنان مصطفی عبدالجلیل، رئیس شورای ملی انتقالی لیبی در مراسم اعلام "آزادی لیبی" آغاز کرده‌اند.

مصطفی عبدالجلیل، در این مراسم که سه روز پس از مرگ معمر قذافی، رهبر سابق این کشور در روز یکشنبه اول آبان ۱۳۹۰ و در شهر بنغازی برگزار شد، از لغو ممنوعیت چندهمسری در لیبی خبر داد.

رئیس شورای ملی انتقالی لیبی گفت: "کشور ما یک کشور اسلامی است. ما شریعت اسلام را به‌عنوان پایه و اساس قانون‌گزاری انتخاب کرده‌ایم و هر قانونی که مغایر با اصول شریعت اسلامی باشد، رد خواهد شد."

زنان امضا‌کننده بیانیه این سخنان را "تراژدی تبعیض علیه زنان" دانسته‌اند که خواهان استقرار قوانین مردسالارانه زیر عنوان قانون شریعت است.

آن‌ها نوشتند: "اظهارات رئیس شورای موقت لیبی نشان داد که اولویت اصلی حاکمیت جدید لیبی تضعیف حقوق زنان است."

زنان امضاکننده بیانیه: امروز دفاع از حقوق زنان در لیبی، نه تنها جلوگیری از تکرار ترکیب نامیمون دین و دولت با یکدیگر است بلکه نشانه آگاهی رشدیافته جهانی زنان در حمایت از حقوق خودشان نیز است

این زنان با تأکید بر این‌که "تاریخ حضور و مبارزات زنان در صحنه و پشت صحنه انقلابات و تحولات هر کشوری انکارناپذیر است"، افزوده‌اند: "اما زنان و حقوق‌شان از صحنه اجتماعی و حقوق اجتماعی، شهروندی، انسانی و جنسیتی حذف و مورد تحقیر قرار می‌گیرند."

آن‌ها در بیانیه خود می‌نویسند: "اعلام قانونی کردن تبعیض علیه حقوق زنان در لیبی اتفاق تازه‌ای نیست، این داستان پیشتر در ایران پس از انقلاب اسلامی، در افغانستان پس از به‌قدرت رسیدن طالبان، در عراق پس از سقوط صدام و… تکرار شد."

این گروه از زنان تازگی موضوع را "قدرتمندی زنان در جهان و عدم سکوت آنان نسبت به سرنوشت خودشان و خواهران‌شان" دانسته‌اند.

زنان همچنین گفته‌اند تشکیل "ائتلاف‌ها، گروه‌ها، بلاگ‌ها و فراخوان‌ها" در میان زنان لیبی نشان می‌دهد که آن‌ها ساکت نیستند.

زنان امضاکننده بیانیه نوشته‌اند: "زنان لیبی تنها نیستند. زیرا مسائل ما زنان از یکدیگر جدا نیست. همان قدر که تبعیض و خشونت علیه زنان امری جهانی است اعتراض علیه حذف، خشونت و تبعیض نیز ضرورتی جهانی است. امروز دفاع از حقوق زنان در لیبی، نه تنها جلوگیری از تکرار ترکیب نامیمون دین و دولت با یکدیگر است بلکه نشانه آگاهی رشدیافته جهانی زنان در حمایت از حقوق خودشان نیز است."

این گروه از زنان در پایان بیانیه خود از همه سازمان‌های زنان در جهان خواسته‌اند که به تشکیل "حلقه حمایتی و همراهی با زنان لیبی" اقدام کنند.

از میان امضاکنندگان این بیانیه می‌توان به گروه‌های ایرانی تغییر برای برابری، تا قانون خانواده برابر، کانون زنان ایران و چندین گروه و نهاد زنان کرد و ایرانی در سوئد، آلمان و اتریش؛ همچنین گروه افغانی زنان جوان برای تغییر؛ گروه تونسی مانیفست آزادی؛ گروه مصری تکنیک‌های ارتباطی مناسب برای توسعه؛ اشاره کرد.

 

Share