Share

ویدا مهران‌نیا، همسر احمدرضا جلالی پژوهشگر و استاد دانشگاه محکوم به اعدام به شهیندخت مولاوردی، معاون رئیس جمهوری ایران در امور حقوق شهروندی، نامه‌ای نوشته و گفته است که در زندان علیه همسرش «اقدامات ضد حقوق بشری» صورت گرفته و اعتراضات مکرر او به هیچ نتیجه‌ای نرسیده است.

احمدرضا جلالی در کنار همسرش ویدا مهران‌نیا، پیش از دستگیری

احمدرضا جلالی در کنار همسرش ویدا مهران‌نیا، پیش از دستگیری

به‌گزارش کمپین حقوق بشر در ایران، ویدا مهران‌نیا در این نامه نوشته است که همسرش، احمدرضا جلالی در ۲۲ ماه گذشته که در زندان به‌سر می‌برد «تحت غیرانسانی‌ترین اقدامات غیرقانونی و ضد حقوق بشری» قرار گرفته و دادگاه او «نمایشی» و «مهندسی‌شده» بود.

مهران‌نیا در نامه خود به‌نقل از همسرش نوشته که بازجویان به او گفته‌اند «تو خائنی و دارای هیچ حقوقی نیستی». او همچنین بارها به اعدام و حبس در سلول انفرادی تا زمان نامحدود، و همچنین دستگیری و آزار فرزندان خردسالش تهدید شده و در دوران بازجویی تحت شکنجه روحی و جسمی، اعترافات اجباری، و تحقیر و توهین‌های لفظی مکرر به خود و خانواده‌اش قرار گرفته است.

احمدرضا جلالی با مؤسسه کارولینسکا در استکهلم سوئد و دانشگاه پیمونت شرقی در نوارای ایتالیا همکاری داشته. او اردیبهشت سال ۹۵ به دنبال سفر به ایران بازداشت شد. جلالی که به دعوت دانشگاه تهران و دانشگاه شیراز برای شرکت در کارگاه مدیریت بحران به ایران سفر کرده بود، برای هفت ماه در انفرادی نگهداری شد.

حکم اعدام این زندانی سیاسی به اتهام «جاسوسی» و «افساد فی‌الارض» ۳۰ مهر ماه امسال به وکیلش ابلاغ شد.

عباس جعفری دولت‌آبادی، دادستان تهران گفته بود که جلالی چندین دیدار با موساد داشته و اطلاعات حساسی درباره اماکن نظامی و هسته‌ای ایران به آن‌ها داده و در ازای آن پول و اقامت دائم سوئد را دریافت کرده است.

او همچنین مدعی شده بود که جلالی «نشانی و برخی مشخصات ۳۰ تن از افراد شاخص پروژه‌های تحقیقاتی، نظامی و هسته‌ای»، از جمله دو دانشمند هسته‌ای ترورشده در ایران را به «افسران اطلاعاتی موساد» داده است.

به‌گفته ویدا مهران‌نیا، همسرش می‌گوید هیچ اقدامی علیه امنیت ملی کشور انجام نداده و کیفرخواست او «عاری از هر سند و مدرک واقعی و معتبر بوده و تنها بر اساس گزارش خلاف واقع مبتنی بر حدس و گمان و سوء ظن، قلب واقعیات و گزارش تفسیری بازجویان صادر شده است.»

همسر احمدرضا جلالی در نامه خود اشاره کرده از آن‌جا که با بی‌اعتنایی مسئولان قضایی از جمله جواد لاریجانی، رئیس ستاد حقوق بشر قوه قضائیه مواجه شده مجبور به نوشتن نامه به شهیندخت مولاوردی شده است.

او در این نامه تأکید کرده است که حق خود می‌داند که از سازمان‌های حقوق بشر بین‌المللی نیز برای نجات همسرش کمک بگیرد.

ویدا مهران‎نیا پیش از این در واکنش به تأیید دوباره حکم اعدام همسرش (تایید دوباره حکم اعدام احمدرضا جلالی- احضار سفیر ایران در سوئد) به زمانه گفته بود: «احمدرضا به جز خدمت در ایران هیچ کاری نکرده بود. در ۲۰ پروژه علمی برای کشور کار کرده بود. این همه زحمت کشیده بود. اما الان هیچ توجهی به اینها نمی‌کنند: اینکه او چقدر ارزش دارد و اینکه اصلا جان یک انسان چقدر ارزش دارد.»

صدور حکم اعدام برای جلالی با واکنش‌های گسترده بین‌المللی روبه‌رو شد و سازمان‌های بین‌المللی حقوق بشری خواهان آزادی او شدند. اتحادیه اروپا اواخر اکتبر نامه‌ای اعتراضی علیه این حکم را به تهران تحویل داد.

۷۵ برنده‌ جایزه نوبل در رشته‌های مختلف نیز از جمهوری اسلامی خواستند جلالی را آزاد کند.

گروهی از دانشمندان موسوم به «کمیته دانشمندان نگران» هم نامه‌ای اعتراضی به حکم اعدام جلالی نوشتند و برای جلب حمایت نسخه‌ای از این نامه را به دفتر صدراعظم آلمان، دفتر رئیس‌جمهوران فرانسه و ایتالیا، دفتر نخست‌وزیری بریتانیا و کمیسیون اروپا تحویل دادند.

بیشتر بخوانید:

ویدا مهران‌نیا: باز هم تقاضای اعاده دادرسی می‌کنیم

Share