Share

مصطفی کواکبیان، دبیر کل حزب اصلاحطلب مردم‌سالاری و عضو فراکسیون اقلیت اصلاح‏طلب‌ها در مجلس شورای اسلامی، اعلام کرد که اگر این حزب برای ۱۵۰ کرسی انتخابات آتی مجلس، نامزد داشته باشد، در این انتخابات شرکت می‏کند. او هم‏چنین افزوده است که هیچ حزب و جریان اصلاح‏طلبی در داخل کشور این انتخابات را تحریم نکرده‏اند.

 
 
از دکتر مهدی خزعلی، فعال سیاسی نزدیک به اصلاح‌طلب‌ها در تهران پرسیده‌ایم: ارزیابی شما درباره اظهارات آقای کواکبیان چیست؟
 
دکترمهدی خزعلی: سال‏هاست که آقای کواکبیان در اردوگاه اصلاح‏طلبان تعریف نمی‏شود. درست است که ایشان اصلاح‏طلبی را سکوی پرتاب و رسیدن به کرسی مجلس قرار دادند، اما مواضع ایشان به نوعی بوده که بعضی‏ها تعبیر می‏کنند به "غضنفر اصلاحات" و برخی دیگر از ایشان به عنوان "ستون پنجم و نفوذی جناح اقتدارگرا در درون اصلاحات" نام می‏برند. لذا مواضع آقای کواکبیان را پای اصلاح‏طلب‌ها و منتقدان قرار ندهید. ایشان کسی است که با جناح حاکم ساخته است و سیاست‏های ایشان هماهنگ با جناح حاکم است و تابع آن‏هاست.
 
اما در رابطه با این موضوع که هیچ حزب یا جناحی از اصلاح‏طلب‌ها انتخابات را تحریم نکرده‏اند، من فکر می‏کنم این یک تدبیر است. تحریم انتخابات بار حقوقی دارد. بله. ما انتخابات را تحریم نکرده و نمی‏کنیم و نخواهیم کرد. اما انتخاباتی هم در راه نمی‏بینیم. در واقع انتخابات شرایط و ملزوماتی دارد که هیچ‏کدام از آن‏ها فراهم نیست. 
 

حتی اگر همین امروز تمام نامزدهای بالقوه‏ ما که در زندان هستند، آزاد شوند و تمام نامزدهایی که رد صلاحیت شده‏اند، تأیید صلاحیت بشوند و نظارت استصوابی هم نباشد به این ترتیب که هرکسی را آقای جنتی صلاح دیدند تأیید کند و بیاییم نظارت هم بکنیم، ما ابزار نظارت را نداریم.
 
ما حزب نداشتیم، احزاب تعطیل بودند. برای نظارت ما ۱۰۰ هزار ناظر انتخاب شده و گزینش شده می‏خواهیم که هیچ فرصتی نداریم. اگر ما فردا بگوییم ناظر می‏خواهیم، از همین ستاد بسیجی که درست کرده‏اند، برای ما ۱۰۰هزار نفر می‏فرستند که ما گزینش کنیم.
 
شرایط رقابت باید فراهم باشد، باید احزابی باشند که فعالیت کنند، در طول زمان نیروهای‏شان را شناسایی کنند، مواضع‏شان را ببینند و بتوانند آن‏ها را به عنوان امین خودشان بر صندوق‏ها بگمارند. ما امینی نداریم، حزبی نداریم و دسته‏ای نداریم!
وقتی ما دعای کمیل نمی‏توانیم برگزار کنیم و دستگیر می‏شویم، مراسم افطارمان را در کنار جوی خیابان برگزار می‏کنیم و به خانه راه‏مان نمی‏دهند، چگونه می‏توانیم تشکل حزبی داشته باشیم و تجمعی برگزار کنیم.
 
قاضی پرونده‏ من می‏گفت: "گر دو نفر اجتماع کنید، با هم صحبت کنید، می‏شود اجتماع و تبانی علیه نظام و می‏توانیم برای‏تان پنج سال حبس ببریم." وقتی اگر دونفر جمع بشویم، می‏شود "اجتماع و تبانی". چطور می‏توانیم برای انتخابات برنامه‏ریزی کنیم. خُب این احمقانه است!
 
ما می‏خواهیم بیاییم، شرایطی نیست، ملزوماتی نیست. آمدن امروز ما به میدان انتخابات، آمدن به میدانی است که کشتی‏گیرهای ما یا در زندان‏اند و یا رد صلاحیت شده‏اند و فرصت تمرین و بدن‏سازی و کادر‏سازی نداشته‏ایم. من فکر می‏کنم، انتخابات به خودی خود، از نظر ما و شرکت ما در انتخابات، منتفی است به دلیل ضیق وقت و نداشتن ملزومات اجرایی.
 
اگر اصلاح‏طلب‌ها انتخابات در پیش رو را تحریم نکنند و طبق گفته‏ آیت‏الله جنتی هم اجازه‏ حضور اصلاح‏طلب‏ها در انتخابات داده نشود، توصیه‏ جریان اصلاح‏طلب‏ها به مردم چه خواهد بود؟ مردم انتظار دارند که موضع اصلاح‏طلب‏ها را در آستانه‏ یک بزنگاه مهم سیاسی در کشور بدانند؟
 
ما می‏گوییم اگر ملزومات بود، شرکت می‏کردیم و چون شرایط مهیا نیست، شرکت ما در انتخابات منتفی است. به دلیل این‏که شما نگذاشتید. شما اجازه ندادید ما در انتخابات شرکت کنیم.
 
شرکت یک جناح در انتخابات شامل نامزدهایی است که باید انتخاب شوند و همچنین انتخاب کنندگان. ما همه با هم باید بیاییم. آن‏هایی که رأی می‏دهند و آن‏هایی که نامزد می‏شوند. وقتی شما نمی‏گذارید نامزد من بیاید، من بیایم به کی رأی بدهم؟ من باید بیایم پای صندوق شما، به شما رأی بدهم؟ این که معنا ندارد، این که رقابت نیست!
 
شما می‏گویید من بیایم پای صندوق به شما رأی بدهم؟ من اگر کسی داشته باشم که به او رأی بدهم، می‏آیم. اما من کسی را در بین نامزدها نمی‏بینم که بخواهم بیایم رأی بدهم. برای من آمدن پای صندوق و رأی دادن، کار عبثی است. من نامزدی ندارم که بخواهم به او رأی بدهم.
 
خود اصول‏گراها هم با مشکل عدم توافق برای رسیدن به وحدت مواجه هستند و بخشی از اصول‏گراها، حداقل به نظر می‏رسد جریان آقای لاریجانی، متمایل به حضور اصلاح‏طلب‏ها هستند. شما فکر می‏کنید جریان آقای لاریجانی و دیگران که دعوت به حضور اصلاح‏طلب‌ها می‏کنند، چقدر عزم و صداقت و قدرت و نفوذ لازم را برای به میدان آوردن اصلاح‏طلب‏ها دارند؟
 
به‏هرحال جناح حاکم در خودش هم دچار یک دودسته‌گی شدید شده است، اما آن‏ها نیاز دارند که تصویر ما را پای صندوق‏ها داشته باشند. در این حد ما را می‏خواهند؛ به اندازه‏ این‏که فیلمی بگیرند و بگویند که انتخابات ما آزاد بوده است. همه‏ این مانورها و چراغ سبزها برای این است.
 
قصه‏ اصلی ولی این است که من اختلاف آن‏ها را این‏گونه می‏بینم (با تعبیر بلاتشبیه، نمی‏خواهم این تعبیر را از نظر حقوقی استفاده کنم) که بالاخره طایفه‏ دزدان هم برای تقسیم غنایم دعوای‏شان می‏شود و این‏ها الان (نمی‏خواهم تعبیر دزدان را حمل بر آن‏ها بکنم) سر غنایم دعوا می‏کنند. این‏ها رسیده‏اند به قدرتی که بالاخره همه را رد کرده‏اند، همه را حذف کرده‏اند، همه را حبس کرده‏اند و حالا سر این قدرت با هم دارند دعوا می‏کنند. دعوای آن‏ها، دعوای دو جناح‏اش، به نظر من دو طرف باطل است، دو طرف باطل‏‏اند، ظلم‏ کرده‏اند، ظالم‏اند و نمی‏توانند برای ما نمایش یک انتخابات را بازی کنند.
 
ما هر دو را رد می‏کنیم و کور خوانده‏اند. ما در بازی‏ای که آن‏ها می‏خواهند وارد نمی‏شویم، نخودی بازی آن‏ها نمی‏شویم و نمایشی که آ‏ن‏ها می‏خواهند از ما داشته باشند و فیلمی بگیرند را انجام نخواهیم داد و بایستی این آرزو را به گور ببرند.
 
آیا ممکن است این رقابت درون‏اصول‏گرایی برای مردم واقعی جلوه کند و مردم را پای صندوق‏ها بکشاند؟
 
جناح دولت و جناح مشایی ممکن است با این مانور و با آوردن نقل قول از آقایان اصول‏گرای ولایی مانند این‏که "مشایی ضد ولایت فقیه است"، "مشایی ضد رهبری است" و… اپوزیسیونی طراحی کنند.
 
خودشان نمی‏گویند که ضد ولایت فقیه هستند، چون برای‏شان بار حقوقی دارد. بلکه می‏گویند که مثلاً "آقای مصباح گفته که ما ضد ولایت فقیه هستیم" یا "آیت‏الله خزعلی گفته که ما ضد ولایت هستیم" و… با این ترفند می‏خواهند خودشان را در جایگاه اپوزیسیون قرار بدهند و رأی بیاورند و عده‏ای مخالف به طمع این‏که این‏ها می‏آیند و فاتحه‏ی نظام و فاتحه‏ی رهبری را می‏خوانند، بیایند رأی بدهند.
 
این‏ها حتی طمع کرده‏اند به آرای مخالفین نظام. مخالفینی که اصلاً می‏خواهند اثری از جمهوری اسلامی نباشد. با این ترفند می‏خواهند عده‏ای را به پای صندوق‏های رأی بکشانند. نمی‏دانم که آیا ملت ما می‏توانند این را تمیز بدهند که این‏ها هم بازی است و فقط می‏خواهند آن‏ها را پای صندوق بیاورند یا نه.
 
به عنوان جمله‏ آخر این را بگویم که ما انتخاباتی را تحریم نکرده‏ایم، ولی انتخاباتی هم در راه نمی‏بینیم. انشاءالله هروقت انتخاباتی برگزار شد و همه‏ ملزومات یک انتخابات سالم و آزاد برقرار بود، ما هم یک پای انتخابات خواهیم بود. 
Share