Share

یک مقام محلی در استان فارس گفته است ساخت شهرک صنعتی پاسارگاد با "پیشرفت مناسب" در حال انجام است و "متوقف نخواهد شد."

 

محمدکاظم اعتماد، مدیر امور شهرک‌ها و نواحی صنعتی شرکت شهرک‌های صنعتی فارس روز سه‌شنبه ششم دی ۱۳۹۰ به خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) گفت: "شهرک صنعتی پاسارگاد براساس موافقت کارگروه مسکن و شهرسازی استان که یکی از اعضای آن نماینده‌ اداره کل میراث فرهنگی و گردشگری فارس است، ایجاد شده است."

به تازگی مراحل ساخت یک شهرک صنعتی در حریم محوطه باستانی پاسارگاد که آرامگاه کوروش یکی از آثار تاریخی موجود در آن است، آغاز شده است. ساخت این شهرک صنعتی، نگرانی فعالان میراث فرهنگی در ایران را به دنبال داشته است.

به گفته فعالان میراث فرهنگی ساخت این شهرک صنعتی به محوطه تاریخی پاسارگاد "آسیب منظری" وارد می‌کند و آلودگی‌های ناشی از این شهرک نیز این محوطه را در برمی‌گیرد.

برخی دوست‌داران میراث فرهنگی به‌طور کلی ساخته شدن چنین شهرکی را در حریم پاسارگاد غیرقانونی می‌دانند و از عملکرد مسؤولان میراث فرهنگی برای دادن اجازه‌ ساخت شهرک، آن هم در حریم این اثر جهانی متعجب هستند

اما محمدکاظم اعتماد می‌گوید: "محل ساخت این شهرک صنعتی در حریم درجه ‌سه پاسارگاد واقع شده که براساس قوانین، ضوابط و معیارهای قانونی، استقرار صنایع در این حریم، بدون مشکل است."

با این حال فعالان میراث فرهنگی می‌گویند این شهرک صنعتی به حریم درجه‌ دو پاسارگاد "بسیار نزدیک" است. به گفته مقام‌های سازمان میراث فرهنگی فارس، قرار بوده این شهرک در حریم درجه‌ سه محوطه پاسارگاد ساخته شود اما با جابه‌جایی ۵۰۰ متری، مکان فعلی این شهرک صنعتی به پاسارگاد آسیب‌های منظری وارد می‌کند.

ایسنا گزارش داده است "برخی دوست‌داران میراث فرهنگی به‌طور کلی ساخته شدن چنین شهرکی را در حریم پاسارگاد غیرقانونی می‌دانند و از عملکرد مسؤولان میراث فرهنگی برای دادن اجازه‌ ساخت شهرک، آن هم در حریم این اثر جهانی متعجب هستند."

محوطه میراث جهانی پاسارگاد مجموعه‌ای از آثار باستانی برجای‌مانده از دوران هخامنشی است که در ۱۳۵ کیلومتری شمال شیراز در منطقهٔ پاسارگاد استان فارس قرار دارد.

این محوطه شامل بناهای تاریخی مانند آرامگاه کوروش، کاخ دروازه، پل، کاخ بار عام، کاخ اختصاصی، دو کوشک، آب‌نماهای باغ شاهی، آرامگاه کمبوجیه، استحکامات دفاعی تل تخت، کاروانسرای مظفری و تنگه بلاغی است.

این محوطه، پنجمین مجموعه ثبت‌شده در فهرست آثار میراث جهانی در ایران است که طی جلسه یونسکو که در تیرماه سال ۱۳۸۳ در چین برگزار شد به علت دارا بودن شاخص‌های فراوان با صد در صد آرا در فهرست میراث جهانی به ثبت رسید.

هر اثر که در فهرست جهانی یونسکو جای می‌گیرد، طبق کنوانسیون میراث طبیعی و تاریخی باید از سوی کشور نگهدارنده اثر مورد توجه ویژه قرار گیرد و انجام هرگونه اقدامی که اثر را با خطر روبرو کند، ممنوع است.

 

Share