Share

دادگاه یکی از دختران انقلاب به نام مریم شریعتمداری روز ۲۶ اسفند برگزار شد و پس از دادگاه، دو روزنامه‌نگار نزدیک به اصلاح‌طلبان به دیدار او رفتند. ژیلا بنی‌یعقوب و شهرزاد همتی. چند ساعت بعد، حساب توییتری مریم شریعتمداری پیامی منتشر کرد با یک عکس از پاکت و چک پول و این مضمون: «امروز بعد از دادگاه این هدیه رو به عنوان یکی از دختران خیابان انقلاب گرفتم. حدس بزنید از طرف کیه. از طرف اشخاصیه که می‌خواستند ایرانیان رو به کرامت انسانی برسونن! #انقدر_وقیحانه»

خیلی زود از طریق بحث‌های کامنت‌ها این ادعا مطرح شد که این پول‌ها به عنوان هدیه‌ای از زهرا رهنورد به او داده شده، هرچند کمی بعد، ژیلا بنی‌یعقوب و شهرزاد همتی ماجرا را طور دیگری توضیح دادند. ژیلا بنی‌یعقوب نوشت:

«از آنجا که من با مریم ارتباط داشتم، دوستانی با من تماس گرفتند و گفتند که هدیه‌ای از طرف خانم رهنورد برای ایشان دارند و می‌خواهند هدیه رو به او برسانند. من از هدیه و محتوای آن اطلاعی نداشتم اما محل قرارم را با مریم اطلاع دادم که می‌توانید بیایید و او را ببینید.»

و شهرزاد همتی توضیح داد:

«دو تن از فعالین سیاسی قابل اعتماد بسته‌ای دست من رساندند و تاکید داشتند هدیه به نیت محصورین داده شود. برداشت ما این بود که محصوران داده‌اند که ظاهرا این نبوده و فعالین به نام و نیت محصوران این اقدام را انجام داده بودند. تاکید این است که ما از محتوای بسته‌و نیت ارسال اطلاعی نداشتیم.»

زهرا موسوی دختر زهرا رهنورد هم در توییت دیگری این موضوع را که پول‌ها از طرف مادرش بوده انکار کرد:

با داغ‌تر شدن محتوای کامنت‌ها و بحث‌ها، ژیلا بنی‌یعقوب گفت برای روشن شدن ماجرا با مصطفی تاجزاده تماس گرفته و او که در جریان ماجرا بوده گفته:

«اصل این کار که به زندانیان و خانواده‌های آن‌ها به مناسبت سال جدید عیدی می‌دهند و به نام بزرگان هم می‌دهند کار خوبی است و چندین سال است که رسم شده.»

او گفته چون اسم بردن از افراد به هیچ وجه در فضای امنیتی به مصلحت نیست و به نوعی آدم فروشی تلقی می‌شود، اسم هیچ کس را نباید آورد و هر کس هم در این زمینه اعتراض دارد، مسئولیت این اتفاق را او ( مصطفی تاجزاده) می‌پذیرد.

تاجزاده توصیه کرده هرکسی از این هدایا و عیدی‌ها می‌پذیرد بزرگواری خود را نشان می‌دهد و اگر کسی هدیه را نمی‌پذیرد آن را به رابط خود برگرداند بدون اینکه اسم کسی برده شود و مسئولیتی متوجه کسی بکند.

در نگاه به این روایت چندین فرضیه و پرسش قابل طرح است. اولین چیز پذیرش موضوع عیدی دادن و هدیه دادن به خانواده زندانیان سیاسی است که از این لحاظ علاوه بر اینکه مشخص نیست چرا خانم شریعتمداری که اکنون آزاد است برای این هدیه انتخاب شده است در حالی که بسیاری از زندانیان عقیدتی و سیاسی از دریافت چنین هدیه‌ای از سوی اصلاح‌طلبان محرومند، این پرسش مطرح می‌شود که چرا اصلاح‌طلبان علاقه‌مند بوده‌اند این حرکت اعتراضی را به نام خود کنند و به اصطلاح با نمک گیر کردن فعالان این جنبش، این حرکت را به خود نسبت دهند در حالی که تا پیش از این به طور شفاف از دختران انقلاب حمایت نکرده‌اند یا به طور گزینشی دست به انتخاب این زنان زده‌اند؟ آیا این تلاش برای از بین بردن پتانسیل جنبش‌های مستقل اجتماعی در رقابت با اصلاح‌طلبان نیست؟ چرا شهرزاد همتی از خود نپرسیده که «به نام و نیت محصورین» پول دادن چه معنایی دارد و آیا محصورین به این ترتیب جزو اولیا طبقه‌بندی شده‌اند؟

پرسش بعدی این است که چرا خبرنگاران نزدیک به اصلاح طلبان خود را تبدیل به ابزار تبلیغاتی یا به عبارتی پیک و پادوی آنها کرده‌اند؛ به جای اینکه منتقد سیاست‌های تطمیعی باشند یا دست‌کم درباره منشا این پول‌ها حساس باشند یا سوال کنند؟ این روزنامه‌نگاران حتی در مقابل پرسش‌های مکرر کاربران شبکه‌های اجتماعی درباره افرادی که این پول‌ها را به آنها رسانده‌اند، سکوت کرده‌اند و بار دیگر این تردید را به وجود آورده‌اند که در روزنامه‌نگاری به جای استقلال دچار وابستگی‌های حزبی‌اند.

رویه دیگر این ماجرا، پروژه بدنام سازی امنیتی است. اینکه با ارسال اینگونه پول‌ها، دختران خیابان انقلاب را به عنوان افراد غیرمستقلی معرفی کنند که در مقابل اعتراضات خود پول می‌گیرند یا از سوی گروه‌های ناشناس و افراد مجهول‌الهویه حمایت می‌شوند. از این رویکرد می‌توان این پرسش را مطرح کرد که چرا افشاگری یکی از این زنان که در توضیحات تصویری خود به اولویت داشتن حقیقت برایش تاکید کرده، به مذاق عده‌ای خوش نیامده و با اتهام‌زنی به او و دعوتش به سکوت و نهایتا بازگردان هدیه بدون سر و صدا، او را خام و بازی‌خورده توصیف کرده‌اند؟

Share