Share

شماری از کشورهای اروپایی خواهان به تعویق افتادن تحریم خرید نفت از ایران شده‌اند.

 

به گزارش رویترز، دیپلمات‌های اروپایی روز جمعه ششم ژانویه (۱۶ دی ۱۳۹۰) گفتند تصمیم درباره چگونگی تحریم نفتی ایران تا پایان ماه ژانویه بررسی می‌شود.

کشورهای اروپایی یک تا ۱۲ ماه را برای به تأخیر افتادن تحریم خرید نفت از ایران بررسی خواهند کرد.

بریتانیا، فرانسه، هلند و آلمان حداکثر خواهان یک مهلت سه ماهه شده‌اند اما یونان که وابستگی بیشتری به نفت ایران دارد و ۲۵ درصد از نفت مورد نیاز خود را از این کشور وارد می‌کند، خواهان تعویق یک ساله تحریم نفتی ایران شده است.

ایران پس از عربستان سعودی، دومین تولیدکننده نفت در جهان است. تولید نفت ایران روزانه حدود ۳.۵ میلیون بشکه در روز است.

کشورهای عضو اتحادیه اروپا ۱۸ درصد نفت ایران را خردیداری می‌کنند، ایتالیا، اسپانیا و یونان در مقایسه با سایر کشورهای اروپایی، بیشترین واردات نفت از ایران را دارند

چین با ۲۲ درصد، ژاپن با ۱۴ درصد، هند با ۱۳ درصد، کره جنوبی با ۱۰ درصد و ترکیه با هفت درصد پنج کشوری هستند که ۵۹ درصد نفت ایران را خریداری می‌کنند.

کشورهای عضو اتحادیه اروپا نیز ۱۸ درصد نفت ایران را خردیداری می‌کنند. ایتالیا، اسپانیا و یونان در مقایسه با سایر کشورهای اروپایی، بیشترین واردات نفت از ایران را دارند.

در واکنش به دور تازه تحریم ها علیه ایران، محسن قمصری، مدیر امور بین‌الملل شرکت ملی نفت ایران هفته گذشته به رویترز گفت: "ایران به راحتی می تواند مشتریان جایگزینی برای نفت خود پیدا کند."

در همین حال چین که بزرگ‌ترین واردکننده نفت ایران است با اعمال تحریم‌های یک‌جانبه علیه تهران مخالفت کرده است. پیشتر نیز روسیه و هند از برقراری تحریم‌های فراتر از تحریم‌های شورای امنیت علیه تهران انتقاد کرده بودند و گفته بودند این تحریم‌ها در حل مناقشه اتمی با ایران موثر نیست.

تحریم خرید نفت ایران بخشی از تحریم‌هایی است که در چارچوب فشار علیه ایران برای توقف برنامه اتمی این کشور مطرح شده است.

تحریم‌های تازه واکنشی به گزارش دو ماه پیش آژانس بین‌المللی انرژی اتمی است که ایران را به "وجود ابعاد نظامی" در برنامه اتمی‌اش متهم کرده است.

کشورهای غربی می‌گویند نگران هستند که ایران در برنامه اتمی خود "اهداف نظامی" داشته باشد اما ایران همواره این اتهام را رد می‌کند و می‌گوید برنامه اتمی‌اش اهداف "صلح‌آمیز" دارد.

گروه ۱+۵ (آمریکا، روسیه، بریتانیا، فرانسه، چین به اضافه آلمان) از سال ۲۰۰۳ میلادی (۱۳۸۲) به همراه آژانس بین‌المللی انرژی اتمی خواهان آن است که ایران کارهای مربوط به غنی‌سازی اورانیوم را متوقف کند اما ایران این خواسته را نپذیرفته است.

تاکنون ایران و گروه ۱+۵ چند دور مذاکرات برگزار کرده‌اند اما این گفت‌وگوها بدون نتیجه مشخصی پایان یافته است.

با شکست گفت‌وگوهای هسته‌ای غرب با ایران و تصمیم جمهوری اسلامی برای غنی‌سازی اورانیوم، آژانس بین‌المللی انرژی اتمی پرونده ایران را در سال ۱۳۸۶ به شورای امنیت سازمان ملل فرستاد.

شورای امنیت سازمان ملل از سال ۲۰۰۶ تاکنون چهار بار ایران را تحریم کرده است. شورای امنیت در دسامبر ۲۰۰۶ قطعنامه ۱۷۳۷، مارس ۲۰۰۷ قطعنامه ۱۷۴۷، مارس ۲۰۰۸ قطعنامه ۱۸۰۳ و ژوئن ۲۰۱۰ قطعنامه ۱۹۲۹ را علیه ایران تصویب کرد.

در این قطعنامه‌ها "جلوگیری از انتقال فن‌آوری موشکی به ایران، ممنوعیت فروش تکنولوژی اتمی به ایران، ممنوعیت خرید تسلیحات از ایران، قطع همکاری با چند بانک ایرانی و تحریم سپاه پاسداران و کشتی‌رانی" از موارد عمده‌ای است که به تصویب رسیده است.

با این حال ایران می‌گوید با وجود این تحریم‌ها از برنامه اتمی خود عقب‌نشینی نمی‌کند.

 

Share