Share

احمد بیگدلی برنده جایزه کتاب سال ایران در سال ۸۵ سانسورهای اداره کتاب وزارت ارشاد را مورد انتقاد قرار داد و از خودسانسوری نویسندگان گفت.

احمد بیگدلی، نویسنده ایرانی در گفت‌وگو با خبرگزاری مهر با اشاره به بازبینی‌های اداره کتاب وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی گفت: "بارها گفتم کلمه را که حذف می‌کنید بگذارید چیزی جایش بگذارم. گفتند نه. کتابم را که ورق می‌زنید می‌بینید لابه‌لای خیلی از سطورش سفید است. میان جملات خالی است."

بیگدلی افزود: "دو سال بود که کتابی نداشتم و دوست داشتم کتابم منتشر شود اما این بار برای انتشار آخرین کتابم، کارشناسان اداره کتاب وزارت ارشاد بعد از ۳۰ ماه به من گفتند کار مشروط شده است."

نویسنده رمان پلیسی "بی‌تردید سه‌شنبه بود"، با اشاره به سانسورهای بازبین‌ها گفت: "گفته‌اند این کلمه یا این سطر را حذف کنید، در فلان صفحه، ۱۸ خط را حذف کنید. فلان پاراگراف را بردارید. کلمه انگشتر عقیق را حذف کنید و…."

بیگدلی ادامه داد: "سطرها را اصلاح کردم برای نمونه آن باتومی که نوشتم در دست مأمور پلیس است را بازنویسی کردم تا با جلوگیری از حذف همه متن، کلیدهای کشف ماجرا در دل متن لو نرود. اما با این وجود، بازبین‌ها گفتند خیر… باید همه را حذف کنید. می‌گویم کتابم ناقص می‌شود. می‌گویند مجبور نیستی چاپ کنی. همین است که هست."

احمد بیگدلی: برای نگارش کتاب بعدی‌ام نگرانم که برای نمونه باتوم را بنویسم یا ننویسم؟ این باتوم بالاخره روزی برای ایجاد نظم باید از کمر مأمور بیرون بیاید دیگر! چرا نباید بنویسم و اگر نوشتم چطور می‌شود؟

وی گفت: "برای نگارش کتاب بعدی‌ام نگرانم که برای نمونه باتوم را بنویسم یا ننویسم؟ این باتوم بالاخره روزی برای ایجاد نظم باید از کمر مأمور بیرون بیاید دیگر! چرا نباید بنویسم و اگر نوشتم چطور می‌شود؟"

وی با بیان این‌که این مصیبت در ادامه منجر به خودسانسوری من نویسنده می‌شود گفت: "بیماری خودسانسوری واکسن و راه درمان و دارویی ندارد مانند خوره به جان نویسنده می‌افند و او نمی‌داند با آن چه کند."

بیگدلی خود را پایبند به تعهدات اخلاقی و عقیدتی‌ دانست و افزود: "من وارد روابط شخصی آدم‌ها نمی‌شوم اما اگر زنی پس از سال‌ها به همسرش می‌رسد، او را در آغوش نمی‌کشد؟ در سینما که نمی‌شود از این حرف‌ها زد چون بازیگران نامحرم هستند. در داستان هم نامحرم هستند؟ در یک داستان یک زن مثلأ نمی‌تواند مقنعه‌اش را بردارد و موهای خود را شانه کند؟"

به گفته وی، "خواننده داستان این تصاویر را که نمی‌بیند. اگر تصور این موضوع در خواننده باعث ایجاد انحراف می‌شود تقصیر من است یا خواننده من که با هر کلمه‌ای وسوسه می‌شود؟"

وی با بیان این که دیگر می‌ترسم داستان بنویسم افزود: "داستان می‌نویسم اما آن را در کمد می‌گذارم و چاپ نمی‌کنم و خیال هم ندارم که این کار را بکنم."

بیگدلی گفت چندی پیش مجموعه داستانی را به ناشری سپرده و پس از گذشت چهار ماه وقتی پی‌گیر انتشار کتابش شده ناشر گفته است "شما دیگر چرا. شما که ۳۰ ماه برای کتاب قبلی صبر کردی، عجله نکن."

این نویسنده ۶۶ ساله گفت: "کتابی که پنج سال است درباه آن نقد می‌نویسند چرا هنوز تجدید چاپ نمی‌شود. من هم آخر باید از راه انتشار این کتاب نانی بخورم. من هم زندگی دارم. عیال‌وارم. یک ناشر دیگر می‌گوید اگر ناراحتی برو پیش فلان ناشر."

احمد بیگدلی، افزون بر نوشتن رمان و داستان برای بیش از ۴۰ فیلم مستند گفتار متن نوشته و در نخستین جشنواره فیلم یادگار، برای گفتار متن فیلم مستند "پاسارگاد" ساخته مهرداد زاهدیان برنده جایزه بهترین متن شده است.

مجموعه داستان "آوای نهنگ" وی برنده هفتمین جایزه کتاب فصل شد. در سال ۱۳۸۵نیز رمان "اندکی سایه" او توانست جایزه کتاب سال ایران را به‌دست آورد.

"شبی بیرون از خانه"؛ "من ویران شده‌ام"؛ "آنای باغ سیب" و "زمانی برای پنهان شدن" از دیگران آثار این نویسنده هستند.

 

Share