Share

پویان انصاری – دولت اسرائیل کماکان حقوق و آزادی‌های فلسطینی‌ها را نقض می‌کند و به عرف‌ها و موازین حقوق بین‌الملل نیز در این زمینه بی‌اعتناست؛ در آخرین واکنش بین‌المللی، شورای حقوق بشر سازمان ملل در ژنو خواهان توقف شهرک‌سازی‌ها و نقض حقوق بشر در سرزمین‌های فلسطینی شد.

تصمیم شورای حقوق بشر سازمان ملل مبنی بر تشکیل یک گروه حقیقت‌یاب به منظور بررسی مسئله شهرک‌سازی در کرانه باختری و شرق بیت‌المقدس و نیز نقض حقوق انسانی فلسطینی‌ها موجب خشم مقامات اسرائیلی شد. در واکنش به این تصمیم شورای حقوق بشر، اسرائیلی‌ها نیز هفته گذشته اعلام کرده‌اند که همکاری و ارتباط خود را با این نهاد بین‌المللی قطع خواهند کرد و اجازه نخواهند داد تا فرستادگان سازمان ملل از شهرک‌های ساخته شده در سرزمین‌های اشغالی دیدار کنند. [۱]

 
برای ما ایرانیان‌ها استدلال‌ها و پاسخ‌های دولت اسرائیل خیلی امر ناآشنایی نیست. آنها می‌گویند کشورهای عضو شورای حقوق بشر سازمان ملل نظیر ایران و سوریه خود از نقض‌کنندگان حقوق بشر هستند. بنابراین تصمیم‌های این شورا مشروعیت ندارد. این استدلال از جنس‌‌ همان استدلال‌هایی است که بار‌ها مقامات دولت جمهوری اسلامی در مقابل خواست رعایت حقوق بشر در ایران مطرح کرده‌اند.
 
رشد شهرک‌سازی و پایمالی حقوق فلسطینی‌ها
 
یافته‌های تازه یک سازمان اسرائیلی نشان می‌دهد که گسترش غیر قانونی شهرک‌سازی اسرائیل در کرانه باختری نسبت به سال گذشته، ۱۹ درصد افزایش داشته است.
 
براساس گزارش سازمان اسرائیلی "اکنون صلح" در ژانویه سال ۲۰۱۲، کشور اسرائیل ساخت هزار و ۸۵۰ واحد مسکونی غیر قانونی را در سال ۲۰۱۱ در کرانه باختری آغاز کرده است.
 
این گزارش، نشان می‌دهد که دست کم سه هزار و ۵۰۰ واحد غیر قانونی نیز طی سال ۲۰۱۱ در کرانه باختری در حال ساخت بوده‌ است. در همین سال، مناقصه‌های ساخت هزار و ۵۷۷ واحد در کرانه باختری و دو هزار و ۵۷ واحد در شرق بیت‌المقدس نیز منتشر شده بود.
 
همچنین در سال ۲۰۱۱، اسرائیل با صدور مجوز برای پست‌های نگهبانی، برنامه‌ای برای تعیین ۱۱ شهرک غیر قانونی جدید شامل ۶۸۰ خانه برای دو هزار و ۳۰۰ شهرک‌نشین طراحی کرده است.
 
براساس آمارهای موجود، در سال ۲۰۱۱ روند تخریب خانه‌های فلسطینی‌ها در سرزمین‌های اشغالی به‌ منظور ساخت شهرک‌های یهودی‌نشین در مقایسه با سال ۲۰۱۰، دو برابر شده است.
 
براساس آمارهای موجود، در سال ۲۰۱۱ روند تخریب خانه‌های فلسطینی‌ها در سرزمین‌های اشغالی به‌ منظور ساخت شهرک‌های یهودی‌نشین در مقایسه با سال ۲۰۱۰، دو برابر شده است.
برخی از سازمان‌های حقوقی از گروه موسوم به گروه "چهارجانبه خاورمیانه" نیز خواستند که تل‌آویو را برای تغییر در سیاست‌های شهرک‌سازی و متوقف کردن تمامی تخریب‌هایی که نقض‌کننده حقوق بین‌الملل است، تحت فشار قرار دهند. گروه "چهارجانبه خاورمیانه" از آمریکا، سازمان ملل، اتحادیه اروپا و روسیه تشکیل شده است.
 
در این بیانیه، با ارجاع به آمارهای سازمان ملل که گفته شده است دولت اسرائیل در طول سال ۲۰۱۱ با تخریب بیش از ۵۰۰ خانه و سایر سازه‌های فلسطینی‌ها، بیش از یک هزار فلسطینی را آواره کرده است. از سال ۲۰۰۵ تاکنون، این بیشترین آمار تخریب و بی‌خانمانی در طول یکسال است.
 
بر پایه همین آمار‌های، میزان حملات شهرک‌نشینان یهودی به فلسطینی‌ها در سال ۲۰۱۱ در مقایسه با سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۰۹ به ترتیب ۵۰ و بیش از ۱۶۰ درصد افزایش داشته است. این آمار از سال ۲۰۰۵ تا کنون بیشترین افزایش را داشته است.
 
دولت اسرائیل در سپتامبر سال ۲۰۱۰ پس از کند کردن روند شهرک‌سازی در یک مقطع ده‌ماهه، ساخت ‌و ساز در مناطق اشغالی را از سر گرفت. این امر، موجب توقف مذاکرات مستقیم تشکیلات خودگردان فلسطین با تل‌آویو شد.
 
زندانیان سیاسی، نمادی دیگر از نقض حقوق بشر در اسرائیل
 
اگر در ایران، میرحسین موسوی، مهدی کروبی، زهرا رهنورد و صد‌ها زندانی سیاسی دیگر نماد آشکاری از نقض حقوق بشر در جمهوری اسلامی هستند در اسرائیل نیز احمد سعادت و مروان برغوثی به همراه هزاران زندانی سیاسی دیگر نماد‌های نقض حقوق بشر در این کشور هستند.
 
رسانه‌های دولتی جمهوری اسلامی که ادعای حمایت از حقوق فلسطینی‌ها را دارند، هیچ اشاره‌ای به این زندانیان سیاسی در اسرائیل ندارند. برخلاف ادعای جمهوری اسلامی، گروه‌‌های فلسطینی از دخالت‌های این حکومت در مسئله فلسطین نه تنها استقبال نمی‌کنند، بلکه این امر را یکی از عمده‌ترین دلایل عدم حل مسئله فلسطین و دستیابی مردم آن به حقوق‌شان ارزیابی می‌کنند.
 
احمد سعادت، فعال چپگرا و سوسیالیست فلسطینی، دبیر کل جبهه مردمی برای آزادسازی فلسطین و عضو مجلس قانونگذاری این کشور، یکی از ۱۱ هزار زندانی سیاسی فلسطینی است که در زندان‌های اسرائیل نگاه داشته می‌شوند. او روز ۲۸ اکتبر سال ۲۰۰۸ محکوم به گذراندن ۳۰ سال حبس در زندان شد.
 
احمد سعادت در کنار هزاران زندانی فلسطینی، شامل دیگر رهبران سیاسی در فلسطین، در بند مقامات یک اشغالگر نظامی غیر قانونی به سر می‌برد. این افراد شامل ۴۱ نفر از اعضای مجلس قانونگذاری فلسطین هستند که در سال ۲۰۰۶ انتخاب شدند.
 
مروان برغوثی، سیاستمدار چپگرای فلسطینی عضو جنبش فتح است. آقای برغوثی که از سال ۲۰۰۲ در زندان به سر می‌برد به پنج مرتبه حبس ابد محکوم شده است. او در سال ۲۰۰۶ با قرار گرفتن در صدر فهرست انتخاباتی جنبش فتح، به مجلس قانونگذاری فلسطین راه یافت و در سال ۲۰۰۹ به عضویت شورای رهبری فتح انتخاب شد. بسیاری از تحلیلگران سیاسی او را محبوب‌ترین شخصیت سیاسی در فلسطین می‌دانند.
 
مروان برغوثی، سیاستمدار چپگرای فلسطینی عضو جنبش فتح است. برغوثی که از سال ۲۰۰۲ در زندان است به پنج مرتبه حبس ابد محکوم شده است. او در سال ۲۰۰۶ با قرار گرفتن در صدر فهرست انتخاباتی جنبش فتح، به مجلس قانونگذاری فلسطین راه یافت. بسیاری از تحلیلگران سیاسی او را محبوب‌ترین شخصیت سیاسی در فلسطین می‌دانند.
مروان برغوثی در انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۲۰۰۵ فلسطین برای جانشینی یاسر عرفات از داخل سلول قصد داشت در رقابت با محمود عباس در انتخابات شرکت کند که سرانجام با مخالفت اعضای مرکزی "ساف" از تصمیم خود منصرف شد.
 
او در میان همه گروه‌های فلسطینی و شمار زیادی از یهودیان محبوبیت دارد و می‌تواند رهبری باشد که حماس و فتح روی او به توافق برسند. او همچنین دوستانی در جناح چپ اسرائیل دارد و به خاطر تحمل سال‌ها حبس در زندان در اسرائیل، عبری را به خوبی صحبت می‌کند.
 
 مروان برغوثی را نلسون ماندلای فلسطینی می‌خوانند و در نوار غزه و کرانه باختری از وی به عنوان وارث و ادامه دهنده راه یاسر عرفات یاد می‌شود.
 
مردم در ایران و اسرائیل کجا ایستاده‌اند؟
 
مسئله فلسطین بیش از ۷۰ سال سابقه دارد؛ مسئله‌ و بحرانی که از مرزهای فلسطین فرا‌تر رفته و تاثیری عمیق بر روند صلح، پیشرفت و دموکراسی در کل خاورمیانه گذاشته است. حتی هم‌اکنون نیز که به اصطلاح در دوره‌ "پسابهار عربی" به سر می‌بریم، بسیاری بر این باورند که راه گذار واقعی خاورمیانه به دموکراسی، صلح و رسیدن به آرمان‌های انسانی، جز از طریق حل "مسئله و بحران فلسطین" نیست.
 
در این میان اما نگاه ما "مسئله فلسطین" به واسطه سوء استفاده تریبون‌های رسمی حاکمیت جمهوری اسلامی، به‌طور آشکاری با نگاه یک عرب ساکن در دیگر کشورهای خاورمیانه یا حتی یک اروپایی و آمریکایی متفاوت است.
 
اگر "مسئله فلسطین" در سراسر جهان، از کشورهای آمریکای لاتین گرفته تا قلب اروپا و جنوب شرق آسیا، در میان فعالان سیاسی و طرفداران حقوق بشر، امری مهم و همواره مطرح است، در میان فعالان سیاسی دموکراسی‌خواه ایران، نه تنها اولویت خاصی ندارد، بلکه حتی مورد بی‌توجهی، اغماض و فراموشی عمدی قرار می‌گیرد. شعار "نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران" که در جریان تظاهرات‌ جنبش سبز در سال ۸۸ بار‌ها و بار‌ها سرداده شد، نشان آشکاری از چنین رویکردی بود.
 
نگاه مردم اسرائیل در حمله به ایران
 
روزنامه اسرائیلی هاآرتص روز دوشنبه (۲۶ مارس/ هفت فروردین) نتایج یکی از تازه‌ترین نظرسنجی‌ها در مورد پیامدهای احتمالی بمباران تاسیسات هسته‌ای جمهوری اسلامی توسط نیروی هوایی اسرائیل را منتشر کرد.
 
به گزارش خبرگزاری فرانسه، حدود ۶۵ درصد از پرسش‌شوندگان فکر می‌کنند که بهایی که اسرائیل در صورت تجهیز جمهوری اسلامی به بمب اتمی باید بپردازد، از بهای واکنش احتمالی این کشور به یک حمله بازدارنده بسیار بیشتر است.
 
بنا بر این گزارش، ۶۰ درصد شرکت‌کنندگان این نظرسنجی نیز اعتقاد دارند، برنامه‌های هسته‌ای جمهوری اسلامی تنها از طریق یک عملیات نظامی متوقف خواهد شد. به این ترتیب، در چهارماه گذشته، حدود ده درصد به شمار موافقان حمله نظامی علیه ایران افزوده شده‌ است.
 
صدا‌های دیگر و کمپین‌های دوستی
 
در سوی دیگر ماجرا، هزاران نفر نیز در نخستین تظاهرات بزرگ ضد جنگ علیه ایران در اسرائیل شرکت کردند. روی پلاکاردهای تظاهرکنندگان اسرائیلی، شعار‌هایی حاکی از ابراز دوستی با ایرانیان و "نه به جنگ" دیده می‌شد.
 
دو هفته پیش نیز در شانزدهم ماه مارس، دو طراح و گرافیک اسرائیلی به نام ران ادری و میخائیل تامیر، کارزاری در شبکه اجتماعی فیس‌بوک به نام "اسرائیل، ایران را دوست دارد"، راه انداختند. این کارزار خیلی سریع پیش رفت و "ایرانیان عزیز ما شما را دوست داریم و کشور شما را بمباران نخواهیم کرد" از روی صفحه‌های فیس‌بوک با پروژکتور به روی ساختمان‌های تل آویو رفت.
 
واقعیت این است که این نوع ابراز محبت اسرائیلی‌ها به مردم سایر کشور‌ها در خاورمیانه، به نوعی "بی‌سابقه" است. هیچ کمپین یا حرکتی مشابه برای مردم سوریه، فلسطین یا سایرمردم خاورمیانه وجود نداشته است.
 
به راه افتادن این کمپین، واکنش‌های برخی از فعالان و شهروندان عادی ایرانی را نیز به همراه داشت. فعالان ایرانی نیز در پیام‌هایشان گفتند که با مردم اسرائیل دشمنی ندارند، آن‌ها را دوست دارند و خواهان صلح و دموکراسی‌اند.
 
به نظر می‌رسد همانقدر که مردم اسرائیل و ایران، خواهان صلح، دوستی، آرامش و رسیدن به دموکراسی‌اند، دولت‌های این دو کشور، حیات خود را در ادامه فضای جنگی، تبعیض و نقض حقوق بشر می‌‌یابند.
 
در واقع نقطه اشتراک این دو دولت، علاوه بر ایدئولوژی توسعه‌طلبانه و سلطه‌جوی مذهبی، که یکی با رنگ و بوی اسلام شیعی و دیگر بر مبنای ایدئولوژی "صهوینیستی یهودی" تعریف شده است، بر پایه، ترور، سرکوب، تبعیض و نقض حقوق بشر شکل گرفته است.
 
حال در این میان، پرسش و مسئله اصلی این است: آیا بمب‌های عشق و دوستی مردم صلح‌طلب خاورمیانه، می‌تواند تاثیر اندکی بر فضای خشن و آکنده از نقض حقوق بشر، اشغال، تبعیض و زندان بگذارد یا بار دیگر جنگ‌طلب‌ها، فاجعه تازه‌ای را در این منطقه پرآشوب رقم خواهند زد؟
 
پانویس:
[۱] ۳۶ عضو از ۴۷ عضو این نهاد بین‌المللی، از درخواست فلسطینی‌ها مبنی بر تحقیق پیرامون سیاست شهرک‌سازی اسرائیل در مناطق اشغالی حمایت کرده بودند. ایالات متحده آمریکا، تنها کشوری بود که با این درخواست مخالفت کرده بود. ده عضو دیگر شورای حقوق بشر نیز به خواست فلسطینی‌ها رای ممتنع داده بودند.
اسرائیل عضو شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد نیست، ولی با این نهاد، رابطه و همکاری دارد.

 

Share