ارتباط ناشناخته. ارتباط بدون سانسور. ارتباط برقرار نمی‌شود. سایت اصلی احتمالاً زیر سانسور است. ارتباط با سایت (های) موازی برقرار شد. ارتباط برقرار نمی‌شود. ارتباط اینترنت خود را امتحان کنید. احتمال دارد اینترنت به طور سراسری قطع شده باشد. ادامه مطلب

سوریه: مجمع‌الجزایر شکنجه

<p>اکبر فلاح&zwnj;زاده - دیدبان حقوق&zwnj;بشر یک سازمان جهانی مدافع حقوق بشر است و در بیش از ۴۰ کشور نمایندگی دارد. این سازمان سه&zwnj;شنبه، سوم ژوئیه (۱۳ تیر ماه ۱۳۹۱) گزارش تکان&zwnj;دهنده&zwnj;ای از شکنجه&zwnj;گاه&zwnj;های حکومت بشار اسد در سوریه منتشر کرد. این گزارش که در ۸۱ صفحه تنظیم شده، از روی نقشه ۲۷ مرکز شکنجه مخالفان را علامت&zwnj;گذاری کرده و با قربانیان و شاهدان گفت&zwnj;وگو کرده است.</p> <!--break--> <p>بنا بر این گزارش، زندان&zwnj;هایی که زندانیان در آن شکنجه می&zwnj;شدند، درشهرهای دمشق، حمص، حلب، درعا و لاذقیه تحت پوشش&zwnj;های مختلف قرار دارند.</p> <p>&nbsp;</p> <p><a href="http://www.zamahang.com/podcast/2010/20120704_Syria_Torture_AkbarFalahzadhe.mp3"><img src="http://zamanehdev.redbee.nl/u/wp-content/uploads/musicicon_14.jpg" alt="" /></a></p> <p>&nbsp;</p> <p>تقریباً تمام زندانیان سابق این شکنجه&zwnj;گاه&zwnj;ها در گفت&zwnj;وگو با دیده&zwnj;بان حقوق بشر گفته&zwnj;اند که در جریان بازجویی شکنجه شده یا اینکه ناظر شکنجه دیگران بوده&zwnj;اند. انواع روش&zwnj;های شکنجه از زدن با کابل، آویزان کردن از سقف، کشیدن ناخن&zwnj;ها، سوزاندن با اسید و تعرض جنسی اعمال شده است. دیده&zwnj;بان حقوق بشر مشخصاً ۲۰ روش شکنجه را برشمرده است.</p> <p>&nbsp;</p> <p>یک زندانی شکنجه&zwnj;شده در شهر ادلب گفته است: &laquo;مجبورم کردند لخت شوم. بعد انگشت&zwnj;هایم را با انبردست فشردند. به انگشتان، سینه و گوشم سوزن منگنه زدند که به خصوص در ناحیه گوش خیلی دردناک بود. فقط موقع به حرف آمدن اجازه داشتم منگنه&zwnj;ها را درآورم. علاوه بر این&zwnj;ها شوک برقی هم وارد می&zwnj;کردند و دو بار هم به آلت تناسلی&zwnj;ام شوک وارد کردند. حال عجیبی داشتم و فکر نمی&zwnj;کردم دیگر روزی خانواده&zwnj;ام را ببینم. آن&zwnj;ها مرا در ظرف سه روز هر بار سه بار به این روش&zwnj;ها شکنجه کردند.&raquo;</p> <p>&nbsp;</p> <blockquote> <p><img align="middle" src="http://zamanehdev.redbee.nl/u/wp-content/uploads/falakbsf02.jpg" alt="" />یکی از روش&zwnj;های بسیار رایج شکنجه در سوریه</p> </blockquote> <p>افراد را بدون حکم قضایی نمی&zwnj;شود بازداشت کرد، اما در &laquo;وضعیت فوق&zwnj;العاده&raquo; هر کاری مجاز است. طبق قوانین بین&zwnj;الملی محاکمه عادلانه باید بعد از دستگیری فوراً آغاز شود. اما مطابق گزارش دیده&zwnj;بان حقوق بشر موارد فراوانی دیده شده که افراد بیش از ۶۰ روز بدون محاکمه زندانی بوده&zwnj;اند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>بنا به این گزارش &laquo;خلیل&raquo; سی و یکساله در جریان تظاهرات ضد دولتی در ۲۹ ژوئن ۲۰۱۱ در شهر ادلب دستگیر شده. او را اول به پاسگاه پلیس محلی برده و شبانه سه بار بازجویی کرده و کتکش زده&zwnj;اند. روز بعد نیروهای امنیتی او را به زندان مرکزی ادلب منتقل کرده&zwnj;اند. آنجا ۱۶ روز در طبقه سوم زندان شکنجه شده. بعد او را به زندان اطلاعات ارتش برده و ۱۳روز نگه داشته&zwnj;اند. سپس به مدت پنج روز منتقلش کرده&zwnj;اند به شعبه ۲۱۵ امنیتی، و آنگاه او را به شعبه ۲۹۱ برده و بعد از شش روز به شعبه ۲۴۸ فرستاده&zwnj;اند و بعد از مجموعاً دو ماه بازداشت آزادش کرده&zwnj;اند. بنا به گزارش&zwnj;ها از آغاز ناآرامی&zwnj;ها در ماه مارس سال ۲۰۱۱ بیش از ۲۵ هزار نفر دستگیر شده&zwnj;اند که فقط یک پنجمشان آزاد شده&zwnj;اند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>الیاس، زندانی شعبه ۲۸۵ تعریف می&zwnj;کند:</p> <p>&nbsp;</p> <p>&laquo;مرا از مچ دستانم از سقف آویزان کردند. بعد از چند روز معلق بودن و بی&zwnj;خوابی کشیدن احساس می&zwnj;کردم مغزم از کار افتاده. درد شدیدی در تمام بدن بود که غیر قابل وصف است. انگار به صلیب کشیده شده بودم. فریاد می&zwnj;زدم مرا به بیمارستان ببرند، اما مأموران فقط می&zwnj;خندیدند.&raquo;</p> <p>&nbsp;</p> <p>به نوشته نشریه آلمانی&zwnj;زبان &laquo;اشترن&raquo; محور اصلی این گزارش بیش از ۲۰۰ گفت&zwnj;وگو با زندانیان و شهود و افراد ذی&zwnj;ربط است که از آغاز سرکوب اعتراض&zwnj;های مردم در ماه مارس ۲۰۱۱ تا امروز انجام شده است.</p> <p>&nbsp;</p> <p>بیشتر کسانی که مورد گفت&zwnj;وگوی دیده&zwnj;بان قرار گرفته&zwnj;اند، مردان جوان بین هجده و سی و پنج ساله بوده&zwnj;اند، اما در بین آنها تعدادی قربانی خردسال و زنان و افراد مسن نیز وجود داشته&zwnj;اند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>بر اساس گزارش دیدبان حقوق&zwnj;بشر بد&zwnj;ترین شکنجه&zwnj;ها توسط چهار دستگاه امنیتی انجام شده که به مجموعه آن&zwnj;ها &laquo;مخابرات&raquo; می&zwnj;گویند. این دستگاه&zwnj;ها که غالباً مجزا از هم و سر خود عمل کرده&zwnj;اند، عبارتند از: اداره اطلاعات ارتش (شعبة المخابرات العسکریة)؛ اداره امنیت سیاسی (إدارة الأمن العام&lrm;)؛ اداره کل امنیت (جهاز المخابرات العامة)؛ و اداره اطلاعات نیروی هوایی (إدارة المخابرات الجویة).</p> <blockquote> <p>&nbsp;<img align="middle" src="http://zamanehdev.redbee.nl/u/wp-content/uploads/falakbsf03.jpg" alt="" />یکی دیگر از روش&zwnj;های شکنجه در سوریه که دیده&zwnj;بان حقوق بشر گزارش داده است</p> </blockquote> <p>بنا به استانداردهای کمیته اروپایی منع شکنجه، یک سلول پنج در چهار که در مجموع فقط ۲۰ متر مربع مساحت دارد، جای پنج نفر است، اما در زندان شعبه ۲۹۱ دمشق ۷۰ نفر را در چنین سلولی حبس کرده بوده&zwnj;اند. یک قربانی به نام &laquo;حوزی&raquo; (Hawzi) ۴۰ روز در چنین سلولی بوده. به گفته او کسی در سلول نمی&zwnj;توانسته بخوابد و همه به هم تکیه می&zwnj;داده&zwnj;اند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>به گفته اوله سولوانگ (Ole Solvang) از مسئولان دیده&zwnj;بان حقوق بشر، سازمان&zwnj;های امنیتی، شبکه&zwnj;ای از مراکز شکنجه در سراسر سوریه ایجاد کرده&zwnj;اند. به گفته وی شناسایی و افشای مراکز شکنجه و انتشار نام رؤسای این مراکز وحشتناک به منظور پاسخگو کردن آنها صورت گرفته است.</p> <p>&nbsp;</p> <p>بنا بر این گزارش، شکنجه در سوریه به طور سیستماتیک اعمال می&zwnj;شود و آشکارا یک سیاست دولتی است و از این لحاظ مصداق بارز جنایت علیه بشریت است.</p> <p>&nbsp;</p> <p>دیده&zwnj;بان حقوق بشر با استناد به اسناد منتشر شده از تمام طرف&zwnj;های درگیر از جمله دولت سوریه، اتحادیه عرب، روسیه و چین، و شورای امنیت خواسته به حل این مشکل کمک کنند. دیده&zwnj;بان از جمله از روسیه خواسته که از حمایت بیشتر از حکومت اسد دست بردارد. همچنین از شورای امنیت سازمان ملل خواسته است که تحریم&zwnj;هایی علیه سوریه وضع کند تا به کشتار مردم خاتمه بدهد. به نوشته نشریه آلمانی&zwnj;زبان &laquo;اشترن&raquo; تعداد دقیق کشته&zwnj;شدگان معلوم نیست، چون حکومت از ورود ناظران بی&zwnj;طرف به سوریه جلوگیری می&zwnj;کند. اما مطابق تخمین سازمان ملل از آغاز سرکوب اعتراض&zwnj;های مردم در ماه مارس ۲۰۱۱ تا امروز دست&zwnj;کم ۱۲هزار نفر، که اکثرشان غیر نظامی&zwnj; بوده&zwnj;اند، کشته شده&zwnj;اند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>همزمان با انتشار این گزارش مصاحبه&zwnj;ای از بشار اسد با روزنامه &laquo;جمهوریت&raquo; ترکیه منتشر شده که در آن اسد از سقوط هواپیمای ترک &laquo;صد در صد&raquo; اظهار تأسف کرده. اما هیچ&zwnj;جا از اظهار تأسف او نسبت به شکنجه مخالفان خبری نیست.</p> <p>&nbsp;</p> <p>به گفته لاوروف وزیر خارجه روسیه که از پشتیبانان اصلی حکومت سوریه است، بشار اسد اشتباهاتی کرده، اما &laquo;نصیحت&zwnj;پذیر&raquo; است.</p> <p>منابع: <br /> <a href="http://www.hrw.org/news/2012/07/03/syria-torture-centers-revealed">فیلم شکنجه افراد در سوریه </a><br /> <a href="http://www.hrw.org/sites/default/files/reports/syria0712webwcover.pdf">گزارش کامل دیده&zwnj;بان حقوق بشر درباره شکنجه&zwnj;گاه های حکومت سوریه </a></p> <p>&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p>

اکبر فلاح‌زاده - دیدبان حقوق‌بشر یک سازمان جهانی مدافع حقوق بشر است و در بیش از ۴۰ کشور نمایندگی دارد. این سازمان سه‌شنبه، سوم ژوئیه (۱۳ تیر ماه ۱۳۹۱) گزارش تکان‌دهنده‌ای از شکنجه‌گاه‌های حکومت بشار اسد در سوریه منتشر کرد. این گزارش که در ۸۱ صفحه تنظیم شده، از روی نقشه ۲۷ مرکز شکنجه مخالفان را علامت‌گذاری کرده و با قربانیان و شاهدان گفت‌وگو کرده است.

بنا بر این گزارش، زندان‌هایی که زندانیان در آن شکنجه می‌شدند، درشهرهای دمشق، حمص، حلب، درعا و لاذقیه تحت پوشش‌های مختلف قرار دارند.

تقریباً تمام زندانیان سابق این شکنجه‌گاه‌ها در گفت‌وگو با دیده‌بان حقوق بشر گفته‌اند که در جریان بازجویی شکنجه شده یا اینکه ناظر شکنجه دیگران بوده‌اند. انواع روش‌های شکنجه از زدن با کابل، آویزان کردن از سقف، کشیدن ناخن‌ها، سوزاندن با اسید و تعرض جنسی اعمال شده است. دیده‌بان حقوق بشر مشخصاً ۲۰ روش شکنجه را برشمرده است.

یک زندانی شکنجه‌شده در شهر ادلب گفته است: «مجبورم کردند لخت شوم. بعد انگشت‌هایم را با انبردست فشردند. به انگشتان، سینه و گوشم سوزن منگنه زدند که به خصوص در ناحیه گوش خیلی دردناک بود. فقط موقع به حرف آمدن اجازه داشتم منگنه‌ها را درآورم. علاوه بر این‌ها شوک برقی هم وارد می‌کردند و دو بار هم به آلت تناسلی‌ام شوک وارد کردند. حال عجیبی داشتم و فکر نمی‌کردم دیگر روزی خانواده‌ام را ببینم. آن‌ها مرا در ظرف سه روز هر بار سه بار به این روش‌ها شکنجه کردند.»

یکی از روش‌های بسیار رایج شکنجه در سوریه

افراد را بدون حکم قضایی نمی‌شود بازداشت کرد، اما در «وضعیت فوق‌العاده» هر کاری مجاز است. طبق قوانین بین‌الملی محاکمه عادلانه باید بعد از دستگیری فوراً آغاز شود. اما مطابق گزارش دیده‌بان حقوق بشر موارد فراوانی دیده شده که افراد بیش از ۶۰ روز بدون محاکمه زندانی بوده‌اند.

بنا به این گزارش «خلیل» سی و یکساله در جریان تظاهرات ضد دولتی در ۲۹ ژوئن ۲۰۱۱ در شهر ادلب دستگیر شده. او را اول به پاسگاه پلیس محلی برده و شبانه سه بار بازجویی کرده و کتکش زده‌اند. روز بعد نیروهای امنیتی او را به زندان مرکزی ادلب منتقل کرده‌اند. آنجا ۱۶ روز در طبقه سوم زندان شکنجه شده. بعد او را به زندان اطلاعات ارتش برده و ۱۳روز نگه داشته‌اند. سپس به مدت پنج روز منتقلش کرده‌اند به شعبه ۲۱۵ امنیتی، و آنگاه او را به شعبه ۲۹۱ برده و بعد از شش روز به شعبه ۲۴۸ فرستاده‌اند و بعد از مجموعاً دو ماه بازداشت آزادش کرده‌اند. بنا به گزارش‌ها از آغاز ناآرامی‌ها در ماه مارس سال ۲۰۱۱ بیش از ۲۵ هزار نفر دستگیر شده‌اند که فقط یک پنجمشان آزاد شده‌اند.

الیاس، زندانی شعبه ۲۸۵ تعریف می‌کند:

«مرا از مچ دستانم از سقف آویزان کردند. بعد از چند روز معلق بودن و بی‌خوابی کشیدن احساس می‌کردم مغزم از کار افتاده. درد شدیدی در تمام بدن بود که غیر قابل وصف است. انگار به صلیب کشیده شده بودم. فریاد می‌زدم مرا به بیمارستان ببرند، اما مأموران فقط می‌خندیدند.»

به نوشته نشریه آلمانی‌زبان «اشترن» محور اصلی این گزارش بیش از ۲۰۰ گفت‌وگو با زندانیان و شهود و افراد ذی‌ربط است که از آغاز سرکوب اعتراض‌های مردم در ماه مارس ۲۰۱۱ تا امروز انجام شده است.

بیشتر کسانی که مورد گفت‌وگوی دیده‌بان قرار گرفته‌اند، مردان جوان بین هجده و سی و پنج ساله بوده‌اند، اما در بین آنها تعدادی قربانی خردسال و زنان و افراد مسن نیز وجود داشته‌اند.

بر اساس گزارش دیدبان حقوق‌بشر بد‌ترین شکنجه‌ها توسط چهار دستگاه امنیتی انجام شده که به مجموعه آن‌ها «مخابرات» می‌گویند. این دستگاه‌ها که غالباً مجزا از هم و سر خود عمل کرده‌اند، عبارتند از: اداره اطلاعات ارتش (شعبة المخابرات العسکریة)؛ اداره امنیت سیاسی (إدارة الأمن العام‎)؛ اداره کل امنیت (جهاز المخابرات العامة)؛ و اداره اطلاعات نیروی هوایی (إدارة المخابرات الجویة).

 یکی دیگر از روش‌های شکنجه در سوریه که دیده‌بان حقوق بشر گزارش داده است

بنا به استانداردهای کمیته اروپایی منع شکنجه، یک سلول پنج در چهار که در مجموع فقط ۲۰ متر مربع مساحت دارد، جای پنج نفر است، اما در زندان شعبه ۲۹۱ دمشق ۷۰ نفر را در چنین سلولی حبس کرده بوده‌اند. یک قربانی به نام «حوزی» (Hawzi) ۴۰ روز در چنین سلولی بوده. به گفته او کسی در سلول نمی‌توانسته بخوابد و همه به هم تکیه می‌داده‌اند.

به گفته اوله سولوانگ (Ole Solvang) از مسئولان دیده‌بان حقوق بشر، سازمان‌های امنیتی، شبکه‌ای از مراکز شکنجه در سراسر سوریه ایجاد کرده‌اند. به گفته وی شناسایی و افشای مراکز شکنجه و انتشار نام رؤسای این مراکز وحشتناک به منظور پاسخگو کردن آنها صورت گرفته است.

بنا بر این گزارش، شکنجه در سوریه به طور سیستماتیک اعمال می‌شود و آشکارا یک سیاست دولتی است و از این لحاظ مصداق بارز جنایت علیه بشریت است.

دیده‌بان حقوق بشر با استناد به اسناد منتشر شده از تمام طرف‌های درگیر از جمله دولت سوریه، اتحادیه عرب، روسیه و چین، و شورای امنیت خواسته به حل این مشکل کمک کنند. دیده‌بان از جمله از روسیه خواسته که از حمایت بیشتر از حکومت اسد دست بردارد. همچنین از شورای امنیت سازمان ملل خواسته است که تحریم‌هایی علیه سوریه وضع کند تا به کشتار مردم خاتمه بدهد. به نوشته نشریه آلمانی‌زبان «اشترن» تعداد دقیق کشته‌شدگان معلوم نیست، چون حکومت از ورود ناظران بی‌طرف به سوریه جلوگیری می‌کند. اما مطابق تخمین سازمان ملل از آغاز سرکوب اعتراض‌های مردم در ماه مارس ۲۰۱۱ تا امروز دست‌کم ۱۲هزار نفر، که اکثرشان غیر نظامی‌ بوده‌اند، کشته شده‌اند.

همزمان با انتشار این گزارش مصاحبه‌ای از بشار اسد با روزنامه «جمهوریت» ترکیه منتشر شده که در آن اسد از سقوط هواپیمای ترک «صد در صد» اظهار تأسف کرده. اما هیچ‌جا از اظهار تأسف او نسبت به شکنجه مخالفان خبری نیست.

به گفته لاوروف وزیر خارجه روسیه که از پشتیبانان اصلی حکومت سوریه است، بشار اسد اشتباهاتی کرده، اما «نصیحت‌پذیر» است.

این مطلب را پسندیدید؟ کمک مالی شما به ما این امکان را خواهد داد که از این نوع مطالب بیشتر منتشر کنیم.

آیا مایل هستید ما را در تحقیق و نوشتن تعداد بیشتری از این‌گونه مطالب یاری کنید؟

.در حال حاضر امکان دریافت کمک مخاطبان ساکن ایران وجود ندارد

توضیح بیشتر در مورد اینکه چطور از ما حمایت کنید

نظر بدهید

در پرکردن فرم خطایی صورت گرفته

نظرها

  • کاربر مهمان

    یاد آور دهه شصت . یاد آور جنایتهای لاجوردی. اگر چه این را هم باید گفت که وحشتناکتر از زندانهای دهه شصت هیچ جایی پیدا نمی شه و آخوندها در جنایت واقعن که رکورد زدند.

  • احمد

    بیخود نیست که خامنه ای از رژیم اسد حمایت می کند. حکومتهایی که شبیه همدیگر شکنجه می کنند، شبیه همدیگر هم حکومت میکنند!

  • کاربر مهمان

    در سوریه کار از چوب وفلک گذشته.آدمها را با اره برقی سر میبرن و احتمالا به تقصیر حریف می اندازند. یاد نرود اسوری ها در تاریخ قوم خود همیشه از خشونت زیاد استفاده میکردند اثار باقی مانده بصورت نقش برجسته روی سنک در میراث فرهنگی انها زیاد دارند.

  • کاربر مهمان

    بر پدر هر چه شکنجه گره لعنت . خدا نسلشونو ورداره که برای نون در آوردن مردمو به صلابه می کشن .

  • کاربر مهمان

    <p>یاد آور زندانهای مخوف در عراق بعد از اشغال توسط جنایتکاران غربی از جمله آمریکا/انگلیس/هلند /اسراییل. یاد آور زندان ابوغریب و تجاوزات. یادآور شکنجه های افراد و انداختن افراد در دیک آب جوش به امر آمریکا در پایگاه های نظامی ازبکستان . یاداور شکنجه های بیشمار و وحشت انگیز از جمله غرق کردن مردم بیگناه مسلمان 20 دفعه در روز. یاد اور شکنجه های آمریکاییان به زنان بیگناه مسلمان در پایگاههای نظامی از جمله بقرام در افغانستان. یاد آور بچه ربایی و آدم ربایی و شکنجه آنان مانند خانم دکتر صدیقی که خود و سه فرزندش ربوده شد و ایشان تحت شکنجه های طاقت فرسا قرار گرفت و به خاطر هیچ و پوچ به 80 سال زندان محکوم شد تا بگویند &quot;تروریست&quot; وجود دارد و همچنان جنگ برای تجاوز به کشورهای مسلمان و به اشغال دراوردن آنان و دزدیدن منابع طبیعی و انسانی و تجاوز به ناموس مردم برای تحقیر آنان و برای لذت مشتی آدمکش که سرباز خوانده می شوند.****. کشورهای غربی از جمله هلند کشورهای خود را با کشتار ملیونی مردم دیگر از جمله قاره آفریقا ، آسیا ساختند که هنوز ادامه دارد. *****</p>

  • کاربر مهمان

    روسها و چینیها دارند از بشار اسد و خامنه ای و شرکا حمایت می کنن فقط و فقط برا اینکه جیب خودشونو پر کنن. بدون حمایت اینا اسد و بقیه رفتنی اند.

  • کاربر مهمان

    یک خاهشی داشتم از کسی که زبان خارجی میداند. چون این شرح شکنجه ها دردناکه و آدم دوست دارد که همه اش را بخواند . اگر می شود لطفا گزارش کامل دیده بان را در مورد شکنجه ترجمه بشود که همه بتوانند استفاده کنند. خیلی ممنون می شم.