Share

مراسم خاکسپاری حاجیه سجودی (مادر قائدی) از مادران خاوران پنجشنبه ۱۲ دی در گورستان بهشت زهرا برگزار شد. چهار نسل از مادران دادخواه بر سر مزار او گرد آمده بودند: سرودخوانان و گل‌افشان.

حاجیه سجودی از مادران خاوران بعد از بیش از سه دهه دادخواهی در کنار یکی از دو فرزند اعدامی‌اش آرام گرفت

حاجیه سجودی که به مادر قائدی شهرت داشت، سه‌شنبه ۱۰ دی در هشتاد و نه سالگی چشم بر جهان ما فروبست. چهار نفر از اعضای خانواده او را در سال‌های دهه ۱۳۶۰ در یک روز و به طور همزمان بازداشت کردند.

محمد صادق و محمد جواد و مرسده قائدی، دو پسر و دختر او و منیرالسادات هاشمی، همسر محمد جواد را در ۱۹ خرداد ۱۳۶۱ بازداشت کردند. محمد صادق در ۳۰ بهمن ۱۳۶۱ در زندان اوین اعدام شد. محمدجواد به همراه همسرش منیرالسادات هاشمی نیز در ۲۲ مرداد ۱۳۶۲ در زندان اوین اعدام و در گورستان خاوران به خاک سپرده شدند و مرسده قائدی در سال ۱۳۶۹ از زندان آزاد شد.

حاجیه سجودی پنجشنبه ۱۲ دی سرانجام در کنار فرزندش محمد صادق در گورستان بهشت‌زهرا به خاک سپرده شد و بعد از بیش از سه دهه دادخواهی آرام گرفت. چهار نسل از مادران دادخواه بر سر مزار او گرد آمده بودند. آن‌ها که شاخه‌های گل سفید و قرمز در دست داشتند، ترانه‌ای از معیی کرمانشاهی را بر سر مزار این مادر داغدیده و دادخواه  خواندند:

رنج پـیش و کم ندارم

مست عشقم غم ندارم

قامت آزاده من

پیش گردون خم نشد

روی خاک افتادم اما

از وقارم کم نشد

مادر قائدی به تازگی همراه و هم‌صدا با مادران و اعضای خانواده‌های کشته‌شدگان سیاسی و مدنی چهار دهه اخیر، پنجم دی‌ را روز ادای احترام به کشته‌شدگان اعتراضات آبان نامید. مادران دادخواه در بیانیه خود هشدار داده بودند:

 «ما به حکومت هشدار می‌دهیم: اکنون دیگر دهه شصت نیست که خانواده‌های زخم‌خورده تنها باشند و یار و پشتیبانی نداشته باشند، حال فریاد دادخواهی خانواده‌های آسیب دیده به گوش تمام مردم ایران و جهان می‌رسد و اگر همچنان به سرکوب و خشونت و بازداشت‌ها ادامه دهند، ممکن است بتوانند تعدادی دیگر را نیز بازداشت و شکنجه کرده و حتی بکشند، ولی گور خود را نیز خواهند کند، زیرا مردم تحملشان به نقطه‌ی جوش رسیده است و دیگر سکوت نخواهند کرد.»

مادران پارک لاله پنجشنبه ۱۲ دی همزمان با خاکسپاری حاجیه سجودی در بهشت زهرا با انتشار بیانیه‌ای خاطرنشان کردند که دادخواهی با مرگ مادران خاوران به پایان نمی‌رسد:

«بی‌تردید دادخواهی با رفتن این مادران نازنین که وجودشان سرشار از عشق و شور و ایستادگی بود، پایان راه نیست و بازماندگان وابسته و پیوسته این راه را پیگیرانه و دادخواهانه ادامه خواهند داد تا حقیقت جنایت‌هایی که بر سر عزیزان‌مان آورده‌اند، روشن شود و جنایت کاران به سزای اعمال خود برسند.»

محمد جواد قائدی یک سال در کمیته مشترک در انفرادی و حدود سه ماه در زندان اوین محبوس بود. او در آخرین ملاقات با مادرش، که چندی پیش از اعدام انجام شد، به او گفت: «من وصیت‌نامه نوشته‌ا‌م ولى می‌دانم که این کثافت‌ها به تو نخواهند داد!» مادرش از ترس اینکه او را بیشتر اذیت کنند، از فرزندش خواست که آرام باشد و فحش ندهد. قائدی جواب داد: «کار ما از این حرف‌ها گذشته، این کثافت‌ها همه ما را اعدام می‌کنند!»

 محمد جواد قائدى و همسرش را ۲۲ مرداد ۶۲ در یک روز در زندان اوین تیرباران کردند.  او در خاوران به خاک سپرده شده است. شش ماه قبل از آن تاریخ محمد صادق قائدی در زندان اوین اعدام شد.

Share