Share

حامد اسماعیلیون، نویسنده و پزشک ایرانی که همسر و دختر خردسالش را در سانحه شلیک پدافند هوایی سپاه پاسداران به هواپیمای مسافربری اوکراینی از دست داد، در صفحه فیسبوک خود نوشت: وسایل باقی مانده از سرنشینان پرواز ۷۵۲ و آثار برجا مانده از آن‌ها در محل سرنگونی این هواپیما توسط ماموران شهرداری سوزانده شده‌اند.

حامد اسماعیلیون، نویسنده و پزشک ایرانی‌تبار مقیم کانادا، همسرش پریسا اقبالیان و فرزند ۹ ساله‌شان ری‌را – پریسا اقبالیان و ری‌را اسماعیلیون از سرنشینان هواپیمای اوکراینی بودند که توسط موشک‌های پدافند هوایی سپاه پاسداران کشته شدند.

حامد اسماعیلیون در یادداشتی که روز شنبه دوم فروردین منتشر شد، از تلاش برای «عادی‌سازی» در محل سقوط هواپیمای اوکراینی خبر داد و نوشت :

«هفتاد و سه روز بعد از جنایت سپاه در آسمان تهران در شاهدشهر، محل افتادن هواپیما، همه‌چیز عادی شده است. زمین منطقه جای بیل بولدوزرها و لودرها را بر خود دارد و شیارهای خاک نشان می‌دهد همه‌چیز را جمع‌آوری کرده‌اند. دیگر حتی ماموری هم آن‌جا نیست. دوربینی در جایی کاشته‌اند که مراقب رفت و آمدها باشد اما دیگر ماموری هم نیست چون همان‌طور که همه می‌دانید زندگی باید بر روال عادی برگردد».

اسماعیلیون در بخشی از این یادداشت گفته وسایل باقی‌مانده از مسافران به خاطر «عادی‌سازی» غارت یا سوزانده شده‌اند:

«مقام‌های جمهوری اسلامی […] باقی وسایل که بر خاک مانده […] را آتش زده‌اند. سه بار عوامل شهرداری به منطقه اعزام شده‌اند و چمدان‌ها و لباس‌های باقی‌مانده را آتش زده‌اند. شهرداری یعنی همان نهادی که می‌خواهد برای ما برای عزیزان ما بنای یادبود بسازد سه بار یادگارهای عزیزان ما را در بیابان‌های شاهدشهر به آتش کشیده است و ما یعقوب‌وار در حسرت به چشم کشیدن پیراهن‌پاره‌ خونینی از پاره‌های تن‌مان سوختیم و خاکستر شدیم». او اضافه کرده: «امیدوارم گزارشی که پلیس کانادا تهیه خواهد کرد نوری بر این تاراج بتاباند».

این نویسنده در ادامه یادداشت خود درباره تاثیر «فجایع جمهوری اسلامی» بر حافظه جمعی نوشته است:

««امروز، هفتاد و سه روز بعد از جنایت، باغداران منطقه دیوار باغ‌های‌شان را رنگ می‌زنند. هیچ از پوست و خون مسافران نباید بر دیوارها بماند.پارک تخریب شده و دیوار فروریخته‌اش را هم به حول و قوه‌ی الهی! در مدتی کوتاه بازسازی می‌کنند تا همه بدانند نه خانی آمده است و نه خانی رفته. این است آن‌چه جمهوری اسلامی با فجایع خود و با حافظه‌ جمعی می‌کند؛ وقتی محل سوانح هوایی تا ماه‌ها و سال‌ها و تا کیلومترها دست‌نخورده می‌ماند جمهوری اسلامی صحنه‌ یک جنایت را تبدیل به باغ، بوستان یا استیجِ کارناوالی مبتذل می‌کند».

در همین زمینه:

هواپیمای اوکراینی و خون‌های ریخته؛ دادخواهی چگونه ممکن می‌شود؟‌

Share