Share

با شیوع گسترده ویروس جدید کرونا در هفته‌های پایانی سال ۹۸ در ایران، بیماری کووید۱۹ به یک بحران در سطح ملی تبدیل شد و انتقادها از حاکمیت در بُعدهای مختلف به فاصله کوتاهی بعد از اعتراض‌های آبان ۹۸ و ساقط کردن هواپیمای اوکراینی، بار دیگر بالا گرفت. حکومت در مدیریت این بحران همچون بحران‌های پیشین ناکارآمد ظاهر شد.

در چنین شرایطی، اقشار مختلف جامعه بیش از پیش با مشکلات متعدد مواجهه شدند. از این‌رو تعدادی از فعالین سیاسی‌ــ‌مدنی داخل و خارج کشور، با صدور بیانیه‌ای تحت عنوان «مطالبه‌گری ضد کرونایی»، مطالباتی را در راستای ایجاد تغییرات ساختاری با محور قرار دادن منافع عمومی مطرح کرده‌اند.

امیر کیان‌پور، یکی از امضاکنندگان این بیانیه، در گفت‌وگو با زمانه از دلایل انتشار چنین بیانیه‌ای در شرایط حال حاضر ایران و لزوم مطالبه‌گری از سوی مردم می‌گوید.

■ گفت‌وگو با امیر کیان‌پور را بشنوید:

بیانیه «مطالبه‌گری ضد کرونایی» در شرایطی منتشر می‌شود که در سطح جامعه مطالبات زیادی مطرح شده، اما جمهوری اسلامی اساسا گوش شنوایی نسبت به هیچ مطالبه‌ای ندارد. اکنون پرسش اینجاست، در چنین شرایطی مطالبه­‌گری باید خطابش به چه کسی باشد؟ امیر کیان‌پور می‌گوید بیانیه «مطالبه‌گری ضد کرونایی» خطاب به اراده و آگاهی عمومی نوشته شده است:

«این بیانیه تلاشی بوده برای گشودن فضا، و این فضا قبل از هر چیز در درون جامعه است. در درون فعالان اجتماعی است که اصولا به مسائل اجتماعی و اقتصادی توجه ایجاد می‌کنند. همچنین کارزاری است برای فشار به جمهوری اسلامی. خطابش در واقع به جامعه است برای یک نوع سازمان‌دهی جمعی گفتار، که این گفتار در نهایت خطاب و پیکانش به سمت حاکمیت نشانه خواهد رفت. اگر صدا به اندازه کافی بلند باشد و سازمان‌دهی وجود داشته باشد، می‌توان امیدوار بود که جمهوری اسلامی هم آن را بشنود و هدف آن بیانیه به‌طور مشخص بلند کردن این صدا بود.»

به گفته امیر کیان‌پور بحران ویروس کرونا صرفا محدود به حوزه سلامت و درمان نمی‌شود، بلکه یک بحران چند وجهی است که ابعاد درهم تنیده سیاسی، اقتصادی و اجتماعی دارد. لذا پیامدهای این بحران هم صرفا به حوزه سلامت و بهداشت خلاصه نمی‌شود.

از این‌رو، به گفته کیان‌پور، توجه به مسئله نظام سیاسی و ساختار اجتماعی‌ــ‌اقتصادی بسیار حائز اهمیت است اما در مطالبه‎‌گری عمدتاً مسئله ساختار اجتماعی‌ــ‌سیاسی مورد توجه قرار نمی‌گیرد و صرفا سقف مطالبه‌گری به نظام سیاسی خلاصه می‌شود؛ در حالی که ساختار اجتماعی‌ــ‌اقتصادی موجود در جمهوری اسلامی، شکلی از سرمایه‌داری است.

نویسندگان و امضاکنندگان بیانیه «مطالبه‌گری ضد کرونایی»، خواستار مطالباتی همچون بیمه همگانی رایگان، انجام تست‌ فراگیر تشخیص کووید-۱۹، ملی‌کردن یا تصرف عمومی تمام ظرفیت‌های تولید، توزیع و واردات دارو و تجهیزات پزشکی در راستای خودگرانی اجتماعی همه واحدهای این حوزه اقتصادی، اعطای تسهیلات ویژه برای پرداخت اجاره و هزینه‌های برق، آب و گاز، آزادی زندانیان سیاسی و عقیدتی و دیگر زندانیانی که جرائم سبک دارند و رعایت اکید استانداردهای بهداشتی در زندان‌ها، بازپروری‌ها و اردوگاه‌های ترک اعتیاد و کلیه نهادهای انضباطی و مراقبتی مشابه شده‌اند.


در همین زمینه:

مطالبه‌گری ضد کرونایی: گام‌هایی در جهت تغییر ساختاری با محور قرار دادن منافع عموم

Share