جنگ‌ها به پایان می‌رسند، اما زخم‌ها و نمادهای آنها به جا می‌مانند

به سواحل زیبای غرب دانمارک که برویم امکان اینکه در بخشهایی از این منطقه با سازه‌های بتونی بدقواره‌ای روبرو شوید زیاد است، سازه‌هایی که در اولین نگاه این پرسش را به ذهن می‌آورد که این حجم‌های هندسی از بتون‌های سیاه در این طبیعت زیبا چه می‌کنند. حضور آنها در کنار شنهای نرم ساحل و صدای دل نشین موج دریا هیچ همخوانی با محیط ندارد. این وصله ناجور در اینجا برای چه بنا شده است؟

اگر به مسیر خود در طول ساحل ادامه دهیم به تعداد بیشتری از این بناهای بتونی خشن برخورد می‌کنیم و احتمالا با تابلوهایی رو برو می‌شویم که علت وجودی این سازه‌ها را توضیح می‌دهند. اینها مقر نگهبانی و فرماندهی نیروهای ارتش آلمان برای جلوگیری از عبور کشتی‌های متخاصم بوده است که امروز به غیر از تعداد محدودی که به موزه تبدیل شده اند بقیه متروک هستند و نمادی از مهندسی جنگی حکومت نازی‌ها ،جایی که جوانهای آلمانی محبوس در پشت دیوارهای قطور بتونی و راهروهای تنگ در زیر نور لامپهای کم نور از دریچه کوچک پناهگاه رقص امواج زیبای آب را بر روی شنهای نرم ساحل نظاره می‌کردند. شاید در حسرت دراز کشیدن بر روی ساحل و یله بر گرمای شنها در زیر آفتاب گرم تابستان.