بنیاد نرگس محمدی: سکوت جایز نیست، ایستادن در کنار مردم وظیفه انسانی است
بنیاد نرگس در بیانیهای که در بیستویکمین روز بازداشت غیرقانونی نرگس محمدی منتشر کرد، با تأکید بر ادامه سرکوب و خشونت در خیابانهای ایران، اعلام داشت که حمایت از مردم معترض نه انتخاب سیاسی، بلکه وظیفهای انسانی و اخلاقی است و راه برونرفت از بحران را در گذار مسالمتآمیز به دموکراسی و تضمین حقوق بشر میداند.

نرگس محمدی، فعال حقوق بشر و حقوق زنان، برنده جایزه نوبل صلح ـ عکس از خبرگزاری فرانسه
بنیاد نرگس، بنیاد فعال حقوق بشر به ریاست نرگس محمدی برنده جایزه صلح نوبل، بیانیهای در حمایت از مردم ایران منتشر کرد و اعلام داشت که در شرایطی که خیابانهای ایران بار دیگر شاهد تیراندازی مستقیم، گاز اشکآور، ضربوشتم و بازداشتهای گسترده است، سکوت جایز نیست.
این بیانیه در غیاب نرگس محمدی منتشر میشود که از روز ۲۱ آذر ۱۴۰۴ (۱۲ دسامبر ۲۰۲۵) پس از شرکت در مراسم هفتم خسرو علیکردی، وکیل حقوق بشر، در مشهد با خشونت شدید توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده و هماکنون در بازداشت به سر میبرد.
بنیاد تأکید کرده که این موضعگیری در بیست و یکمین روز از بازداشت غیرقانونی او و ادامه انفرادیاش صادر شده است. در بخشی از بیانیه آمده است:
در زمانی که خیابانهای ایران بار دیگر شاهد تیراندازی مستقیم، گاز اشکآور، ضرب و شتم و بازداشتهای گسترده بوده است و جان شهروندان بیدفاع معترض گرفته شده، سکوت جایز نیست. ایستادن در کنار مردم، یک انتخاب سیاسی نیست؛ بلکه وظیفهای انسانی و اخلاقی است: وظیفهای برای اطمینان از اینکه مردمی ستمدیده بتوانند به مطالبات برحق خود دست یابند و هیچ مطالبه مشروعی با زندان، گلوله یا ارعاب پاسخ داده نشود.
همچنین بنیاد در ادامه اعلام کرده:
ما باور داریم که راه خروج از چرخه خشونت و سرکوب، در گذار مسالمتآمیز از استبداد به دموکراسی و تضمین حقوق بشر شهروندان نهفته است — به سوی آیندهای آزاد و برابر.
بنیاد همچنین خاطرنشان کرده که بنیاد نرگس، در کنار خانوادههاییست که عزیزانشان را از دست دادهاند:
در کنار بازداشتشدگانی که در زندانها و بازداشتگاههای امنیتی بدون ارتباط با بیرون نگهداری میشوند؛ در کنار مجروحانی که حتی حق دریافت مراقبت پزشکی ایمن از آنها دریغ شده؛ و در کنار همه کسانی که خواستار زندگی امن، آزادی، عدالت و آیندهای بهتر هستند.»
نرگس محمدی در روز ۲۱ آذر ۱۴۰۴ در جریان مراسم یادبود خسرو علیکردی در مشهد، توسط حدود ۱۵ نیروی لباس شخصی مورد حمله قرار گرفت؛ موهایش کشیده شد و با ضربات سنگین و مکرر باتوم به سر و گردن مواجه شد که شدت آن به حدی بود که دو بار به بخش اورژانس منتقل گردید. او پس از بازداشت با تهدید مستقیم («مادرت را به عزایت مینشانیم») روبرو شد و اتهام «همکاری با دولت اسرائیل» نیز به او نسبت داده شده است.
اعتراضات سراسری در ایران که از اوایل دیماه ۱۴۰۴ (اواخر دسامبر ۲۰۲۵) در پی بحران شدید اقتصادی، جهش قیمت دلار و نارضایتی عمومی آغاز شد، اکنون وارد چهاردهمین روز خود شده است. این موج اعتراضات به بیش از دهها شهر ایران گسترش یافته، با اعتصابات گسترده بازاریان و کسبه و حضور انبوه مردم همراه بوده. گزارشها از کشته شدن دهها نفر، زخمی شدن صدها تن و بازداشتهای گسترده حکایت دارد.







نظرها
نظری وجود ندارد.