سهشنبههای نه به اعدام زیر سایه خاموشی دیجیتال
در نتیجه خاموشی دیجیتال، بیانیه کارزار سهشنبههای نه به اعدام همچون همیشه به دست زمانه نرسید اما «سهشنبههای نه به اعدام» ادامه دارد؛ همزمان کشتار، بازداشتهای گسترده و اعترافات اجباری بیرون از زندان شدت گرفته است. در صفحه احمدرضا حائری در اینستاگرام بیانیهای به نیابت از زندانیان عضو کارزار سهشنبههای نه به اعدام، منتشر کرده که در آن میخوانیم: «سهشنبههای نه به اعدام، حتی در تاریکی مطلق، ادامه دارد.»
بخش حقوق بشر
امروز سهشنبه ۱۳ ژانویه / ۲۳ دی به یکصد و سومین هفته کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در وضعیتی رسیدیم که هنوز روشن نیست اعتصاب غذای هماهنگ زندانیان سیاسی، پس از ۱۰۲ هفته پیاپی، در همه زندانهای همراه کارزار امکان تحقق داشته است یا نه. در هفدهمین روز اعتراضات سراسری ۱۴۰۴، با بیش از ۱۱۰ ساعت قطعی اینترنت سراسری و اختلال گسترده در موبایل و پیامک، «خاموشی دیجیتال» عملاً به ابزار مکمل سرکوب بدل شده است: نه فقط خیابان را هدف گرفته، که راه رسیدن صدای زندان و ثبت روایتها را هم میبندد.
در چنین شرایطی، زمانه قادر نبود متن بیانیه این هفته کارزار را دریافت کند. با این حال، زمانه همبستگی خود را با زندانیان این کارزار و همه زندانیان، بهویژه بازداشتشدگان روزهای اخیر، اعلام میکند و تلاش دارد صد و سومین هفته این مقاومت جمعی را گرامی بدارد؛ مقاومتی که درست در نقطه کور سانسور و قطع ارتباطات، علیه یکی از خشنترین ابزارهای حکومت، یعنی اعدام، ایستاده است.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» هفته گذشته، در دهمین روز اعتراضات، نوشته بود:
ما اعضای این کارزار… همبستگی خود را با مردم قهرمان و آزادیخواه اعلام کرده و کنار آنها تا آخر ایستادهایم.
در همان بیانیه تأکید شده بود که شلیک مستقیم، بازداشت دانشآموزان، شکنجه و اعتراف اجباری نمیتواند صدای عدالتخواهی را خاموش کند و افق این مبارزه «آزادی، برابری و دموکراسی برای تمام ایرانیان» است.
با وجود قطع اینترنت، نهادهای حقوق بشری از ابعاد گسترده و بیسابقه کشتار معترضان، بهویژه در شبهای ۱۸ و ۱۹ دی، پرده برمیدارند. با این حال، آنچه در درون زندانها و بازداشتگاههای جمهوری اسلامی میگذرد ــ بهخصوص در قبال بازداشتشدگان روزهای اخیر ــ همچنان در ابهام و تاریکیِ تحمیلشده از سوی حکومت باقی مانده است. در همین زمینه، بر اساس آخرین آمار سازمانهای حقوقبشری، تا پایان روز شانزدهم اعتراضات، دستکم ۶۴۶ نفر کشته شدهاند. شمار بازداشتشدگان نیز تا این تاریخ به ۱۰ هزار و ۷۲۱ نفر رسیده و تاکنون ۹۷ مورد اعتراف اجباری در رسانههای رسمی یا نزدیک به حکومت منتشر شده است؛ روندی که از تداوم فشارهای امنیتی و قضایی بر بازداشتشدگان حکایت دارد.
خاموشی دیجیتال شاید انتشار نامها و بیانیهها را دشوارتر کند، اما واقعیتِ پافشاری زندانیان علیه «حکم مرگ» را تغییر نمیدهد: اعدام همچنان یکی از ستونهای اصلی حکمرانی مبتنی بر ارعاب است و هر قطع اینترنتی که راه نظارت عمومی را میبندد، یک گام دیگر به سوی بیصداتر کردن قربانیان و کمهزینهتر کردن سرکوب است.
بر اساس آخرین فهرست منتشرشده از سوی کارزار، اعتصاب غذا در ۵۵ زندان دنبال میشود؛ از جمله زندان اوین (بند زنان و مردان)، قزلحصار (واحدهای ۲، ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، فردیس کرج، تهران بزرگ، قرچک، خورین ورامین، چوبیندر قزوین، اهر، اراک، لنگرود قم، خرمآباد، بروجرد، یاسوج، اسدآباد اصفهان، دستگرد اصفهان، شیبان اهواز، سپیدار اهواز (بند زنان و مردان)، نظام شیراز، عادلآباد شیراز (بند زنان و مردان)، فیروزآباد فارس، دهدشت، زاهدان (بند زنان و مردان)، برازجان، رامهرمز، بهبهان، بم، یزد (بند زنان و مردان)، کهنوج، طبس، زندان مرکزی بیرجند، مشهد، سبزوار، گنبد کاووس، قائمشهر، رشت (بند مردان و زنان)، رودسر، حویق تالش، ازبرم لاهیجان، دیزلآباد کرمانشاه، اردبیل، تبریز، ارومیه، سلماس، خوی، نقده، میاندوآب، مهاباد، بوکان، سقز، بانه، مریوان، سنندج، کامیاران و ایلام.
۱۸ دی ۱۴۰۴
بخش حقوق بشر زمانه
بیانیهی هفتهی صدوسوم کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» به نیابت از زندانیان عضو کارزار، در پی خاموشی کامل ارتباطات در ایران
امروز سهشنبه ۲۳ دیماه ۱۴۰۴ و هفتهی صدوسوم کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» است؛ هفتهای که در شرایطی بیسابقه و هولناک برگزار میشود: خاموشی کامل دیجیتال و ارتباطی در سراسر ایران.
از پنج روز پیش، حکومت جمهوری اسلامی با قطع سراسری اینترنت، تلفنهای همراه، سیمکارتها و حتی خطوط ثابت، کشور را عمداً در انزوای کامل فرو برده است. این خاموشی، نه یک اقدام امنیتی موقت، بلکه ابزاری آگاهانه برای پنهانسازی حقیقت، قطع امکان امدادرسانی، فلجکردن ارتباط میان مردم، پزشکان، زندانها و بیمارستانها، و هموار کردن مسیر سرکوب و کشتار است.
در چنین شرایطی، ما امکان هیچگونه ارتباطی با اعضای کارزار نداریم. با این حال، با آگاهی از تداوم ارادهی جمعی زندانیان سیاسی و عقیدتی، و با ایمان به سابقهی این کارزار، این بیانیه را به جای آنها و برای قطع نشدن این زنجیرهی مقاومت منتشر میکنیم.
به دلیل قطعی کامل ارتباطات، ما اطلاع دقیقی از آمار واقعی اعدامها، وضعیت زندانیان، و شمار جانباختگان در زندانها نداریم. این خود بخشی از جنایت است: اعدام در سکوت، کشتار در تاریکی، و حذف شاهدان.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» همواره اعلام کرده است که اعدام ابزار انتقام نیست، بلکه ابزار حکومت برای ایجاد رعب، سرکوب اعتراض و شکستن جامعه است. امروز، این حقیقت بیش از هر زمان دیگری عریان شده است.
ما ضمن درود به جانباختگان این خیزش سراسری، همبستگی کامل خود را با مردم معترض، خانوادههای داغدار، زندانیان سیاسی و عقیدتی، و همهی کسانی که در این خاموشی سازمانیافته برای زنده ماندن و دیده شدن میجنگند، اعلام میکنیم.
ما از تمامی نهادهای حقوق بشری، رسانههای مستقل، و افکار عمومی جهان میخواهیم که قطعی ارتباطات در ایران را نه بهعنوان یک «خبر فنی»، بلکه بهعنوان بخشی از یک جنایت سازمانیافته علیه بشریت ببینند و نسبت به آن واکنش فوری نشان دهند.
”سهشنبههای نه به اعدام، حتی در تاریکی مطلق، ادامه دارد.”
هفته ۱۰۳
سهشنبه ۲۳ دی ۱۴۰۴
به نیابت از زندانیان عضو کارزار سهشنبههای نه به اعدام،
در شرایط قطع کامل ارتباطات
نظرها
نظری وجود ندارد.