شایعه مرگ احمدی‌نژاد تکذیب شد؛ او ظاهراً زنده است

گزارش‌های اولیه حاکی از آن بود که محمود احمدی‌نژاد، رئیس دولت‌های نهم و دهم جمهوری اسلامی ایران، در پی حملات نظامی اسرائیل و آمریکا به ایران کشته شده است. بر اساس گزارش اولیه برخی رسانه‌ها از جمله خبرگزاری‌‌‌های ایرنا و ایلنا (که ابتدا این خبر را منتشر کردند)، در جریان حمله به منطقه نارمک تهران و محل اقامت این رئیس‌جمهور پیشین، احمدی‌نژاد به همراه محافظانش کشته شد.

خبر کشته شدن او از صبح شنبه نهم اسفند، هم‌زمان با آغاز رسمی جنگ، در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده بود؛ گزارش‌ها حاکی از آن بود که او به همراه سه محافظ خود کشته شده است. با این حال، تکذیبیه رسمی رسانه نزدیک به دولت بهار (دفتر اطلاع‌رسانی احمدی‌نژاد) و اظهارات نزدیکان وی این خبر را کذب محض خواند و تأکید کرد که احمدی‌نژاد در سلامت کامل به سر می‌برد.

طبق اطلاعیه دفتر او، انفجار در ساختمانی مرتبط با تیم حفاظت رخ داده و چند محافظ جان باخته‌اند، اما احمدی‌نژاد هنگام حادثه در محل حضور نداشته است. این تکذیب، شایعات مرگ او را به طور کامل رد کرد.

احمدی‌نژاد، ششمین رئیس‌جمهور ایران و عضو کنونی مجمع تشخیص مصلحت نظام است. او در سال ۱۳۳۵ در روستای ارادان از توابع گرمسار به دنیا آمد و از کودکی به همراه خانواده‌اش به تهران مهاجرت کرد. او نخستین استاندار اردبیل و شهردار تهران در فاصله سال‌های ۱۳۸۲ تا ۱۳۸۴ بود و در ۱۳ مرداد ۱۳۹۲ با حکم رهبر جمهوری اسلامی به عضویت مجمع تشخیص مصلحت نظام درآمد.

انکار هولوکاست

 محمود احمدی‌نژاد در سطح بین‌المللی به عنوان یکی از برجسته‌ترین چهره‌های انکار هولوکاست شناخته می‌شود. وی در نخستین اظهارات جنجالی خود در دسامبر ۲۰۰۵، هولوکاست را «افسانه» خواند و پیشنهاد داد که به جای فلسطین، بخشی از خاک اروپا به یهودیان اختصاص یابد. این رویکرد در طول دوران ریاست‌جمهوری او تداوم یافت؛ از جمله با برگزاری کنفرانس بین‌المللی بررسی هولوکاست در تهران (۲۰۰۶) که میزبان انکارکنندگان مشهور این واقعه تاریخی بود. احمدی‌نژاد در سال‌های بعد نیز مواضع خود را تکرار کرد و سرانجام در ۲۰۱۳، به چالش کشیدن هولوکاست را یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای دولت خود خواند.

این اظهارات با واکنش تند و گسترده جامعه بین‌المللی مواجه شد. سازمان ملل، اتحادیه اروپا، آمریکا و کشورهای اروپایی به شدت این مواضع را محکوم کردند و کوفی عنان، دبیرکل وقت سازمان ملل، سخنان او را «شوکه‌کننده» توصیف کرد. مجمع عمومی سازمان ملل نیز قطعنامه‌ای برای محکومیت انکار هولوکاست تصویب کرد. در داخل ایران نیز بسیاری از روشنفکران و سیاستمداران از جمله اکبر هاشمی رفسنجانی، این رویکرد را به زیان منافع ملی دانسته و با آن مخالفت کردند.