انتقال ناگهانی زندانیان سیاسی از زندان دستگرد اصفهان به مکانی نامعلوم
همزمان با تشدید جنگ در ایران، گزارشها از انتقال بیاطلاع زندانیان سیاسی از اصفهان، نگرانیها درباره جان و سرنوشت آنها را دوچندان کرده است.
بخش حقوق
زندان اصفهان ـ عکس از آرشیو
در پی انتشار گزارشهایی درباره انتقال گروهی از زندانیان سیاسی از زندان دستگرد اصفهان به مکانی نامعلوم، موجی از نگرانی در میان خانوادهها و فعالان حقوق بشر شکل گرفته است.
بنا بر اعلام «کمیته آزادی زندانیان سیاسی در ایران»، این انتقال روز نهم اسفندماه ۱۴۰۴ و با چندین دستگاه اتوبوس انجام شده و بدون اطلاع قبلی به خانوادهها و وکلای زندانیان صورت گرفته است.
در بیانیه این کمیته آمده است: «انتقال این زندانیان بدون اطلاع به خانوادهها و وکلای آنها صورت گرفته و همین موضوع نگرانیها درباره وضعیت جسمی و امنیت جانی آنها را افزایش داده است.» این نهاد با اشاره به شرایط جنگی کنونی هشدار داده که «هرگونه انتقال ناگهانی و بدون اطلاع قبلی میتواند جان زندانیان سیاسی را در معرض خطر جدی قرار دهد».
منابع نزدیک به خانوادهها نیز با ابراز بیخبری کامل از محل نگهداری منتقلشدگان تأکید کردهاند که تجربههای پیشین نشان داده انتقالهای ناگهانی اغلب با قطع تماس، محرومیت از دسترسی به وکیل و بیخبری طولانیمدت همراه بوده است. یکی از اعضای خانوادهها گفته است: «در این شرایط جنگی، بیخبری مطلق از محل نگهداری عزیزانمان کابوس هر روزه ماست.»
این نگرانیها در حالی افزایش یافته که برخی فعالان احتمال دادهاند در وضعیت درگیری نظامی، زندانیان سیاسی به مراکز نظامی منتقل شوند. در بیانیه «کمیته آزادی زندانیان سیاسی در ایران» آمده است: «این نگرانی وجود دارد که رژیم با انتقال زندانیان سیاسی به مراکز نظامی سپاه از زندانیان بهعنوان سپر انسانی استفاده کند.»
کمیته یادشده خواستار «اطلاعرسانی فوری درباره محل نگهداری منتقلشدگان، تضمین سلامت و امنیت آنها و فراهم شدن امکان تماس با خانوادهها» شده و بر «آزادی فوری و بیقیدوشرط زندانیان سیاسی» تأکید کرده است. این کمیته همچنین از مردم خواسته است «خانوادهها را تنها نگذاشته و از هر طریق ممکن از جمله تجمع در مقابل زندانها خواستار آزادی زندانیان سیاسی شوند.»
در همین حال، آتنا دائمی، زندانی سیاسی سابق و فعال حقوق بشر، در شبکه اجتماعی ایکس نسبت به وضعیت زندانیان در شرایط جنگی هشدار داده و نوشته است: «در شرایط کنونی زندانیان سیاسی و بازداشتشدگان، بیپناهترینها در ایران هستند.»
دائمی با اشاره به دو خطر همزمان افزوده است: «از یک سو این خطر وجود دارد که زندانیان هدف انتقامجوییِ بازماندگان جمهوری اسلامی قرار گیرند و از سوی دیگر ممکن است زندانها همچون جنگ پیشین هدف حملات اسرائیل و آمریکا قرار گیرند.» او تأکید کرده است که «زندانیان سیاسی و عقیدتی باید بدون هیچ قید و شرطی آزاد شوند.»
اشاره او به «جنگ پیشین»، یادآور حمله به زندان اوین در تابستان گذشته و در جریان جنگ ۱۲ روزه با اسرائیل است؛ رخدادی که نگرانیهای گستردهای درباره امنیت جانی زندانیان برانگیخت و بار دیگر موضوع آسیبپذیری زندانها در شرایط درگیری نظامی را مطرح کرد.
مهوش (سایه) صیدال، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین نیز در جریان جنگ ۱۲ روزه، در نامهای سرگشاده با استناد به مواد قانونی مرتبط با مجازاتهای جایگزین حبس، تعلیق اجرای مجازات و آزادی مشروط، خواستار بهرهمندی فوری زندانیان از ارفاقهای قانونی در شرایط اضطراری شده بود.
او هشدار داده بود که بیتوجهی به تعهدات داخلی و بینالمللی درباره رفتار انسانی با زندانیان، در وضعیت بحرانی میتواند تبعات حقوقی و بینالمللی در پی داشته باشد.
اکنون با انتشار خبر انتقال ناگهانی زندانیان از دستگرد اصفهان و تداوم فضای جنگی، فعالان حقوق بشر میگویند زندانیان سیاسی «بیپناهتر از همیشه» هستند؛ وضعیتی که به باور آنها نیازمند شفافیت فوری، نظارت مستقل و اقدام عاجل برای تضمین جان و سلامت زندانیان است.
نظرها
نظری وجود ندارد.