پیام سردبیر: بهار ۱۴۰۵ در سرزمین زخمی

رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند
چنان نماند، چنین نیز هم نخواهد ماند

پرنده‌ها به استقبال بهار رفته‌اند و نوروز، با وجود صدای انفجارها، از راه رسیده است. نوروز تنها آغاز یک سال تازه نیست؛ نوروز جشنی است که به نظم کهنِ زمین تعلق دارد در حالی که ما در دل تاریخ پرآشوب امروز گرفتاریم. با این حال، شاید همین بی‌تفاوتی اسطوره‌ای نوروز به مصائب ما، فرصتی برای نفس کشیدن دهد. برای ما که در ماه‌های گذشته، پس از سرکوب خونین دی و اکنون در میانه جنگی هراسناک، در ناامنی و بی‌ثباتی به سر می‌بریم، نوروز شاید بیش از همیشه معنایی دوگانه یافته است؛ هم طلیعه‌ای از امید و هم یادآور تلخی اکنون و مه‌آلود بودن چشم‌انداز آینده.

امسال نوروز بسیاری از ما با نوروزهای پیشین متفاوت است. برای خیلی‌ها، نوروز دیگر با سفره‌های هفت‌سین، بوی عیدی، دل‌خوشی و دید و بازدیدها عجین نیست، بلکه با نگرانی، اضطراب و تجربه از دست‌دادن‌ها همراه شده است. در کنار کسانی هستیم که خانه‌هایشان را از دست داده‌اند؛ با آن‌ها که عزیزانشان دیگر در کنارشان نیستند، همدردیم؛ دل‌نگرانیِ کسانی را که چشم‌انتظار عزیزانشان در ایران یا دیاسپورا هستند، عمیقاً درک می‌کنیم؛ و در کنار مردمی ایستاده‌ایم که زیر فشار جنگ، اندوه، گرانی و استیصال، روزگار می‌گذرانند.

با این حال، نوروز تنها جشن شادی‌های بی‌دغدغه نیست، بلکه یادآور ایستادگی و تاب‌آوردن است؛ یادآور این‌که زندگی، حتی در میان ویرانی، راهی برای تداوم و جوانه‌زدن پیدا می‌کند. در دل این روزهای سخت، همچنان می‌توان به اصولی پایبند ماند: به انسانیت، به همدلی و به امکانی که از دل تاریکی، آهسته و بی‌صدا، به سوی روشنایی گشوده می‌شود.

از همین‌جا، مسئولیتی نیز برای ما، به‌عنوان یک رسانه، آغاز می‌شود. در برهه‌ای که وحشت از آینده، ناامیدی، درماندگی و قطبی‌شدن بر فضای عمومی سایه انداخته و امکان گفت‌وگوی آزاد و کنشگری ایجابی محدودتر شده است، رادیو زمانه کوشیده است رسانه‌ای مستقل، مسئول و جامعه‌محور باشد؛ رسانه‌ای که نه در خدمت قدرت‌ها و پروپاگانداهای سیاسی، بلکه وفادار به حقیقت و در کنار جامعه بایستد و بتواند میان صداهای پراکنده و گاه قطبی‌شده، پلی برای گفت‌وگو، فهم متقابل و بازاندیشی جمعی ایجاد کند.

برای من، سردبیری این رسانه مایه افتخار است؛ رسانه‌ای که همچون ایران، خانه من و خانه شماست؛ رسانه‌ای حرفه‌ای که همچون چتری گشوده، میزبان طیفی از اندیشه‌های مترقی و تحول‌خواه است و بر خیر عمومی و منافع مردم متکثر ایران تمرکز دارد.

روزنامه‌نگاری با چنین چشم‌اندازی تنها از دل تکثر صداها، تجربه‌های زیسته، تفکر و تخیل جمعی ممکن می‌شود. زمانه بستری است که در آن روایت‌های متفاوت شنیده می‌شوند، اختلاف‌ها به‌رسمیت شناخته می‌شوند و امکان شکل‌گیری بدیلی دموکراتیک فراهم می‌آید؛ نظمی سیاسی برآمده از جامعه‌ای که حقوق همه شهروندانش در آن تضمین شده باشد.

در نسبت با قدرت‌ها، ما همچنان بر استقلال خود پای می‌فشاریم و به حقیقت وفادار می‌مانیم. وظیفه ما پاسخگو کردن قدرت در همه اشکال آن است و ایستادن در کنار جامعه، در کنار کسانی که صدایشان کمتر شنیده شده یا آگاهانه به حاشیه رانده شده‌اند.

رادیو زمانه در این نوروز در کنار شماست؛ با امید به روزی که صلح نه آرزویی دور، بلکه واقعیتی روزمره باشد؛ روزی که زندگی در امنیت، آزادی و عدالت سهم همه مردم ایران شود. نوروزتان مبارک، و به امید روزهایی روشن‌تر.