بازداشت زوج بهائی در شیراز بدون رسیدگی قضائی ادامه دارد

بهزاد یزدانی، مترجم و ویراستار، و همسرش رومینا خزعلی، نقاش، ۸ و ۹ فروردین‌ماه سال جاری طی دو عملیات جداگانه توسط مأموران اطلاعات سپاه پاسداران در منزل شخصی خود در شیراز بازداشت شدند. در جریان این بازداشت، وسایل الکترونیکی خانواده از جمله لپ‌تاپ و تبلت نیز ضبط شده است؛ موضوعی که با توجه به آموزش مجازی فرزندان این خانواده، روند تحصیل آن‌ها را به‌شدت مختل کرده است.

با گذشت بیش از یک ماه، این دو شهروند بهائی همچنان در زندان عادل‌آباد شیراز در وضعیت نامشخصی به‌سر می‌برند. تاکنون نه جلسه بازجویی برای آن‌ها برگزار شده و نه خانواده از دلایل بازداشت یا اتهامات مطروحه علیه آن‌ها مطلع شده است. هم‌زمان، به‌دلیل تعطیلی دادگاه انقلاب شیراز، پیگیری حقوقی پرونده نیز برای خانواده عملاً ممکن نشده است.

در کنار این وضعیت، گزارش‌ها از شرایط نامناسب نگهداری رومینا خزعلی نیز حکایت دارد. به‌گفته یک منبع مطلع، در بند محل نگهداری او در زندان عادل‌آباد، شیوع یک ویروس گوارشی موجب بروز علائمی چون اسهال و استفراغ شدید در میان زندانیان شده و نبود پزشک بهداری، وضعیت درمانی را بحرانی کرده است. همچنین او در تماس کوتاهی با خانواده اعلام کرده که داروهای ضروری‌اش تمام شده و داروهای ارسالی نیز پذیرفته نشده‌اند. رومینا خزعلی پیش‌تر تحت عمل جراحی معده قرار گرفته و از مشکلاتی مانند میگرن شدید، فشار چشم و کمردرد رنج می‌برد.

بر اساس گزارش‌های رسیده، تماس تلفنی این زوج با خانواده به هفته‌ای تنها ۳۰ ثانیه محدود شده و رومینا خزعلی هنوز به کارت تلفن یا امکان خرید دسترسی ندارد؛ وضعیتی که ارتباط او با خانواده را به حداقل رسانده است.

در غیاب این زوج، مسئولیت مراقبت از والدین سالمندشان به فرزندان نوجوان خانواده سپرده شده است؛ نوجوانانی که افزون بر فشار روحی ناشی از بازداشت هم‌زمان پدر و مادر، اکنون با مشکلات جدی در زندگی روزمره و تحصیل نیز مواجه‌اند.

رومینا خزعلی پیش از بازداشت مسئولیت رسیدگی به والدین سالمند خود را بر عهده داشته و نبود او وضعیت جسمی و روحی آن‌ها را نیز وخیم کرده است.

اقلیت بهائی، به‌عنوان بزرگ‌ترین اقلیت مذهبی غیرمسلمان در ایران، به‌طور مستمر با فشار، تبعیض و سرکوب از سوی نهادهای امنیتی و قضائی مواجه بوده است. جمهوری اسلامی بهائیان را «فرقه ضاله» می‌نامد و آن‌ها را به ارتباط با اسرائیل متهم می‌کند؛ اتهامی که ریشه آن به استقرار تاریخی مرکز جهانی آیین بهائی در شهر حیفا بازمی‌گردد. این اتهامات بارها از سوی نهادهای حقوق بشری رد شده است.

از جنگ ۱۲روزه اسرائیل و ایران تا کنون نیز شماری از شهروندان بهائی از سوی مقام‌های جمهوری اسلامی به «جاسوسی برای اسرائیل» متهم شدند و برای برخی از آن‌ها پرونده‌های امنیتی تشکیل شد؛ روندی که در امتداد سیاست دیرینه امنیتی‌سازی و برخورد سیستماتیک با اقلیت بهائی در ایران قرار دارد.