اعتراض در بند زنان اوین پس از انتقال ده‌ها زندانی از قرچک

روز یکشنبه ۲۱ تیرماه، در فاصله زمانی ساعت ۱۴:۳۰ تا ۱۶، حدود ۶۰ زندانی زن با جرائم مالی از زندان قرچک ورامین به زندان اوین منتقل شدند. بر اساس اطلاعات دریافتی، تا زمان تنظیم این گزارش ۴۹ نفر از این زندانیان وارد بند زنان شده‌اند و شماری دیگر همچنان در قرنطینه به‌سر می‌برند.

این انتقال در حالی انجام شد که بند زنان زندان اوین پیش از این نیز با کمبود فضای نگهداری و تراکم جمعیت مواجه بود. ورود زندانیان جدید، اعتراض زنان محبوس در این بند را در پی داشت؛ آن‌ها نسبت به تشدید ازدحام و نامناسب‌تر شدن شرایط نگهداری اعتراض کردند.

در پی این اعتراض‌ها، نیروهای گارد زندان وارد بند شده و با توهین، تهدید و ضرب‌وشتم تلاش کردند اعتراض زندانیان را سرکوب کنند. از جمله تهدیدهای مطرح‌شده، جداسازی زندانیان محکوم به اعدام از سایر زندانیان عنوان شده است.

در جریان این رخدادها، مهسا (معصومه) نوری، از زندانیان بند زنان، به دلیل اعتراض به وضعیت ایجادشده به‌صورت تنبیهی به سلول انفرادی منتقل شد.

همچنین فرح نساجی، زندانی ۶۲ ساله بند زنان اوین، نیز پس از برخورد نیروهای گارد به سلول انفرادی انتقال یافت. بر اساس گزارش‌های دریافتی، او که از بیماری قلبی، مشکلات حاد تنفسی و درد مفاصل و استخوان رنج می‌برد، هنگام انتقال مورد ضرب‌وشتم قرار گرفته و با کشیده شدن روی زمین به انفرادی منتقل شده است. تا پایان ساعت ملاقات و تماس تلفنی، هم‌بندیان او از وضعیتش بی‌اطلاع بودند و داروها و اسپری‌های تنفسی مورد نیازش نیز به او تحویل داده نشده بود. فرح نساجی تاکنون چهار سال از محکومیت پنج‌ساله خود را سپری کرده است.

منابع آگاه همچنین می‌گویند وعده‌های مسئولان زندان برای رسیدگی به وضعیت ایجادشده تاکنون نتیجه‌ای در پی نداشته است.

بند زنان زندان اوین در حال حاضر محل نگهداری حدود ۶۰ زندانی سیاسی و امنیتی به‌همراه دو کودک است و پیش از این نیز با کمبود فضای نگهداری روبه‌رو بود. انتقال ده‌ها زندانی جدید به این بند، نگرانی‌ها درباره افزایش تراکم جمعیت، کاهش سرانه فضای نگهداری و وخامت شرایط زیستی زندانیان را تشدید کرده است.

ازدحام جمعیت یکی از مشکلات مزمن زندان‌های ایران به‌شمار می‌رود؛ مشکلی که افزون بر کاهش فضای استاندارد نگهداری، دسترسی زندانیان به خدمات درمانی، امکانات بهداشتی و شرایط مناسب زیستی را نیز محدود کرده و فشارهای جسمی و روانی دوران حبس را افزایش می‌دهد.