Share

پنجمین دور از مذاکرات ایران و کشورهای ۱+۵ ظهر روز دوشنبه (۲۶ خردادماه / ۱۶ ژوئن) با ناهار کاری کاترین اشتون ، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا و محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه ایران آغاز می‌شود.

محمدجواد ظریف و کاترین اشتون؛ تا توافق نهایی فاصله چقدر است؟

محمدجواد ظریف و کاترین اشتون؛ تا توافق نهایی فاصله چقدر است؟

محمدجواد ظریف، رئیس هیأت مذاکره‌کننده هسته‌ای ایران صبح روز دوشنبه برای ادامه مذاکرات با کشورهای ۱+۵، شامل آمریکا، روسیه، چین، بریتانیا، فرانسه و آلمان، راهی وین شد و هیأت‌های مذاکره‌کننده کشورهای ۱+۵ نیز از بامداد دوشنبه وارد وین شده‌اند.

عباس عراقچی، معاون حقوقی و بین‌الملل وزارت امور خارجه ایران، مجید تخت روانچی، معاون اروپا و آمریکا، حمید بعیدی‌نژاد، مدیرکل سیاسی وزارت امور خارجه و دو تن از مدیران سازمان انرژی اتمی ایران هیأت مذاکره‌کننده هسته‌ای این کشور را به ریاست محمدجواد ظریف تشکیل می‌دهند.

دور قبلی مذاکرات ایران و کشورهای ۱+۵ در اردیبهشت‌ماه گذشته بدون نتیجه پایان یافت.

دو طرف در چارچوب توافق موقت سوم آذرماه (۲۴ نوامبر) سال گذشته مذاکره می‌کنند. طبق این توافق قرار است که تا ۲۹ تیرماه (۲۰ ژوئیه) به توافق نهایی دست یابند، امری که با اختلافات پیش آمده به‌نظر می‌رسد ممکن نباشد.

«هنوز کارهای بسیاری باقی است»

خبرگزاری فرانسه به‌نقل از یک دیپلمات غربی در وین که نام وی منتشر نشده، نوشته است: «هنوز کارهای بسیاری باقی است.»

این دیپلمات غربی افزوده است: «هنوز بر سر موضوع اصلی حتی طرح یک راه حل نیز وجود ندارد.»

موضوع غنی‌سازی اورانیوم از طریق سانتریفوژها که می‌تواند از درجه‌ای به بالا سوخت تولید بمب اتمی را تأمین کند، از موانع اصلی باقی مانده است.

لوران فابیوس، وزیر امور خارجه فرانسه این هفته اعلام کرد که تعداد سانتریفوژهای ایران از «چند صد عدد» به ۲۰ هزار عدد رسیده است.

جمهوری اسلامی ایران گفته است به‌منظور تأمین سوخت راکتورهای تولید انرژی هسته‌ای برای استفاده غیرنظامی این تعداد را افزایش می‌دهد.

محمدجواد ظریف نیز در مقاله‌ای که در روزنامه «واشنگتن پست» منتشر شد، نوشت: «در ۱۰ سال گذشته، تعداد سانتریفوژهای ایران از ٢٠٠ عدد به ٢٠ هزار عدد رسیده است، ظرفیت غنی‌سازی ایران از ۳/۵  درصد به ٢٠ درصد ارتقا یافته است و راکتور تحقیقاتی آب سنگین اراک کمتر از یک سال دیگر افتتاح خواهد شد.»

وزیر امور خارجه ایران در مقاله خود افزوده است: «طرف‌های مقابل از ما (در زمان مدیریت آقای روحانی بر پرونده هسته‌ای) خواستند تا از غنی‌سازی حداقل تا سال ۲۰۱۵ خودداری کنیم که این موضوع باعث شد عملاً امکان حصول به توافق از بین برود.»

وی در همین حال گفته است: «هیچ‌کس نمی‌تواند عقربه‌های ساعت را به عقب برگرداند. قربانی‌هایی داده شده است. میزان توانایی‌های ما به شکل وسیعی افزایش یافته‌اند. دانش و تخصص‌های جدیدی کسب شده است. هیچ‌کدام از این‌ها را نمی‌توان با آرزو یا حتی از طریق مذاکره نادیده گرفت.»

این در حالی است که رابرت مندز، سناتور دموکرات و رئیس کمیسیون سیاست خارجی سنای آمریکا روز پنج‌شنبه ۱۲ ژوئن گفت: «هرگونه توافق با ایران به از بین بردن قابل توجه زیرساخت‌های هسته‌ای این کشور نیاز دارد.»

خبرگزاری دانشجویان ایران، ایسنا، به‌نقل از «برخی کارشناسان» نوشته است «آن‌چه ۱+۵ و به‌ویژه آمریکا در مذاکرات هسته‌ای در چارچوب رسیدن به یک توافق جامع از ایران می‌خواهند توقف غنی‌سازی برای محدوده زمانی مشخص با تعداد سانتریفیوژهای بسیار محدود است.»

با در نظر گرفتن این اختلافات، امکان تمدید ۶ ماهه برنامه اقدام مشترک که در ماه نوامبر (آذرماه سال گذشته) در ژنو مورد توافق طرفین قرار گرفت، با نزدیک شدن به پایان این توافق از سوی طرفین مطرح شده است.

تمدید مذاکرات هسته‌ای؛ گزینه پُردردسر

اما این گزینه به لحاظ سیاسی می‌تواند پیامدهایی در بر داشته باشد. انتخابات کنگره آمریکا در ماه نوامبر آینده برگزار خواهد شد و همین ممکن است موجب شود که باراک اوباما، رئیس‌جمهوری آمریکا، با موضوع توافق هسته‌ای با ایران محتاطانه‌تر برخورد کند.

در ایران نیز فشار نیروهای محافظه‌کار بر حسن روحانی، رئیس‌جمهوری این کشور بیشتر می‌شود و همین موضوع نگرانی از آینده توافق هسته‌ای را افزایش می‌دهد.

موضوعی که باقی می‌ماند تأثیرات بحران عراق و حملات گروه «دولت اسلامی عراق و شام» (داعش) در این کشور بر مذاکرات هسته‌ای است.

پیشروی‌های نیروهای گروه اسلامی تندروی داعش در عراق و پشتیبانی آمریکا و ایران از حکومت شیعه در بغداد، چشم‌انداز تازه‌ای را برای همکاری ایران و ایالات متحده گشوده است.

Share