Share
لطفا نظر بدهید؛ کامنت بگذارید درباره مسئله کامنت.

لطفا نظر بدهید؛ کامنت بگذارید درباره مسئله کامنت.

حدود ۳۰ درصد کامنت‌ها خلاف موازین هستند.

نگاه کنید به این مطلب

در باره موازین کامنت‌گذاری در زمانه

اعلام کرده‌ایم که از انتشار کامنت‌‌های دارای لینک در پای مقاله‌های سایت معذوریم، تصمیمی که برای رعایت امنیت کاربران گرفته شده است. با وجود این کم نیستند کاربرانی که در کامنت‌هایشان لینک می‌گذارند.

خواهش کرده‌ایم بدون توهین نظرتان را بنویسید. اما گویا عده‌ای بدون توهین نمی‌توانند حرفشان را بزنند. توهین در حد فحاشی، هنوز نسبت به کامنت‌هایی که خواهان دار زدن نویسنده یا کسان دیگر می‌شوند، خوب است.

چرا چنین است؟

واقعا چرا فضای وب ایرانی تا این حد عصبی و حتا می‌شود گفت خون‌آلود است؟

در فیس‌بوک وضع از همه جا بدتر است. افرادی هستند که حتا کامنت نمی‌نویسند. یک تصویر دار حاضر و آماده دارند که پای مطالب می‌گذارند، آن هم گاهی به اسم مخالفت با رژیم و آزادی‌خواهی. منظورشان چیست؟ می‌خواهند بگویند به اندازه کافی در کشور دار زده نمی‌شود؟ منظورشان این است که می‌خواهند آزادی را با دار زدن برقرار کنند؟

عده‌ای از شدت عصبانیت دیگر به املا و انشا توجه ندارد. مجموعه‌ای حروف ردیف می‌کنند که در میان آنها می‌شود برخی ناسزاها را تشخیص داد. کامنت‌شان که منتشر نمی‌شود، کامنت بعدی را با توهین و تهدید بیشتری می‌نویسند.

مسلما کامنت‌های ناجور هم پیامی دارند. نویسنده یک کامنت توهین‌آمیز می‌خواهد بگوید که با مطلبی که خوانده، مخالف است، به شدت مخالف است. خوب، به راحتی بنویسد: مخالفم. و اگر استدلال هم کند حتما تأثیر بیشتری به جا می‌گذارد.

اما مشکل اینجاست که عده‌ای مطلب را نمی‌خوانند و کامنتی پرخاشگر در پای آن می‌گذارند. از تیتر خوششان نمی‌آید، یا از نویسنده، یا حتا از موضوع. با پرخاششان می‌گویند: می‌خواهم تو نباشی، یا ساکت باشی. و چه بسا کامنت‌گذار فکر می‌کند به حق زندگی و حق بیان باور دارد.

گاهی کامنت‌گذار از خبری که موضوع مطلب است، خوشش نمی‌آید؛ نمی‌خواهد چیزی درباره آن بشنود. به رسانه ایراد می‌گیرد که چرا به خبری که برای او جالب نیست توجه کرده است. فکر می‌کند غرضی در کار است. گاهی کامنت‌گذار پرخاشگر از لحن صرفاً گزارش‌گرانه مطلب عصبانی است و گمان می‌برد اگر رسانه مثلا از حکومتگران اسم بیاورد و با ذکر صفاتی به آنان نتازد، لابد دارد از آنان حمایت می‌کند.

یک مشکل اساسی، کامنت‌های توهین‌آمیز در مورد قوم‌ها و زبان‌ها و پیروان مذهب‌هاست. حجم بزرگی از کامنت‌های ناجور را پرخاش‌گری در این زمینه تشکیل می‌دهند. توهین به زنان و دگرباشان جنسی نیز فراوان است. در نقد مجازات اعدام مطلب گذاشته‌ایم، یک کامنت‌گذار خواهان اعدام نویسنده شده است.

ما با حدود ۳۰ درصد از کامنت‌ها مشکل داریم. چرا عده‌ای جز با توهین نمی‌توانند حرفشان را بزنند؟ لطفا در این مورد کامنت بگذ…

Posted by Radio Zamaneh on Thursday, February 22, 2018

ما در زمانه بارها بحث کرده‌ایم که امکان گذاشتن کامنت را ببندیم. بسیاری از رسانه‌ها این کار را کرده‌اند. دلیلش روشن است: نمی‌خواهند نیروی کاری خود را به بخشی اختصاص دهند که در عمل، خلاف فلسفه وجودی تعریف شده آن، مورد سوءاستفاده قرار می‌گیرد. یعنی دریچه کامنت به جای اینکه جایی برای انتقاد و نظردهی و طرح پرسش و گفت‌وگو باشد، به عرصه زد و خورد و فحاشی تبدیل می‌شود.

نظر شما چیست؟

لطفا در زیر این مطلب کامنت بگذارید درباره کامنت‌گذاری.

بگویید چه باید کرد.

آیا می‌شود فضا را سالم‌تر و منطقی‌تر کرد؟

Share