بازداشت گسترده کارگران نفت در پارس جنوبی همزمان با اعتراضات دیماه
در دی ۱۴۰۴، نیروهای امنیتی صدها کارگر نفت پارس جنوبی در عسلویه را بازداشت و در سولههای قرارگاه خاتم زندانی کردند. اعتصاب کارگران پروژهای و پیمانی در بهمنماه بهدلیل حقوق معوقه و فشارهای امنیتی مجدداً آغاز شد.

کارگران پارس جنوبی مداوم معوقههای پرداختی و بیمه تکمیلی دارند و بسیاری از مطالبات مزدی بیپاسخ مانده است.
در پی اعتصاب کارگران نفت در منطقه اقتصادی پارس جنوبی در دی ماه، گزارشها از بازداشت صدها کارگر پروژهای، پیمانی و ارکان ثالث در عسلویه، کنگان و شهرهای اطراف حکایت دارد. این بازداشتها همزمان با اعتراضات سراسری دیماه رخ داده، اما کارگران در ۱۹ بهمن ۱۴۰۴ و پس از اتصالهای موقت اینترنتی توانستهاند در مورد بازداشتها اطلاعرسانی کنند.
بر اساس گزارش شورای سازماندهی اعتراضات کارگران غیررسمی نفت (ارکان ثالث)، در ۱۷ دی ۱۴۰۴، کارگران پروژهای شرکت عمران ساحل، از پیمانکاران وابسته به سپاه، با توقف کار در پروژههای پارس جنوبی، خواستار پرداخت حقوق معوقه خود شدند. این اعتصاب با اعتراضات مردمی همپیوند شد و با واکنش نیروهای امنیتی، صدها کارگر در روز ۱۷ دی و روزهای بعد بازداشت شدند. تعداد دقیق بازداشتشدگان مشخص نیست.
بازداشت کارگران عسلویه همزمان با اعتراضات، مسبوق به سابقه است. در جریان اعتراضات «زن، زندگی، آزادی»، هم نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی حدود ۲۰۰ کارگر در پارس جنوبی را بازداشت کردند.
با وجود تهدیدها و فشارهای امنیتی، کارگران مجدد در بهمن ۱۴۰۴ دست از کار کشیدند و از بازگشت به محل کار خودداری کردند. آنها اعتصاب خود را از ۱۵ بهمن ۱۴۰۴ مجدداً برقرار کردهاند.
بازداشت صدها کارگر ارکان ثالث نفت در روز ۱۷ دی
به گزارش کانال تلگرام کارگران ارکان ثالث نفت، بازداشت اولیه کارگران همزمان با اعتراضات سراسری مردمی صورت گرفت. در روز ۱۷ دی، نیروهای امنیتی با همکاری قرارگاه خاتمالانبیا سپاه، کارگران معترض را بازداشت و در سولههای کاری زندانی کردند.
کانال تلگرام کارگران ارکان ثالث نفت در ۲۰ بهمن ۱۴۰۴ نوشت:
طبق گزارشها، در جریان سرکوب اعتراضات و کشتار مردمی در مناطق عسلویه، کنگان، دَیِر، لامرد و پارسیان، تعدادی از همکاران شاغل در صنایع نفت بازداشت شدهاند. برخی از این دستگیریها در خانه و خوابگاههای شرکتی انجام شده است.
برخوردهای امنیتی سپاه به دیگر شرکتهای همجوار نیز گسترش یافته است. از ۱۷ دی تاکنون، حدود ۳۰ کارگر پروژهای با وثیقههای سنگین آزاد شدهاند، اما بسیاری هنوز بدون حق ملاقات با خانواده در سولههای قرارگاه خاتمالانبیا نگهداری میشوند و برخی نیز به زندانهای بوشهر و شیراز منتقل شدهاند.
همزمان، کارگران پتروشیمی نگین مکران، پالایشگاه گاز فجر جم و شرکت پتروپالایش کنگان که در روزهای ۸، ۹ و ۱۷ دیماه اعتصاب کرده بودند، با احضار و بازداشتهای موقت مواجه شدهاند.
روز ۱۷ دی در عسلویه چه گذشت؟
روز ۱۷ دیماه، اعتصاب کارگران دو پالایشگاه پارس جنوبی و کنگان به تجمع مشترک با مردم در بندر کنگان انجامید. به گزارش شورای سازماندهی اعتراضات کارگران غیررسمی نفت:
هفدهم دیماه، همکاران ما در دو پالایشگاه پارس جنوبی و کنگان در همبستگی با اعتراضات مردم در کف خیابان و در اعتراض به مشکلات معیشتی خود، با تأکید بر حذف پیمانکاران و جمع شدن بساط مافیایی آنها، تجمع کردند. همکاران اعلام کردند تا وقتی پاسخ نگیرند، به اعتصاب خود ادامه میدهند. این اعتصاب عصر همان روز به تجمع مشترک مردم و همکاران ما در بندر کنگان انجامید. نیروهای سرکوب به تظاهرات مردم و کارگران معترض یورش بردند….
به گفته منابع کارگری، بازداشتها پس از ۱۷ دی نیز ادامه داشته و بسیاری از کارگران در محل زندگی یا خوابگاههای کارگران بازداشت شدهاند.
سندیکای کارگران شرکت واحد کشتار و بازداشت گسترده کارگران را محکوم کرد
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه در بیانیهای، کشتار و بازداشت گسترده کارگران معترض را محکوم کرد. طبق این بیانیه، در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی، صدها کارگر و جوان معترض که برای حقوق و معیشت خود به خیابانها آمده بودند، با گلوله پاسخ داده شدند و بسیاری از کارگران عسلویه که قصد اعتصاب داشتند، به صورت جمعی بازداشت و در سولههای شرکت نگهداری شدند.
سندیکای کارگران شرکت واحد تأکید کرده که این کارگران نه مجرم هستند و نه تهدید، و خواستار شفافیت کامل درباره وضعیت بازداشتشدگان و جانباختگان، آزادی فوری تمامی بازداشتشدگان و محاکمه علنی آمران و عاملان این جنایات شده است.
این سندیکا همچنین نوشت:
کشتار کارگران و معترضان، جنایتی نابخشودنی است که هیچگونه توجیهی ندارد. بازداشت کارگران تلاشی آشکار برای خاموشکردن صدای گرسنگی و اعتراض است. مسئولیت جان تکتک بازداشتشدگان بر عهده نهادهایی است که آنان را بیخبر از خانوادهها ربوده و در بازداشت نگه داشتهاند.
بیانیه سندیکا همچنین تصریح کرده است که خشونت و سرکوب هیچ جامعهای را به آرامش نمیرساند و تنها صدای اعتراض کارگران را بلندتر میکند و بر ضرورت وحدت و تشکیلات کارگران برای دفاع از حقوقشان تأکید کرده است.
ادامه اعتراض کارگران پالایشگاه دهم پارس جنوبی
به گزارش ایلنا، در روز ۱۹ بهمن ۱۴۰۴، کارگران پیمانکاری پالایشگاه دهم مجتمع گاز پارس جنوبی برای پنجمین روز متوالی در اعتراض به شرایط رفاهی دست به اعتصاب زدند. این اقدام در حالی انجام میشود که وعدههای مسئولان برای پیگیری مطالبات عملی نشده و بیاعتمادی کارگران ادامه دارد.
طبق گزارش ایلنا، فشارهای مضاعف شامل تراکم غیرمنطقی خوابگاهها، نادیده گرفتن حریم خصوصی، افزایش سرسامآور اجارهبها و تورم، موجب شد صبر نیروهای کار لبریز شود. عدم پرداخت کامل اضافهکاریها و قطع امکانات خوابگاه و کمپ از دیگر محورهای اعتراض است.
کارگران اعلام کردهاند که مواجهه با اعتراض آنها عمدتاً با تهدید و اعمال فشار همراه بوده و تهدید شدهاند که در صورت ادامه اعتصاب، کسورات در اضافهکاری اعمال خواهد شد.
مطالبات اصلی کارگران شامل اجرای طرح طبقهبندی مشاغل، رفع تبعیضهای مزدی، اصلاح سیستم اقماری، ساماندهی وضعیت شغلی رانندگان و نیروهای روزمزد، برقراری تسهیلات رفاهی و التزام پیمانکاران به قانون کار است. آنها تأکید دارند تا تحقق این مطالبات قانونی، اعتراضات ادامه خواهد داشت.
شورای سازماندهی اعتراضات کارگران پیمانی و غیررسمی نفت ضمن حمایت از کارگران بازداشتی، خواستار آزادی فوری و بدون قید و شرط آنان شده و هشدار داده است که در صورت ادامه سرکوب، از اعتصاب و تعطیلی کامل محیطهای کاری استفاده خواهند کرد.
کارگران پیمانکاری در ایران، به ویژه در صنایع نفت و گاز، طی سالهای اخیر بارها علیه وضعیت شغلی و معیشتی خود دست به اعتراض زدهاند و خواستار حذف پیمانکاران و تبدیل وضعیت کاری خود به قرارداد مستقیم و مدتمعین هستند. بسیاری از کارگران ایران در وضعیت شغلی ناپایدار به سر میبرند و این شامل کارگران پیمانی نفت نیز میشود. طی ده سال گذشته، کارگران پیمانی بارها تجمعاتی مقابل مجلس شورای اسلامی برگزار کردهاند، با امید به حذف پیمانکاران، که بسیاری از آنها شرکتهای رانتی وابسته از جمله وابسته به شرکتهای اقتصادی سپاه هستند.
در ایران، بسیاری از شرکتهای پیمانی و پیمانکاران صرفاً واسطه نیروی کار هستند و حدود ۶۰ درصد آنها نقش اجرایی مستقیم ندارند. این سیستم، حقوق کارگران را کاهش میدهد و امنیت شغلی آنها را به خطر میاندازد. کارگران بارها هشدار دادهاند که حذف واسطهها و انعقاد قرارداد مستقیم میتواند شرایط کاری را بهبود بخشد، اما شرکتهای بزرگ، هلدینگهای اقتصادی و صنایع نفت و پتروشیمی با تکیه بر همین شرکتهای پیمانی، کنترل خود بر نیروی کار را تقویت میکنند. این ساختار، بهنوعی تضمین استمرار قراردادهای رانتی و افزایش استثمار کارگران است.




نظرها
نظری وجود ندارد.