کشاندن دوباره یک شهروند بهائی به زیر بازجویی؛ ۱۸ روز بیخبری از معین محمدی
انتقال مجدد از زندان به اداره اطلاعات و تداوم قطع تماس، نگرانی خانواده معین محمدی را دو چندان کرده است.
بخش حقوق
معین محمدی، شهروند بهائی ساکن یزد، بار دیگر از زندان این شهر به اداره اطلاعات منتقل شده است؛ انتقالی که بهگفته نزدیکانش روز شنبه ۲۵ بهمنماه صورت گرفته است. او پیشتر پس از پایان مراحل بازجویی، در ۱۹ دیماه به زندان یزد منتقل شده بود، اما اکنون دوباره به بازجویی فراخوانده شده است. در ۱۸ روز گذشته هیچ تماسی میان او و خانوادهاش برقرار نشده و همین موضوع بر نگرانیها افزوده است.
معین محمدی در ۱۵ دیماه بازداشت شد و طی دوران بازداشت تنها دو بار و آن هم با مجوز بازپرس، تماسهای کوتاهی با خانواده برقرار کرده است.
بهگفته منابع نزدیک به خانواده، تاکنون اطلاعات روشنی درباره وضعیت جسمی یا اتهامات مطرحشده علیه او ارائه نشده است. درخواست خانواده و نیز دادستان یزد برای تبدیل قرار تأمین نیز بدون توضیح مشخصی رد شده است.
این شهروند بهائی پدر دختری ۱۰ ساله است که بهگفته خانواده، دوری طولانیمدت پدر تأثیرات روحی قابل توجهی بر او گذاشته است. پدر و مادر سالمند معین محمدی نیز در هفتههای گذشته ناچار به مراجعههای مکرر به دادستانی بودهاند که با توجه به شرایط سنیشان، با دشواری و اضطراب فراوان همراه بوده است.
موج تازه بازداشت شهروندان بهائی همزمان با تشدید فضای امنیتی پس از اعتراضات سراسری دیماه آغاز شده است. در همین راستا، وزارت اطلاعات روز شنبه ۲۷ دیماه ادعا کرد که «شبکهای ۳۲ نفره از اعضای فرقه بهائی» را شناسایی کرده که مدعی است در «اغتشاشات و تخریبگریها» نقش داشتهاند. بنا بر اعلام وزارت اطلاعات، ۱۲ نفر بهعنوان «عوامل اصلی» بازداشت شده و ۱۳ نفر دیگر نیز احضار شدهاند.
اقلیت بهائی، بهعنوان بزرگترین اقلیت مذهبی غیرمسلمان در ایران، بهطور مستمر با فشار، تبعیض و سرکوب از سوی نهادهای امنیتی و قضائی مواجه بوده است. جمهوری اسلامی بهائیان را «فرقه ضاله» مینامد و آنها را به ارتباط با اسرائیل متهم میکند؛ اتهامی که ریشه آن به استقرار تاریخی مرکز جهانی آیین بهائی در شهر حیفا بازمیگردد. این اتهامات بارها از سوی نهادهای حقوق بشری رد شده است.
در جریان جنگ ۱۲روزه اسرائیل و ایران نیز شماری از شهروندان بهائی از سوی مقامهای جمهوری اسلامی به «جاسوسی برای اسرائیل» متهم شدند و برای برخی از آنها پروندههای امنیتی تشکیل شد؛ روندی که در امتداد سیاست دیرینه امنیتیسازی و برخورد سیستماتیک با اقلیت بهائی در ایران قرار دارد.
نظرها
نظری وجود ندارد.