دانشجویان جمهوریخواه دانشگاههای برتر ایران: دانشگاه زنده است، امید به جمهوری دموکراتیک زنده است
جمعی از دانشجویان و دانشآموختگان جمهوریخواه دانشگاههای شهید بهشتی، علامه طباطبایی، تهران و چندین دانشگاه دیگر ایران، در بیانیهای به مناسبت چهلم کشتار خونین دیماه ۱۴۰۴، یاد جانباختگان اعتراضات را گرامی داشتند و مسئولیت مستقیم خشونت سازمانیافته را متوجه حکومت دانستند که با گلوله، کشتار و بازداشت گسترده به اعتراضات مدنی پاسخ داد.
بخش سیاست
دانشگاه شهید بهشتی تهران
در این بیانیه آمده است:
چهل روز از ریخته شدن خون مردمی که تنها خواهان زندگی با کرامت، آزادی و آینده بهتر بودند میگذرد. در میان هزاران کشته بیگناه، صدها دانشآموز و دانشجو حضور دارند؛ جوانانی که آینده ایران بودند و اکنون قربانی استبداد شدند. دانشگاه نه تنها سوگوار فرزندان خود، بلکه سوگوار بخشی از آینده کشور است.
بیانیه در ادامه به سرکوب گسترده در دانشگاهها اشاره کرده و تصمیم به مجازیکردن آموزش، تعلیق فعالیتهای حضوری و فشارهای امنیتی را اعتراف آشکار به هراس حکومت از اندیشه، گفتوگو و سازمانیافتگی دانشجویان خوانده است.
امضاکنندگان اعلام کردند تا آزادی همکلاسیهای بازداشتشده، صدای آنان خواهند بود و نام و روایتشان را زنده نگه میدارند. آنها خاطرنشان کردند که دانشگاه هرچند درهايش بسته شود، اما در ذهنها و پیوندها زنده است.
دانشجویان تأکید کردند که هیچ شکلی از استبداد، تبعیض یا حکومت غیرپاسخگو (فردی، موروثی یا در لباس دین) را نمیپذیرند و افقشان دموکراسی، جمهوریت، حاکمیت قانون، حقوق بشر، آزادی و مشارکت برابر شهروندان است. آنها دانشگاه را یکی از ستونهای اصلی بازسازی آلترناتیو دموکراتیک میدانند و بر اصول همبستگی دانشجویی، مبارزه مدنی سازمانیافته، دفاع از بازداشتشدگان، حفظ حافظه جمعی و تقویت گفتمان جمهوری دموکراتیک تأکید ورزیدند.
بیانیه با این پیام پایان مییابد:
یاد جانباختگان زنده است. دانشگاه زنده است. امید به جمهوری دموکراتیک زنده است.
جمهوریخواهی و همبستگی مدنی
جمهوریخواهان داخل ایران در سال ۱۴۰۴ چندین بیانیه کلیدی منتشر کردند که عمدتاً بر پایه چشمانداز ایران دموکراتیک (بیانیه آغازین ۲۹ تیر ۱۴۰۴) بنا شدهاند. این بیانیهها به صورت موضوعی (محورهای مختلف) تدوین شده و خواستههای اصلیشان شامل گذار به یک جمهوری دموکراتیک سکولار، مبتنی بر حقوق بشر، آزادی، عدالت اجتماعی و مشارکت همگانی است. آنها بر پرهیز از خشونت، جنگ خارجی و هزینههای ویرانگر تأکید دارند و آینده ایران را در چارچوب حاکمیت قانون، برابری شهروندان (بدون تبعیض قومی، مذهبی، جنسیتی یا طبقاتی)، حفظ تمامیت ارضی و مبارزه با فساد ساختاری تعریف میکنند.
در بیانیههای بعدی، مانند محور آزادی بیان (۷ شهریور)، آزادیهای فردی و حریم شخصی (۲۱ شهریور، به مناسبت سالگرد جنبش زن زندگی آزادی)، حق تحزب و تشکل (۲۰ مهر)، مدیریت منابع، محیطزیست و توسعه پایدار (۲۳ آبان، سالگرد آبان ۹۸)، و حمایت از اعتراضات دی ۱۴۰۴ (۹ دی و ۱۹ بهمن)، بر آزادی کامل بیان و رسانهها، احترام به حریم خصوصی شهروندان، برابری جنسیتی، امکان رقابت سیاسی آزاد، پاسداری از محیطزیست، عدالت اجتماعی و تأمین حداقل رفاه تأکید شده است.
جمهوریخواهان دانشگاه را سنگر آزادی و پرسشگری میدانند، سرکوب دانشجویان و کشتار معترضان را محکوم کرده و ضرورت بازسازی آلترناتیو دموکراتیک (سکولار، حقوقبشری و پاسخگو) را برای گذار مسالمتآمیز از جمهوری اسلامی برجشته میکنند و در همان حال بر همبستگی مدنی، دادخواهی و مشارکت برابر همه شهروندان بدون وابستگی به استبداد دینی یا موروثی تأکید دارند.
نظرها
نظری وجود ندارد.