درگیری دانشجویان معترض با بسیج و لباس‌شخصی‌ها: زخمی شدن معترضان در نخستین روز بازگشایی دانشگاه‌ها

شنبه ۲ اسفند ۱۴۰۴ که اولین روز بازگشایی دانشگاه‌ها پس از تعطیلی‌های طولانی ناشی از اعتراضات سراسری بود، دانشجویان در چندین دانشگاه تهران، از جمله دانشگاه صنعتی شریف و امیرکبیر، تجمع‌های اعتراضی برگزار کردند.

دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف با تجمع در محوطه دانشگاه، شعارهایی مانند «آزادی» و «مرگ بر خامنه‌ای» سر دادند. ویدیوهای منتشرشده نشان‌دهنده حضور گسترده دانشجویان و جو پرتنش است.

مسعود تجریشی، رئیس دانشگاه صنعتی شریف، در واکنش به تجمع اعتراضی دانشجویان این دانشگاه  اظهار داشت:

او تأکید کرد که دانشگاه می‌توانست کلاس‌ها را کاملاً مجازی کند اما تصمیم گرفت آموزش را به‌صورت حضوری ادامه دهد تا نشان دهد امور عادی در جریان است و اتفاق خاصی نیفتاده؛ حتی اگر «ناوها» (اشاره به تهدید نظامی  آمریکا) آورده شوند، ما همچنان سر کلاس می‌رویم. تجریشی افزود که کار اصلی دانشگاه آموزش و پژوهش است و با کسانی که اقدامات غیرقانونی انجام دهند، برخورد قانونی خواهد شد، اما مدیریت دانشگاه بدون واگذاری میدان به فضاسازی دشمن ادامه می‌یابد.

در دانشگاه امیرکبیر تجمع مشابهی برگزار شد که به درگیری با نیروهای بسیجی انجامید. دانشجویان شعارهایی مانند «این آخرین پیامه، هدف کل نظامه»، «اگه یه نفر کشته شه، هزار نفر پشتشه» و «امسال سال خونه، سیدعلی سرنگونه» سر دادند.

در همان حال کانال تلگرامی «دانشجویان متحد» گزارش داده که دانشجویان دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی دانشگاه شهید بهشتی تهران، در اعتراض به کشته‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ و ادامه بازداشت دانشجویان، اقدام به برگزاری تحصن کرده‌اند. در این تحصن، دانشجویان به یاد هادی فروغ (فارغ‌التحصیل این دانشگاه که در جریان اعتراضات جان باخت) شمع روشن کردند و سرودهای «سوگند به عاشقان ایران» و «ای ایران» را خواندند؛ همچنین از مسئولان دانشگاه خواستند تا برای آزادی دو دانشجوی بازداشتی این دانشگاه پیگیری کنند.

بر اساس چهارمین سرشماری اختصاصی انجام‌شده توسط «خبرنامه امیرکبیر»، تا ساعت ۹ صبح شنبه دوم اسفند ۱۴۰۴ (هم‌زمان با چهلم بسیاری از جان‌باختگان اعتراضات دی‌ماه)، هویت دست‌کم ۱۳۷ دانشجوی جان‌باخته در جریان اعتراضات دی ۱۴۰۴ شناسایی و تأیید شده است.

خبرنامه امیرکبیر تأکید کرده است که این عدد تنها بخش کوچکی از واقعیت است و آمار واقعی جنایات رژیم چندین برابر بیشتر است، زیرا فشارهای امنیتی بر خانواده‌ها مانع اطلاع‌رسانی سریع می‌شود. از این تعداد، ۱۰۹ نفر مرد و ۲۸ نفر زن بوده‌اند.

اوج کشتار دانشجویان در ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ رخ داده که ۶۲.۸ درصد موارد را شامل می‌شود؛ پس از آن ۱۹ دی (۲۳.۹ درصد) و ۲۰ دی (۸ درصد) قرار دارند و سایر تاریخ‌ها تنها ۵.۳ درصد را تشکیل می‌دهند.

از نظر جغرافیایی، بیشترین سهم به «سایر شهرها» (۴۳.۱ درصد) تعلق دارد، تهران ۲۱.۹ درصد، موارد نامشخص ۱۸.۲ درصد، مشهد ۱۰.۲ درصد و اصفهان ۶.۶ درصد را نشان می‌دهد که گستردگی سرکوب را تأیید می‌کند.

میانگین سن جان‌باختگان ۲۲ سال بوده و بیشترین فراوانی در بازه ۲۰ تا ۲۴ سال ثبت شده است؛ این الگو نشان‌دهنده هدف‌گیری خشونت‌آمیز رژیم علیه نسل جوان و دانشجو در آغاز مسیر تحصیلی و زندگی حرفه‌ای‌شان است.