«حقوق بازنشسته، فقط واسه یک هفته» − از شعارهای تظاهرات بازنشستگان در شوش
بیانیه مشترک چند تشکل مستقل کارگری: «ما همواره اعلام کرده ایم که این مزد و مستمری ماهانهای که دولت و کارفرمایان به کارگران تحمیل میکنند حتی هزینۀ زندگی یک هفتۀ کارگران را تأمین نمیکند.»

یکشنبه، ۳ اسفند ۱۴۰۴. به گزارش کانال تلگرامی سندیکای کارگران هفتهتپه بازنشستگان تأمین اجتماعی در شوش دست به تظاهرات زدند
یکشنبه، ۳ اسفند ۱۴۰۴. به گزارش کانال تلگرامی سندیکای کارگران هفتهتپه بازنشستگان تأمین اجتماعی در شوش دست به تظاهرات زدند، تظاهرات در «اعتراض به تورم، فقر و گرانی، اعتراض به دستمزدهای ناچیز و نامناسب، اعتراض به تبعیض و نابرابری، اعتراض به فضای نا امن، ارعاب و کشتار، اعتراض به نبود امکانات رفاهی، درمانی و بهداشتی، اعتراض به غارت و چپاول و دزدی، اعتراض به ستم و استثمار»
از شعارهایشان:
- فقط کف خیابون، به دست میآد حقمون
- تورم صد درصد، اضافه سی درصد، نمیخوایم، نمیخوایم
- بازنشسته داد بزن، حقتو فریاد بزن
- حقوق بازنشسته فقط واسه یک هفته
- حقوق نصف و نیمه، سکوت کنی همینه
(ویدئوها و عکسهای تظاهرات در کانال تلگرامی گروه اتحاد بازنشستگان.)
بیانیه مشترک چند تشکل کارگری
سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه، کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکلهای کارگری، کارگران بازنشسته خوزستان و گروه اتحاد بازنشستگان بیانیهای منتشر کردهاند با عنوان «گره افزایش مزد فقط بدست خود کارگران، بازنشستگان و مزدبگیران باز میشود»
بیانیه به نقل از خبرگزاری ایلنا مینویسد: تخمین ما در سال گذشته (سال ۱۴۰۳) در مورد خط فقر ٤٥ تا ٥٠ میلیون تومان بود که امسال (۱۴۰۴) بیشتر شده است. این گفته در مخالفت با سخنگوی دولت که خط فقر را رقم بسیار پایین تری یعنی ۶ میلیون و ۱۲۸ هزار و ۷۳۹ تومان در ماه اعلام کرده بود گفته شده است.
بیانیه این تصویر را از وضعیت کنونی معیشت زحمتکشان میدهد:تنها منبع زندگی و تأمین معیشت خانوار کارگران و بازنشستگان مزد و مستمری ای است که در مقابل ساعات طولانی کار در شرایط سخت و غیر انسانی و یا پس از سی سال پرداخت بیمه پرداخت میشود. ما همواره اعلام کرده ایم که این مزد و مستمری ماهانهای که دولت و کارفرمایان به کارگران تحمیل میکنند حتی هزینۀ زندگی یک هفتۀ کارگران را تأمین نمیکند.
بیانیه چاره را در تداوم مبارزه کارگران میداند:
مبارزه برای افزایش مزد، مبارزهای دائمی است زیرا زندگی کارگران و دیگر مزد بگیران و بازنشستگان فقط به مزد و مستمری ای که دریافت میکنند بستگی دارد. در شرایطی که دولت و کارفرما از افزایش مزد امتناع میکنند و زندگی تحقیر آمیز و مرگ تدریجی را به کارگران تحمیل مینمایند، برای رهایی از این حقارت و وضعیت مرگبار، راهی جز مبارزه با کارفرما و دولت باقی نمیماند.
از نظر تشکلهای کارگری امضاکننده این بیانیه
دولت، مجلس و نهاد شورای عالی کار که مسئول تعیین مزد میباشند، همگی در تصویب مزدهای زیر خط فقر همدست و شریک جرم هستند. آنها عامل فقر و تهیدستی کارگران و بازنشستگان میباشند. مزدی که مجلس، دولت و شورای عالی کار تصویب میکنند متناسب با هزینه زندگی خانوار کارگران نیست و هیچ گرهی از مشکلات زندگی کارگران را باز نمیکند. متولیان تعیین مزد دار و دستهای هستند که هیچ سنخیتی با طبقه کارگر ندارند. بدیهی است این اشخاصی که مسئول تعیین دستمزد هستند نه دوست طبقه کارگر بلکه دشمنانی هستند که با هرگونه افزایش واقعی مزدها و مستمریها مخالفت میکنند.




نظرها
نظری وجود ندارد.