«شبکه کمک» خواستار همبستگی جهانی برای توقف جنگ و حمایت از غیرنظامیان در ایران شد

شبکه «کمک» در نامه‌ای سرگشاده خطاب به تشکل‌های مدنی بین‌المللی، شبکه‌های صلح‌طلب و سازمان‌های ضدجنگ، خواستار همبستگی جهانی و اقدام مدنی فوری برای حمایت از مردم ایران و مقابله با تداوم حملات نظامی آمریکا و اسرائیل شد.

این شبکه که متشکل از نهادها و داوطلبان مدنی است، با تأکید بر دفاع از «زندگی، صلح و کرامت انسانی» اعلام کرد که در روزها و هفته‌های اخیر، زیرساخت‌های غیرنظامی و حیاتی در ایران هدف مجموعه‌ای از حملات نظامی «آشکارا غیرقانونی» قرار گرفته است.

به‌نقل از این نامه، تاکنون بیش از ۲۱٬۷۲۰ منطقه غیرنظامی مورد حمله قرار گرفته و ۱۶۰ مرکز درمانی، ۶۹ مدرسه، ۱۶ مرکز هلال‌احمر و ۲۱ واحد امداد و نجات تخریب یا به‌شدت آسیب دیده‌اند. در این نامه همچنین نسبت به حملات مکرر به نهادهای انتظامی و خدمات عمومی و تأثیر آن بر «ایمنی و ثبات اجتماعی» هشدار داده شده است.

فاجعه مدرسه میناب؛ «زلزله‌ای بر وجدان جهانی»

شبکه کمک یکی از دردناک‌ترین رویدادها را «فاجعه انسانی مدرسه‌ای در میناب» توصیف کرده است؛ رخدادی که به‌گفته این شبکه، در جریان حمله مستقیم به یک مرکز آموزشی، بیش از ۱۶۰ دانش‌آموز و معلم جان خود را از دست دادند.

در این نامه آمده است که این فاجعه، «قلب ملت ایران و وجدان جهانی را به لرزه درآورد» و ضرورت اقدام فوری جامعه بین‌المللی برای توقف خشونت علیه کودکان و غیرنظامیان را دوباره برجسته کرد.

شبکه کمک در این بیانیه تأکید کرده است که تداوم این حملات، علاوه بر تهدید مستقیم جان شهروندان، باعث نابودی دستاوردهای تاریخی، فرهنگی و زیرساختی کشور شده و می‌تواند «مصادیقی از نقض آشکار قواعد حقوق بشردوستانه و ذیل جنایات جنگی و جنایت علیه بشریت» تلقی شود.

در این نامه تصریح شده است که «هیچ ملاحظه امنیتی یا سیاسی» نمی‌تواند توجیه‌کننده حمله به غیرنظامیان، دانش‌آموزان و بیماران باشد.

شبکه کمک با اشاره به فعالیت کنشگران مدنی، داوطلبان و سازمان‌های مردم‌نهاد در ایران اعلام کرده است که این گروه‌ها ضمن مخالفت با هر نوع جنگ‌افروزی، در حال مستندسازی نتایج و پیامدهای حملات برای حفظ حقیقت و پیگیری پاسخگویی عاملان هستند، اما بدون «همبستگی و حمایت جامعه مدنی جهانی»، این تلاش‌ها به نتایج مؤثر نخواهد رسید.

این شبکه در پایان نامه خود مجموعه‌ای از خواسته‌ها را از سازمان‌ها، شبکه‌های صلح و عدالت اجتماعی در سطح بین‌المللی مطرح کرده است، از جمله:

در بخش پایانی این نامه آمده است که در چنین برهه‌ای، «سکوت و بی‌تفاوتی نه یک موضع، بلکه شکلی از مشارکت در رنج و ویرانی است.» شبکه کمک ابراز امیدواری کرده است که اتحاد و صدای مشترک جامعه مدنی جهانی بتواند مانع گسترش خشونت، حامی غیرنظامیان، پاسدار حقیقت و تسهیل‌کننده مسیر صلح و عدالت باشد.