کارفرمایان کارگران را اخراج میکنند و همزمان از تسهیلات دولتی بهره میبرند
درحالیکه ترکشهای جنگ بر سفرههای خالی کارگران نشسته، گروهی از کارفرمایان با اخراج گسترده نیروی کار، در کمین بلعیدن تسهیلات دولتی و غارت منابع عمومی هستند.
با فروکش کردن شعلههای مستقیم جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، حالا نوبت به کارفرمایانی رسیده است که در میدانهای مینگذاریشده تولید، به بهانه خسارتهای جنگی، جیب خود را پر و دست کارگران را از سفره کوتاه کنند.
کرمعلی سامانیپور، دبیر اجرایی خانه کارگر ساوجبلاغ، دوشنبه ۲۱ اردیبهشت در گفتوگو با خبرگزاری کار ایران (ایلنا)، با افشای ماهیت این سوءاستفادهها هشدار داد که برخی کارفرمایان از این شرایط بحرانی برای تبدیل منابع عمومی به سود شخصی استفاده کرده و کارگران را به خیابان میفرستند.
سامانیپور با انتقاد شدید از سیاستهای حمایتی بیضابطه میگوید:
ما از دولت میخواهیم به جای اعطای وام و تسهیلات به واحدهایی که مستحق کمک نیستند، نظارتهای خود را بیشتر کند تا نیاز کمتری به فرآیند بیمه بیکاری داشته باشیم؛ چراکه هستند کارفرمایانی که از این شرایط سوء استفاده کرده و کارگر را بیرون میکنند.
این فعال صنفی با اشاره به وضعیت وخیم استان البرز که دستکمی از تهران ندارد، معتقد است بسیاری از بیکارشدگان بهدلیل فشارهای معیشتی حتی در آمارها هم نمیآیند و به مشاغل کاذبی چون رانندگی اینترنتی یا کار روزمزد روی آوردهاند، در حالی که واحدهای کمتر آسیبدیده با اندکی تدبیر میتوانند نیروی کار خود را بازگردانند.
در همین راستا، محمد اصلانی، عضو کانون هماهنگی شوراهای اسلامی کار استان البرز، از «پیچ تاریخی» و گردنهای سخن میگوید که در آن کارفرمایان با وجود انبار کردن مواد اولیه با نرخهای پیشین، تولید را متوقف کردهاند تا از افزایش نرخ ارز سود ببرند.
او با اشاره به نابودی ۱۳۵ واحد صنعتی در استان البرز بر اثر حملات، میگوید:
ما بهوضوح کارفرمایانی را میبینیم که قبل از حذف ارز ترجیحی، مواد اولیه را برای ماهها خریدهاند، اما تولید نمیکنند تا مواد را چند برابر فروخته و سود کنند و در عین حال وامهای مختص واحدهای آسیبدیده را نیز دریافت کنند؛ نباید کارفرمایی که با شکستن چند شیشه تسهیلات میگیرد و کارگرش را اخراج میکند، با کارفرمای واقعی یکسان دیده شود.
این موج بیکارسازی در لرستان نیز با شدت ادامه دارد، بهطوری که اخراج ۶۴۰ کارگر نساجی بروجرد و تعطیلی پروژههایی نظیر سد مخملکوه، فشار مضاعفی بر صندوق تأمین اجتماعی وارد کرده است.
محمدحسن موسیوند، از فعالان رسمی کارگری لرستان، با بیان اینکه «تشکیل پرونده بیمه بیکاری برای کارگر سمی مهلک است»، از دولت خواست بهای سوءمدیریت و بهانهجویی کارفرمایان را از جیب کارگران پرداخت نکند.
در حالی که سازمان تأمین اجتماعی از ارائه آمار شفاف خودداری میکند و تنها به ارقام غیررسمی ۲۰۰ تا ۵۰۰ هزار نفری بسنده کرده، وزارت کار از طرحهایی چون «اشتغال عمومی» با دستمزد کمتر از حد مصوب پرده برداشته است که عملاً رسمیت بخشیدن به ارزانسازی نیروی کار در دوران بحران است.
همزمان، اخراجهای گسترده در واحدهایی چون «شایان صنعت» که از مجموع ۱۲۰ کارگر شاغل در خط تولید کلاچسازی، حدود ۶۰ نفر بیکار شدهاند؛ و بلاتکلیفی کارگران فاز دوم پالایشگاه گاز ایلام، نشان از آن دارد که در نبودِ نظارتِ جدی، سرمایهداران احتکارگر در حال بلعیدن آخرین رمقهای بازار کار هستند.
مجموعه صنعتی «شایان صنعت» دارای چهار کارخانه تولیدی در مناطق «جاده مخصوص»، «اشتهارد»، «قلعهحسنخان (قدس)» و «شهرک صنعتی کاوه» است. افزون بر تیغ برنده بیکاری، کابوس دستمزدهای پرداختنشده نیز بر سر کارگران «شایان صنعت» سنگینی میکند. نهتنها حقوق فروردینماه این کارگران بهطور کامل تسویه نشده، بلکه تنها ۷۰ درصد از دستمزد ناچیز این ماه به حساب آنها واریز شده است تا معیشت خانوادههای آنها در بحبوحه بحران، بیش از پیش به بازی گرفته شود.
در فاز دوم پالایشگاه گاز ایلام نیز نزدیک به ۱۵۰ کارگر که از مهرماه سال گذشته اخراج شدهاند، همچنان منتظر بازگشت به کار خود هستند. این در حالی است که برخی کارگران بیکارشده هنوز بخشی از دستمزد اسفند سال قبلِ خود را دریافت نکردهاند.
نظرها
نظری وجود ندارد.