نهاله شهیدی یزدی، شهروند بهائی و فعال حقوق کودک جهت اجرای حکم حبس احضار شد

مراجع قضائی با صدور ابلاغیه‌ای از نهاله شهیدی یزدی، شهروند بهائی و فعال حقوق کودک خواسته‌اند تا هفته آینده، سه‌شنبه ۱۲ خرداد ۱۴۰۵ برای اجرای حکم زندان خود در شعبه اجرای احکام دادگاه انقلاب کرمان حاضر شود.

حکم شش سال حبس تعزیری او پیش‌تر در دادگاه بدوی صادر و سپس در دادگاه تجدیدنظر عیناً تایید شده بود.

نیروهای اطلاعات سپاه پاسداران نهاله شهیدی یزدی را ۸ فروردین ۱۴۰۲، پس از پایان تعطیلات نوروزی و دیدار با جمعی از دوستان و بستگانش، هنگام بازگشت از کرمان به کرج در ایستگاه قطار کرمان بازداشت کردند. به گفته نزدیکان او، چند مأمور لباس‌شخصی با این توضیح که تنها چند پرسش کوتاه دارند، از او خواسته بودند همراهشان برود و به او اطمینان داده بودند که به‌زودی بازخواهد گشت؛ اما این بازداشت به ماه‌ها حبس در زندان کرمان انجامید و سرانجام در ۱۲ دی ۱۴۰۲ با تودیع وثیقه از زندان آزاد شد.

دادگاه بدوی رسیدگی به پرونده این شهروند بهائی در مرداد ۱۴۰۴ در دادگاه انقلاب کرمان برگزار شد و در نهایت به اتهام‌هایی از جمله «تبلیغ علیه نظام» و «تشکیل دسته یا جمعیت با هدف برهم زدن امنیت کشور» برای او حکم شش سال حبس تعزیری صادر شد؛ حکمی که بعدتر در مرحله تجدیدنظر نیز بدون تغییر تأیید شد.

نهاله شهیدی یزدی از جمله بهائیان محروم از تحصیلات دانشگاهی در ایران است. او پس از دریافت دیپلم، تحصیلات خود را در مؤسسه علمی آزاد بهائیان ایران ادامه داد؛ مؤسسه‌ای که در دهه ۶۰ خورشیدی توسط جامعه بهائی ایران برای ادامه تحصیل جوانانی تأسیس شد که از ورود به دانشگاه‌های کشور محروم شده بودند.

نام او بیش از هر چیز با فعالیت‌های آموزشی و داوطلبانه‌اش در مناطق زلزله‌زده گره خورده است. پس از زلزله بم، نهاله شهیدی داوطلبانه به روستاهای این منطقه رفت و سال‌ها به تدریس، سوادآموزی و حمایت آموزشی از کودکان مشغول بود. او در سال‌های پایانی حضورش در منطقه، بیشتر وقت خود را صرف احیای مهدکودک و آموزش کودکان در روستای «کرک» از توابع بم کرده بود.

نهاله شهیدی یزدی در اسفند ۱۳۸۹ نیز هنگام تدریس در یکی از روستاهای بم توسط مأموران وزارت اطلاعات بازداشت شد و پس از ۶۶ روز بازداشت با قرار وثیقه آزاد شد. مقام‌های قضائی آن زمان فعالیت‌های آموزشی او و چند شهروند بهائی دیگر را «ترویج بهائیت در پوشش فعالیت فرهنگی» عنوان کرده بودند؛ این در حالی بود که بسیاری از اهالی منطقه پس از بازداشت این فعالان تازه از باور مذهبی آن‌ها مطلع شده بودند.

دادگاه انقلاب بم در سال ۱۳۹۱ او را به اتهام «اقدام علیه امنیت داخلی از طریق ترویج بهائیت» به دو سال حبس تعزیری و یک سال حبس تعلیقی محکوم کرد، هرچند این حکم در مرحله تجدیدنظر به حبس تعلیقی کاهش یافت.

نهاله شهیدی یزدی همچنین پس از زلزله خوی نیز برای امدادرسانی به مناطق آسیب‌دیده راهی این منطقه شده بود، اما بنا بر گزارش‌ها پس از تذکر نهادهای امنیتی ناچار به ترک منطقه و توقف فعالیت‌های امدادی خود شد.

بهائیان، بزرگ‌ترین اقلیت دینی ایران محسوب می‌شوند. آن‌ها به‌طور مستمر با فشار، تبعیض و سرکوب از سوی نهادهای امنیتی و قضائی مواجه بوده است. جمهوری اسلامی بهائیان را «فرقه ضاله» می‌نامد و آن‌ها را به ارتباط با اسرائیل متهم می‌کند؛ اتهامی که ریشه آن به استقرار تاریخی مرکز جهانی آیین بهائی در شهر حیفا بازمی‌گردد. این اتهامات بارها از سوی نهادهای حقوق بشری رد شده است.

در جریان جنگ ۱۲روزه اسرائیل و ایران نیز شماری از شهروندان بهائی از سوی مقام‌های جمهوری اسلامی به «جاسوسی برای اسرائیل» متهم شدند و برای برخی از آن‌ها پرونده‌های امنیتی تشکیل شد؛ روندی که در امتداد سیاست دیرینه امنیتی‌سازی و برخورد سیستماتیک با اقلیت بهائی در ایران قرار دارد.