چند ماه است که بیمه و حقوق کارگران فولاد پارس هفتتپه خوزستان پرداخت نشده
کارگران این کارخانه از عدم پرداخت چهار ماه حق بیمه و تأخیر یک تا دوماهه در حقوق خبر میدهند. هم دسترسی به خدمات درمانی کارگران مختل شده و هم معیشت آنها به خطر افتاده است.

دستمزد کارگران ـ عکس از آرشیو
کارگران کارخانه فولاد پارس هفتتپه، تولیدکننده شمش آهن و فولاد در شهرک صنعتی شوش خوزستان، از ادامهدار شدن مشکلات بیمهای و مزدی خود خبر دادهاند؛ مشکلاتی که بهگفته آنها در ماههای اخیر شدت گرفته و زندگی کاری و معیشتیشان را تحت تأثیر قرار داده است.
خبرگزاری کار ایران (ایلنا) پنجشنبه ۲۱ خرداد بر اساس اظهارات این کارگران نوشته است که حق بیمه مربوط به چهار ماه شامل مهر و آبان سال گذشته و همچنین فروردین و اردیبهشت سال جاری به سازمان تأمین اجتماعی پرداخت نشده است. همین موضوع باعث شده برخی کارگران هنگام مراجعه به مراکز درمانی با مشکل جدی در دریافت خدمات مواجه شوند.
یکی از کارگران این واحد تولیدی میگوید: «وقتی برای درمان به بیمارستان مراجعه کردیم، متوجه شدیم بیمهمان رد نشده و مجبور شدیم از خدمات آزاد استفاده کنیم؛ در حالی که هزینههای درمان برای ما بسیار سنگین است.»
کارگران همچنین تأکید کردهاند که افزون بر معوقات بیمهای، حقوق ماهانه آنها نیز با تأخیر یک تا دوماهه پرداخت میشود؛ موضوعی که بهگفته آنها در شرایط تورمی فعلی فشار مضاعفی بر زندگیشان وارد کرده است.
بهگفته یکی از کارگران، کارفرما دلیل این وضعیت را کمبود نقدینگی و مشکلات مالی عنوان کرده است، اما این توضیح برای کارگران کافی نیست؛ چرا که تأخیرهای مکرر، بهویژه برای نیروهایی که در آستانه بازنشستگی قرار دارند، پیامدهای جدیتری ایجاد کرده است. برخی از این کارگران بهدلیل پرداخت نشدن حق بیمه در مشاغل سخت و زیانآور، امکان بازنشستگی در موعد مقرر را نیز از دست دادهاند.
کارگران میگویند که بارها موضوع معوقات را رسانهای کردهاند، اما تاکنون اقدام مؤثری برای حل آن صورت نگرفته است.
با تداوم وضعیت بد اقتصادی ایران و افزایش فشار بر واحدهای تولیدی، مدام گزارشهای مشابهی از دیگر کارخانهها نیز منتشر میشود. در یکی از آخرین نمونهها، در کارخانه سرجین بافت زنجان نیز حدود ۳۵۰ کارگر از ابتدای سال جاری با تأخیر در پرداخت حقوق و بیمه روبهرو هستند و بخشی از عیدی آنها نیز با تأخیر پرداخت شده است. این کارگران نیز گفتهاند که کاهش تولید و کمبود نقدینگی، وضعیت اشتغال را در این مجموعه بهشدت شکننده کرده و حتی سابقههای طولانی کاری نیز امنیت شغلی آنها را تضمین نمیکند.
همچنین در مجموعه گروه ملی فولاد ایران در اهواز نیز مشکلات مشابهی گزارش شده است؛ کارگران این واحد از حدود دو ماه حقوق معوق، کاهش اضافهکاری و افت محسوس دریافتی ماهانه خبر میدهند. بهگفته آنها، تغییر در نحوه محاسبه اضافهکاری و همچنین اختلال در پرداخت حق بیمه، بهویژه برای نیروهای نزدیک به بازنشستگی، نگرانیهای جدی درباره آینده شغلی و میزان مستمری ایجاد کرده است.
ادامه این روند در سایر واحدهای صنعتی کشور، تصویری از گسترش بحران اقتصادی و فشار مزدی بر کارگران در بخش تولید را نشان میدهد. جهش تورم و رشد بیسابقه قیمت کالاهای اساسی نیز باعث شده قدرت خرید کارگران نهتنها ترمیم نشود، بلکه ارزش دلاری حداقل مزد نسبت به سال ۱۳۹۰ بیش از ۶۵ درصد سقوط کند؛ وضعیتی که ایران را به یکی از پایینترین سطوح دستمزدی در منطقه رسانده است.




نظرها
نظری وجود ندارد.