۲۰۰ کارگر تراورس اندیمشک در آستانه بیکاری؛ درخواست فوری خلع ید از بخش خصوصی

به گزارش خبرگزاری کار ایران (ایلنا)، حدود ۲۰۰ کارگر کارخانه تراورس اندیمشک نگران تعطیلی واحد تولیدی خود هستند.

هیئت مدیره شرکت تراورس رسماً اعلام کرده که به دلیل کمبود شدید منابع مالی و نبود صرفه اقتصادی، توانایی ادامه مدیریت و نگهداری کارخانه را ندارد. مراحل کارشناسی برای تعطیلی نیز از سوی مدیریت فعلی در حال انجام است و کارگران بیم آن دارند که این واحد تولیدی به سرنوشت تلخ سایر کارخانه‌های مشابه دچار شود.

کارگران این مجموعه با تأکید بر ماهیت دولتی شرکت تراورس اندیمشک (زیرمجموعه ابنیه فنی تراورس راه‌آهن) اعلام کردند که مدیریت آن به یک مجموعه خصوصی واگذار شده که اکنون با استناد به زیان‌ده بودن، قصد توقف فعالیت و تعطیلی کامل کارخانه را دارد. نام دقیق این مجموعه خصوصی در گزارش‌ها اعلام نشده است.

در ادامه، کارگران این واحد تولیدی در تشریح مطالبات خود برای جلوگیری از بروز بحران اشتغال تصریح کردند: آنچه از مسئولان کشوری و استانی انتظار داریم، ورود فوری به این پرونده برای نجات کارخانه و جلوگیری از بیکاری حدود ۲۰۰ کارگر است.

آن‌ها تنها راهکار تضمین تولید و امنیت شغلی پرسنل را «بازگرداندن مدیریت کارخانه از شرکت خصوصی تراورس به شرکت راه‌آهن» دانستند و تأکید کردند: با توجه به اهمیت این واحد، مدیریت دولتی توسط شرکت راه‌آهن می‌تواند به تداوم تولید و ثبات وضعیت معیشتی کارگران کمک کند؛ در غیر این صورت، به‌زودی شاهد تعطیلی کامل و بیکاری دسته‌جمعی نیروهای این مجموعه خواهیم بود.

آمار دقیق و رسمی از تعداد کارخانه‌هایی که به دلیل کمبود منابع مالی، نبود صرفه اقتصادی و مدیریت خصوصی واحدهای مرتبط با راه‌آهن یا دولتی در سال گذشته (۱۴۰۴) تعطیل شده‌اند، اعلام نشده است.

با این حال، گزارش‌های کلی مرکز آمار و رسانه‌ها نشان می‌دهد که هزاران واحد صنعتی و کارگاهی به دلیل مشکلات مالی، بدهی، بی‌ثباتی اقتصادی، کمبود مواد اولیه و انرژی در سال‌های اخیر تعطیل یا نیمه‌تعطیل شده‌اند.  

بر اساس گزارش مرکز آمار ایران، در زمستان ۱۴۰۴ حدود ۲۱۸ هزار کارگر صنعتی بیکار بوده‌اند. این آمار مربوط به بخش صنعت است و نشان‌دهنده تعدیل نیرو و تعطیلی یا رکود واحدهای تولیدی در آن دوره است.

تعداد کل بیکاران کشور در آمار رسمی حدود ۲ میلیون نفر اعلام شده (نرخ بیکاری حدود ۷.۶ درصد)، اما کارشناسان و گزارش‌های کارگری معتقدند آمار واقعی بالاتر است، زیرا بسیاری از افراد غیرفعال (که شغل ندارند اما جستجوی فعالانه نمی‌کنند) یا شاغلان با ساعات کم به حساب نمی‌آیند. بخش صنعت به دلیل مشکلات مالی، انرژی، مواد اولیه و رکود، یکی از بخش‌های با بیشترین فشار بیکاری بوده است.