وضعیت جسمانی بی‌بی نور، زن معترض بلوچ رو به وخامت است

شبکه اسناد حقوق بشر بلوچستان چهارشنبه ۷ مرداد اعلام کرد که تازه‌ترین ارزیابی‌های پزشکی نشان می‌دهد وضعیت جسمانی بی‌بی نور ریگی، زن معترض بلوچ، نسبت به گذشته وخیم‌تر شده و ادامه درمان در یک مرکز تخصصی قلب برای او ضروری است.

بر اساس این گزارش، آزمایش‌های پزشکی بی‌بی نور ۵ مرداد انجام و نتایج آن یک روز بعد توسط متخصصان در کلینیک عدالت زاهدان بررسی شد. پزشکان پس از ارزیابی وضعیت او، داروهای جدیدی تجویز کرده و تأکید کرده‌اند که فشارهای روانی و استرس ناشی از حوادث اخیر، آثار قابل توجهی بر سلامت او گذاشته است.

طبق نتایج این معاینه‌ها، بی‌بی نور که پیش از این سابقه ابتلا به دیابت نداشته، اکنون با افزایش شدید قند خون روبه‌رو شده و همچنین میزان چربی خون او نیز به شکل نگران‌کننده‌ای بالا رفته است. پزشکان هشدار داده‌اند که این شرایط خطر بروز سکته را افزایش می‌دهد و انجام آنژیوگرافی و بررسی‌های تخصصی قلب را ضروری کرده است. به‌گفته منابع آگاه، در صورت فراهم شدن امکانات، ادامه روند درمان او ماه آینده در یکی از مراکز درمانی یزد یا تهران انجام خواهد شد.

در همین حال، گزارش اورژانس مربوط به بستری شدن پیشین او نشان می‌دهد هنگام انتقال به بیمارستان، دمای بدنش به ۳۹.۵ درجه سانتی‌گراد رسیده بود. پزشکان بیمارستان با توجه به تب شدید و درد شکم، احتمال التهاب آپاندیس را مطرح کرده بودند، اما خانواده با نپذیرفتن این تشخیص و با مسئولیت شخصی، از انجام عمل جراحی جلوگیری کرده و او را از بیمارستان ترخیص کردند.

بی‌بی نور ریگی در جریان اعتراض زنان روستای سرسیاه در شهرستان تفتان به فعالیت معدن طلای انجیروک، در شامگاه ۲۶ خرداد ۱۴۰۵، بر اثر برخورد نیروهای انتظامی و عوامل شرکت پیمانکار معدن مجروح شد.

شبکه اسناد حقوق بشر بلوچستان پیش‌تر نیز از بیهوش شدن ناگهانی او در یکی از خیابان‌های زاهدان و بستری شدنش در بیمارستان خبر داده بود.

اعتراضات روستای سرسیاه با مسدود کردن مسیر تردد خودروهای معدن از سوی زنان روستا آغاز شد. معترضان می‌گفتند فعالیت معدن باعث خشک شدن چشمه‌ها، از بین رفتن باغ‌های میوه و افزایش تردد خودروهای سنگین در مسیرهای فاقد ایمنی شده است. نیروهای انتظامی برای باز کردن مسیر با استفاده از خشونت، از جمله ضرب‌وشتم زنان با قنداق اسلحه، با معترضان برخورد کردند. فایل‌های صوتی و گزارش‌های منتشرشده نیز از به‌کارگیری الفاظ توهین‌آمیز علیه زنان معترض حکایت داشت.

اعتراض به فعالیت‌های معدنی در مناطق بلوچ‌نشین طی سال‌های اخیر بارها تکرار شده است. فعالان محلی می‌گویند ساکنان این مناطق از واگذاری معادن طلا، کرومیت و دیگر ذخایر معدنی به شرکت‌های وابسته به نهادهای حکومتی، بدون مشارکت جوامع محلی و بدون برخورداری از منافع اقتصادی آن، ناراضی هستند. به‌گفته منتقدان، در کنار سهم اندک مردم از درآمد معادن، پیامدهای زیست‌محیطی، کاهش منابع آب، تخریب اراضی و تداوم محرومیت اقتصادی نیز بر مشکلات این مناطق افزوده است.

معدن طلای انجیروک تفتان که گواهی کشف آن در سال ۱۳۹۹ به نام شرکت توسعه معادن پارس تأمین صادر شد، از پروژه‌های بزرگ معدنی استان سیستان و بلوچستان به‌شمار می‌رود. کارخانه استحصال طلای این معدن نیز در سال ۱۴۰۳ افتتاح شد و مسئولان از آن به‌عنوان طرحی با ظرفیت تولید سالانه حدود ۴۴۳ کیلوگرم شمش طلا و ایجاد اشتغال برای نیروهای بومی یاد کردند؛ با این حال، مخالفان پروژه معتقدند منافع اقتصادی آن سهم ناچیزی برای ساکنان محلی داشته و اعتراض‌های مکرر به فعالیت این معدن و دیگر معادن منطقه، بازتاب همین نارضایتی‌هاست.