«داروهای کمیاب در دست دلالان است»
مؤسس داروخانه بیماران خاص میگوید بخش قابل توجهی از داروهای کمیاب به جای آنکه در داروخانهها در اختیار بیماران قرار گیرد، وارد بازار غیررسمی میشود و در اختیار واسطهها قرار میگیرد.
بخش جامعه
یک داروخانه در ایران ـ عکس از ناصر جعفری ـ خبرگزاری تسنیم
رسول نظریفرد، داروساز و مؤسس داروخانه بیماران خاص، دوشنبه ۱۲ مرداد با اشاره به وضعیت کنونی بازار دارو به خبرآنلاین گفت مشکلات دارو در ایران تنها به کمبود برخی اقلام محدود نمیشود و افزایش هزینهها، تأخیر در پرداخت مطالبات بیمهها، مشکلات نقدینگی، دشواری واردات و خروج دارو از شبکه رسمی توزیع، زنجیره تأمین دارو را با چالش مواجه کرده است.
نظریفرد درباره وضعیت کمبودها گفت: «بخش زیادی از کمبودها مربوط به برندهای دارویی است و کمبود داروهای ژنریک کمتر دیده میشود. اما در برخی گروهها همچنان کمبود جدی داریم.»
بهگفته او، در میان داروهای عمومی بیشترین کمبود مربوط به داروهای اعصاب و روان است. این داروساز افزود در مورد بیماران خاص نیز کمبود برخی داروهای هورمونی، فرآوردههای خونی، داروهای ضدقارچ و شماری از داروهای تخصصی وارداتی مشاهده میشود و برخی از این اقلام دو تا سه ماه است که در بازار با کمبود مواجه هستند.
نظریفرد گفت زمانی که یک دارو برای مدتی در بازار کمیاب میشود، برخی بیماران برای جلوگیری از کمبود دوباره، اقدام به تهیه و ذخیره داروی مورد نیاز ماههای آینده خود میکنند. به همین دلیل، پس از رفع کمبود اولیه نیز میزان تقاضا افزایش مییابد و برای تأمین دوباره بازار، باید حجم بیشتری از دارو نسبت به شرایط عادی وارد شبکه توزیع شود.
او یکی از مشکلات مهم بازار دارو را خروج دارو از شبکه رسمی توزیع دانست و گفت: «متأسفانه بسیاری از داروهایی که در داروخانه پیدا نمیشوند، در بازار غیررسمی و فضای مجازی موجود هستند. این یعنی دارو از یک جایی نشت پیدا میکند و به دست واسطهها میرسد.»
بهگفته این داروساز، برخی افراد داروهای کمیاب را از بازار جمعآوری و سپس با قیمتهای چندبرابری عرضه میکنند. او افزود دارویی که بیمار میتواند با نسخه و پوشش بیمه با هزینهای محدود تهیه کند، گاهی در بازار غیررسمی با قیمتهای چندمیلیونی فروخته میشود.
نظریفرد همچنین از احتمال سوءاستفاده از نسخهنویسی الکترونیک برای خروج دارو از شبکه رسمی خبر داد و گفت در ماههای گذشته مواردی مشاهده شده که نسخههایی برای بیمارانی صادر شده که وجود خارجی نداشتهاند یا مدارک مورد استفاده در آنها محل تردید بوده است.
او توضیح داد در چنین مواردی، دارو با حمایت دولت و بیمه از شبکه رسمی دریافت میشود، اما به جای مصرف توسط بیمار واقعی، وارد چرخه غیررسمی شده و با قیمت بالاتر به فروش میرسد.
این داروساز یکی دیگر از عوامل اصلی مشکلات بازار دارو را تأخیر در پرداخت مطالبات بیمهها عنوان کرد و گفت: «بدهی بیمهها به شش تا هفت ماه رسیده است. وقتی پول در زنجیره دارو برنگردد، واردکننده نمیتواند واردات انجام دهد، تولیدکننده نمیتواند مواد اولیه بخرد و داروخانه هم با کمبود نقدینگی مواجه میشود.»
نظریفرد دو تهدید اصلی بازار داروی ایران را «بدهی دولت و بیمهها که گردش مالی صنعت دارو را مختل کرده است» و «خروج دارو از شبکه رسمی و گسترش فروش آن در بازار غیررسمی» عنوان کرد.
او هشدار داد: «امروز بخش قابل توجهی از داروهای کمیاب به جای اینکه در اختیار بیماران قرار بگیرد، در دست واسطهها و دلالان است. اگر برای این وضعیت چارهای اندیشیده نشود، هم کمبودها تشدید میشود و هم دسترسی بیماران به دارو دشوارتر خواهد شد.»
پیش از این، هادی احمدی، عضو هیئتمدیره انجمن داروسازان ایران، از وجود حدود ۳۰۰ تا ۴۰۰ قلم کمبود دارویی خبر داده و گفته بود اختلال در مسیرهای حملونقل دریایی، ورود مواد اولیه مورد نیاز صنعت داروسازی را با مشکل مواجه کرده است. بهگفته او، حدود ۹۰ درصد مواد اولیه صنعت داروسازی ایران از مسیر دریایی وارد میشود.
همچنین مهدی پیرصالحی، رئیس سازمان غذا و دارو، اعلام کرده بود که بدهی بخش دولتی و خصوصی به صنعت دارو به حدود ۲۰۰ هزار میلیارد تومان رسیده که ۱۴۰ هزار میلیارد تومان آن مربوط به بخش خصوصی و ۶۰ هزار میلیارد تومان مربوط به بخش دولتی است.
پیرصالحی همچنین از افزایش میانگین ۴۸ درصدی قیمت دارو خبر داده و مشکلات نقدینگی شرکتها، افزایش هزینه مواد اولیه، بستهبندی و حملونقل و تأخیر در اصلاح قیمت دارو را از عوامل فشار بر زنجیره تأمین دارو عنوان کرده است.
نظرها
نظری وجود ندارد.