طالبان پنجمین سالگرد بازگشت به قدرت را جشن گرفتند

به گزارش خبرگزاری آسوشیتدپرس در کابل پرچم‌های سفید امارت اسلامی در سراسر شهر نصب شده، روی دیوارها شعارهایی مانند «استقلال نشانه کرامت، افتخار و هویت است» نقش بسته و وسایل نقلیه نظامی به‌جا‌مانده از نیروهای خارجی با چراغ‌های تزئینی به نمایش گذاشته شده‌اند. مقامات طالبان مسابقات ورزشی از جمله کریکت برگزار کرده‌اند (زنان از حضور در این رویدادها محروم‌اند) و حامیان آن‌ها در خیابان‌ها با پرچم‌ها گشت می‌زنند. سخنرانی مقامات ارشد و برنامه‌های فرهنگی نیز در ولایات مختلف پیش‌بینی شده است.

ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی ارشد حکومت طالبان گفت که مقامات در حال پایه‌گذاری «بنیان‌های اقتصاد» هستند و خواستار صبر و شکیبایی مردم شد.

مردم افغانستان با مشکلات معیشتی شدیدی روبه‌رو هستند؛ حدود سه‌چهارم جمعیت از تأمین نیازهای اولیه زندگی ناتوان‌اند، بیکاری گسترده به‌ویژه در میان جوانان، زنان و مهاجران اخراج شده از ایران و پاکستان (بیش از ۶ میلیون نفر در سه سال گذشته) فشار سنگینی بر بازار کار وارد کرده، تولید ناخالص داخلی سرانه کاهش یافته و تورم قدرت خرید را تضعیف کرده است. کاهش شدید کمک‌های بین‌المللی، خشکسالی مداوم، محدودیت‌های شغلی زنان و ناامنی غذایی که میلیون‌ها نفر از جمله کودکان را تهدید می‌کند، وضعیت را به یکی از بدترین بحران‌های انسانی جهان تبدیل کرده و بسیاری از خانواده‌ها را در فقر مطلق و سوءتغذیه قرار داده است.

طالبان اما این مناسبت را نشانه‌ای از «آزادی» و برقراری امنیت معرفی می‌کنند، در حالی که منتقدان و سازمان‌های بین‌المللی به محدودیت‌های شدید حقوق بشر، به‌ویژه علیه زنان، اشاره دارند.

۵۶ کشور عضو سازمان ملل خواستار لغو فوری سیاست‌های تبعیض‌آمیز علیه زنان و دختران افغان شدند

دست‌کم ۵۶ کشور عضو سازمان ملل متحد در بیانیه‌ای مشترک خواستار لغو فوری تمامی فرامین و سیاست‌های تبعیض‌آمیز طالبان علیه مردم افغانستان، به‌ویژه زنان و دختران، شدند.  

کشورهای امضاکننده بر احیای حق آموزش زنان و دختران و تضمین مشارکت کامل، برابر و معنادار آنان در تمام عرصه‌های جامعه تأکید کرده‌اند. آن‌ها همچنین خواهان احترام به حقوق بشر و آزادی‌های اساسی همه افغان‌ها شده‌اند. در بخشی از بیانیه آمده است: «سرکوب سیستماتیک زنان و دختران به ویژگی تعیین‌کننده نظام کنونی تبدیل شده است.»

سوزان فرگوسن، نماینده ویژه سازمان ملل برای زنان در افغانستان، اعلام کرد که طالبان پس از تسلط بیش از ۱۰۰ فرمان محدودکننده حقوق زنان صادر کرده‌اند. این دستورات حوزه‌هایی چون آموزش، اشتغال، آزادی رفت‌وآمد، مراقبت‌های بهداشتی و دسترسی به عدالت را تحت تأثیر قرار داده است.

پیش‌تر هیدر بار، پژوهشگر ارشد حقوق زنان در دیدبان حقوق بشر، از رویکرد کشورهای غربی در مذاکرات با طالبان انتقاد کرد. او گفت این کشورها حقوق زنان را دستاورد مهم خود می‌دانستند، اما در مذاکراتی که به بازگشت طالبان منجر شد، زنان افغان از حضور در میز مذاکره محروم بودند.

این موضع‌گیری‌ها در حالی مطرح می‌شود که زنان و دختران افغان در پنج سال گذشته با محدودیت‌های گسترده و سیستماتیک روبه‌رو بوده‌اند.