بیکاری گسترده در پی جنگ؛ خوزستان در صدر آسیبدیدگان بازار کار
گزارشها از بازار کار ایران نشان میدهند جنگ اخیر با تعطیلی و آسیب به صنایع مادر، موجی از بیکاری گسترده را در استانهای مختلف ایجاد کرده که در خوزستان میتواند حداقل به حدود ۱۰۰ هزار نفر برسد.
بخش اقتصاد
بر اساس گزارشهایی از وضعیت بازار کار در ایران، حملات آمریکا و اسرائیل به ایران، با وارد کردن آسیبهای مستقیم و غیرمستقیم به واحدهای تولیدی و خدماتی کشور، موج تازهای از بیکاری و اخراج نیرو را رقم زده است؛ بهگونهای که برخی استانها از جمله خوزستان و تهران بیشترین فشار را متحمل شدهاند.
بهگزارش خبرگزاری کار ایران (ایلنا)، در استان خوزستان، بهعنوان یکی از کانونهای اصلی صنایع مادر، برآوردها از بیکاری گسترده کارگران حکایت دارد. بهگفته فعالان کارگری نهادهای رسمی، دستکم ۳۵ واحد تولیدی عمده در این استان در جریان حملات و پیامدهای جنگ آسیب دیدهاند؛ واحدهایی که عمدتاً در مناطق صنعتی ماهشهر، بندر امام و بخش پتروشیمی و فولاد مستقر هستند.
قربان درویشی، دبیر اجرایی خانه کارگر خوزستان، با اشاره به ابعاد این بحران گفته است که برآوردهای اولیه از بیکاری مستقیم حدود ۵۰ تا ۵۵ هزار نفر در این استان حکایت دارد؛ رقمی که با احتساب تبعات غیرمستقیم و تعدیلهای زنجیرهای میتواند به حدود ۱۰۰ هزار نفر نیز برسد. او تأکید کرده است که این رقم جدا از کارگران ساختمانی و نیروهای غیررسمی است که بخشی از آنها نیز عملاً از بازار کار خارج شدهاند.
بهگفته درویشی، آسیب به صنایع بزرگ از جمله پتروشیمیها، نیروگاهها و مجموعههای فولادی موجب اختلال در زنجیره تولید شده است. در این میان، آسیب به نیروگاههای فجر یک و دو و نیز واحدهای پتروشیمی بندر امام، ظرفیت تولید برق صنعتی را نیز تحت تأثیر قرار داده و نگرانیها درباره استمرار تولید را افزایش داده است.
در سطح کشور نیز گزارشها از افزایش بیکاری در اثر جنگ حکایت دارند.
در تهران نیز وضعیت بازار کار با رکود و تعدیل نیرو همراه بوده است. اکبر قربانی، دبیر اجرایی خانه کارگر محور غرب تهران، از ادامه فعالیت ناقص برخی کارخانهها پس از تعطیلات و همچنین اخراج ۱۰ تا ۱۲ نیروی انسانی تنها در یکی از شرکتهای بهنام غرب تهران خبر داده و تأکید کرده است که بخشی از این کاهش نیرو ناشی از شرایط اقتصادی و کاهش ظرفیت تولید است.
او همچنین بر ضرورت تقویت صندوق بیمه بیکاری، حمایت از واحدهای آسیبدیده و اعمال نظارت سختگیرانه برای جلوگیری از تعدیلهای غیرضروری تأکید کرده و خواستار تدوین برنامهای سراسری برای بازگشت واحدهای تولیدی به چرخه فعالیت شده است.
طبق برخی برآوردها، در جریان جنگ ۱۲ روزه بهار گذشته نیز حدود ۶۵۰ هزار نفر به جمع بیکاران کشور افزوده شد؛ رقمی که نشاندهنده گستردگی تبعات جنگ بر کل اقتصاد است.
در گزارشهای تکمیلی از وضعیت اقتصاد ایران نیز آمده است که همزمان با جنگ، بسیاری از بخشهای خدماتی، تبلیغاتی، رسانهای و فنآوری نیز به دلیل اختلال در زیرساختهایی مانند اینترنت و برق با کاهش فعالیت مواجه شدهاند. در نتیجه این شرایط، نهتنها تعداد بیکاران افزایش یافته، بلکه رقابت برای یافتن شغل نیز شدیدتر شده است.
برآوردهای رسمی از نرخ بیکاری کشور حدود ۷ تا ۷.۵ درصد را نشان میدهد، اما کارشناسان تأکید میکنند که بخش بزرگی از جمعیت غیرفعال در این آمار لحاظ نمیشود؛ موضوعی که تصویر واقعیتری از فشار بر بازار کار ارائه میدهد.
همزمان، کاهش ارزش واقعی دستمزدها در پی تورم، تأخیر در پرداخت حقوق در برخی بنگاهها و افزایش پدیده «شاغلان فقیر» نیز از دیگر نشانههای بحران در بازار کار عنوان شده است.
در کنار این موارد، افزایش تمایل به مهاجرت نیروهای متخصص و رشد جستوجوی شغل در میان فارغالتحصیلان، نشانهای از کاهش امید به بهبود شرایط اشتغال در آینده ارزیابی میشود.
بازار کار ایران در پی جنگ اخیر و پیامدهای اقتصادی آن، وارد مرحلهای از بیثباتی و فشار مضاعف شده است؛ وضعیتی که بیشترین آسیب آن متوجه زندگی و معیشت کارگران در استانهای صنعتی کشور بوده است.
نظرها
نظری وجود ندارد.