تحت عنوان «آرایش جنگی» سرکوب را بیشتر کردهاند
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در صدوهجدهمین هفته خود نسبت به تشدید سرکوب، افزایش احکام اعدام، شکنجه بازداشتشدگان و گسترش برخوردهای امنیتی با معترضان دیماه ۱۴۰۴ هشدار داده است.

کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در بیانیه هفتگی خود که سهشنبه ۸ اردیبهشت منتشر شد، با محکوم کردن آنچه «سیاستهای ضد مردمی مستبدانه» خواند، اعلام کرد که موج تازه اعدامها و سرکوب زندانیان سیاسی در چارچوب سیاستی صورت میگیرد که مقامات جمهوری اسلامی از آن با عنوان «آرایش جنگی» یاد میکنند.
در این بیانیه آمده است:
ما آگاهیم که دستور مقامات ارشد استبداد دینی حاکم مبتنی بر “آرایش جنگی” دست دستگاه قضائی را برای تضییع حقوق بازداشتشدگان اعتراضات دیماه و جنگ اخیر بیشتر باز گذاشته است.
این کارزار تأکید کرد که چنین روندی به «نادیده گرفتن تمامی حقوق قانونی» زندانیان و صدور احکام سنگین «بدون دادرسی عادلانه و منصفانه» منجر شده است.
بیانیه صدوهجدهمین هفته کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در حالی منتشر شده که طی هفته گذشته، احکام اعدام سه تن از بازداشتشدگان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴، شامل امیرعلی میرجعفری در تهران، عرفان کیانی در اصفهان و عامر رامش از سیستان و بلوچستان، اجرا شد. کارزار با اشاره به تحویل ندادن پیکر دو تن از این زندانیان به خانوادههایشان، این اقدام را نمونهای از «ناپدیدسازی قهری» دانسته و تصریح کرده است: «بیشک سیاست ناپدیدسازی قهری که حکومت در پیش گرفته مصداق جنایت علیه بشریت است.»
همزمان، احکام اعدام چهار معترض دیگر شامل محمدرضا مجیدیاصل، بیتا همتی، بهروز زمانینژاد و کوروش زمانینژاد نیز صادر شده است؛ احکامی که بر اساس قانون جدید تشدید مجازات اتهام «جاسوسی» صادر شده و شامل مصادره کامل اموال آنها نیز میشود. بر اساس گزارشهای منتشرشده، دستکم ۳۰ نفر از بازداشتشدگان اعتراضات دیماه تاکنون به اعدام محکوم شدهاند.
در پروندهای دیگر، سه شهروند نوجوان و جوان به نامهای احسان حسینیپور حصارلو، متین محمدی و عرفان امیری نیز پس از تأیید حکم در دیوان عالی کشور، در آستانه اجرای حکم اعدام قرار گرفتهاند. این پرونده به رویداد آتشسوزی مسجد سیدالشهدا در پاکدشت مربوط است.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» همچنین از گزارشهای دریافتی درباره تشدید شکنجه و تحقیر بازداشتشدگان در زندانها خبر داده و اعلام کرده است که «زندانیان سیاسی و بازداشتیهای اخیر را بیپروا مورد ضرب و جرح و شکنجه و هتک حرمت قرار میدهند». در این بیانیه آمده است که مأموران با «تراشیدن موی سر، فحاشی و هتاکی» در پی تحقیر زندانیان هستند.
در بخش دیگری از این بیانیه، حکومت متهم شده است که با «مصادره کوچه و خیابانهای شهرها»، ایجاد فضای رعب و وحشت و اجرای روزانه احکام اعدام، مردم را بهعنوان «دشمن اصلی» خود هدف قرار داده است.
نویسندگان بیانیه از جامعه بینالمللی، سازمانهای حقوق بشری و کمیته حقیقتیاب سازمان ملل خواستهاند که فشار بر جمهوری اسلامی را افزایش دهند و برای بازدید از زندانها و بازداشتگاههای ایران اقدام کنند.
کارزار در پایان اعلام کرد که اعتصاب غذای هماهنگ زندانیان در هفته صدوهجدهم، در ۵۶ زندان مختلف کشور ادامه یافته است؛ حرکتی که به یکی از گستردهترین اشکال اعتراض سازمانیافته زندانیان علیه مجازات اعدام و سرکوب قضائی در ایران تبدیل شده است.
کارزار «سهشنبههای اعتصابی نه به اعدام» از سهشنبه ۹ بهمن ۱۴۰۲ از سوی زندانیان سیاسی در ایران آغاز شد. سهشنبه هر هفته شمار بیشتری از زندانیان زندانهای مختلف ایران که با اتهامهای گوناگون در حبساند به این کارزار اعتصابی میپیوندند. تاکنون زندانیان سیاسی و غیرسیاسی در ۵۶ زندان ایران به این کارزار پیوستهاند و هر سهشنبه بهطور دستهجمعی علیه مجازات اعدام دست به اعتصاب غذا میزنند. بسیاری از آنها شاهد اعدام همبندیهای خود بودهاند.




نظرها
نظری وجود ندارد.