بازنده بدون بازی: پیروزی زنان فوتبال ایران که به مدال نمیرسند
تیم ملی فوتبال زنان ایران که جایگاه خود را میان ۱۲ تیم برتر آسیا تثبیت کرده، در روابط مبتنی بر تبعیض از اعزام به جام ملتهای آسیا محروم شده است. سعیده فتحی، روزنامهنگار، در گفتوگو با زمانه این تصمیم را نه فنی، بلکه واکنشی سیاسی-امنیتی به حواشی جام ملتهای آسیا (از جمله ماجرای نخواندن سرود ملی و پناهندگی برخی بازیکنان) میداند و تأکید میکند: مدیران ورزشی به جای حل مشکل، صورت مسئله را پاک میکنند و با این کار، روند پیشرفتی را که تیم به سختی به دست آورده، متوقف خواهند کرد.
حسین نوشآذر
بازنده بدون بازی: پیروزی زنان فوتبال ایران که به مدال نمیرسد
در سالهای اخیر، تیم ملی فوتبال زنان ایران مسیر پر فرازونشیبی را پشت سر گذاشته است. این تیم که پیشرفت چشمگیری داشته و چند ماه پیش با شکست تیم قدرتمند اردن در زمین خودش، برای دومین بار جواز حضور در جام ملتهای آسیا را به دست آورد، اکنون با مانع جدیدی روبهرو شده است: مقامهای ورزشی ایران اعلام کردهاند که این تیم به دلیل «شانس کم برای کسب مدال» به بازیهای آسیایی اعزام نخواهد شد؛ در حالی که ایران جایگاه خود را در میان ۱۲ تیم برتر قاره تصاحب کرده بود. این تصمیم، سوالهای جدی درباره معیارهای دوگانه در حمایت از ورزش زنان و مردان ایجاد کرده است.
برخی ناظران این اقدام را واکنشی به حاشیههای ایجادشده برای تیم ملی در جام ملتهای آسیا در استرالیا میدانند. در استرالیا بازیکنان در بازی نخست سرود ملی را نخواندند و این موضوع واکنش تند برخی مقامها و مجریان تلویزیونی را برانگیخت. این اظهارنظرها در رسانههای جهانی بازتاب گسترده داشت و حتی دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا از استرالیا خواست که با درخواست پناهندگی برخی از اعضای تیم موفقت کند و چنین بود که ۷ نفر از اعضای تیم در استرالیا اعلام پناهندگی کردند که درنهایت اما پنج نفرشان بازگشتند.
علاوه بر این ماجرای توقیف اموال زهرا قنبری، کاپیتان تیم و سپس رفع توقیف آن، فضای ابهام و گمانهزنی درباره «تنبیه» تیم را تشدید کرد.
رسانههای داخلی ادعا میکنند که تصمیم عدم اعزام تیم زنان به بازیهای آسیایی پیش از حاشیه جام ملتها و عمدتاً به دلایل فنی و با پیگیری فدراسیون فوتبال گرفته شده است.
گفته میشود که برخی مدیران فدراسیون در جلسات با نهادهای بالادستی، توانایی تیم را زیر سؤال برده و از احتمال «آبروریزی» و «کیسه گل شدن» صحبت کردهاند.
نباید از یاد برد که همین فدراسیون در دورهای که تیم زنان را از رنکینگ فیفا خارج کرد و حتی یک بازی تدارکاتی برای آنان تدارک ندید، حالا مانع پیشرفتشان شده است.
از سوی دیگر، ایراد گرفتن به زنان به خاطر «مدالنگرفتن» در حالی که تیم مردان با وجود نتایج ضعیف در پنج دوره اخیر بازیهای آسیایی (بدون مدال و حتی عدم صعود از گروه) همواره اعزام میشود، تبعیضی آشکار محسوب میشود.
در شرایط سخت اقتصادی، سؤال این است: چرا هزینههای گزاف برای افراد بیربط در کاروانهای ورزشی صرف میشود، اما دختران فوتبالیست که شایستگی حضور در سطح اول قاره را دارند، از اعزام محروم میشوند؟ با سعیده فتحی، روزنامهنگار در همین زمینه گفتوگو کردهایم.
تبدیل فوتبال زنان به مسئله سیاسی-امنیتی
سعیده فتحی با اشاره به رتبه ۱۲ تیم ملی فوتبال زنان ایران در آسیا و پیروزی اخیر مقابل اردن در خانه، گفت که دلیل اصلی محرومیت تیم از بازیهای آسیایی به بهانه «شانس کم مدال»، بیشتر ریشه در مسائل سیاسی-امنیتی دارد تا فنی.
او افزود که حواشی جام ملتهای آسیا در استرالیا، از جمله ماجرای نخواندن سرود ملی و پناهندگی برخی بازیکنان، باعث شده تیم ملی زنان از یک موضوع صرفاً ورزشی خارج شود و به فضای سیاسی-امنیتی تبدیل گردد. به گفته او، قبلاً هم این فضا وجود داشته اما اکنون بسیار پررنگتر شده است.
فتحی تأکید کرد که در چنین شرایطی، مدیران ورزشی محافظهکارتر عمل میکنند و به جای حمایت از تیم، بیشتر به دنبال کنترل حاشیهها هستند.
او معتقد است بسیاری از ناظران عدم اعزام تیم به بازیهای آسیایی را نوعی تنبیه بازیکنان به دلیل اتفاقات استرالیا میدانند.
به عقیده او، اگر این تصمیم ادامه پیدا کند، در کوتاهمدت به شدت به ضرر تیم خواهد بود؛ زیرا کاهش اعزامها، محدود شدن اردوها و تصمیمهای مشابه، روند پیشرفت تیم را متوقف و باعث پسرفت آن خواهد شد.
مدیران ورزشی به جای حمایت، دنبال تنبیه و کنترل حاشیهاند
فتحی با انتقاد از رویکرد مدیران ورزشی ایران گفت که آنها به جای حل کردن مشکلات، ترجیح میدهند صورت مسئله را پاک کنند.
او در ادامه به نکته مثبتی اشاره کرد و گفت که این اتفاقها نشان میدهد فوتبال زنان ایران دیگر نادیدهگرفتنی نیست. حتی اگر مسئولان بخواهند آن را نادیده بگیرند، جامعه نسبت به سرنوشت این دختران حساس شده و درباره آن بحث و گفتوگو میشود. این حساسیت عمومی، به نظر او، در بلندمدت فشار مثبتی برای تغییر ایجاد خواهد کرد.
فتحی در پایان ابراز امیدواری کرد که مدیران ورزشی و کمیته ملی المپیک نگاه خود را بازنگری کنند.
او گفت بهترین راه کاهش حاشیهها، حذف یا محدود کردن زنان نیست، بلکه باید از آنها حمایت حرفهای کرد:
اگر مدیران عاقلانه نگاه کنند، باید بفهمند بهترین راه کم کردن حاشیه، حذف زنان ما نیست؛ بلکه باید حمایت حرفهای کنند، احترام بگذارند و برنامهریزی داشته باشند.
فتحی در ادامه افزود:
ما حتی نمیگوییم فرصت برابر با آقایان برای خانمها ایجاد کنند، اما اگر کمی جدیتر به آنها نگاه کنند و فقط این نباشد که «تیم ملی زنان هم داریم» بدون هیچ حمایتی و پشتیبانی.
فتحی یادآوری کرد که این دختران نشان دادهاند استعداد و توانایی درخشیدن در سطح آسیا را دارند و حضورشان در بازیهای آسیایی میتواند تجربه ارزشمندی برای رقابت با تیمهای قویتر و آمادهسازی برای آینده باشد.
نظرها
نظری وجود ندارد.