احتمال توافق میان ایران و آمریکا

توافقی تا حد زیادی مورد مذاکره قرار گرفته و منوط به نهایی شدن بین ایالات متحده آمریکا، جمهوری اسلامی ایران و کشورهای مختلف دیگر است.

توافقی که آمریکا و ایران در آستانه امضای آن  هستند، شامل تمدید ۶۰ روزه آتش بس است که طی آن تنگه هرمز بازگشایی می شود، ایران قادر خواهد بود آزادانه نفت بفروشد و مذاکراتی برای محدود کردن برنامه هسته ای ایران برگزار شود.

هر دو طرف تفاهم نامه ای امضا خواهند کرد  که ۶۰ روز طول می کشد و با توافق متقابل قابل تمدید می شود. در طول این دوره ۶۰ روزه، تنگه هرمز بدون عوارض باز خواهد بود و ایران موافقت می کند مین هایی را که در تنگه مستقر کرده پاکسازی کند تا کشتی ها آزادانه عبور کنند. در مقابل، آمریکا محاصره بنادر ایران را برمی دارد و برخی معافیت های تحریم را صادر می کند تا ایران بتواند آزادانه نفت بفروشد.

شامل تعهداتی از سوی ایران برای هرگز دستیابی به سلاح هسته ای و مذاکره درباره تعلیق برنامه غنی سازی اورانیوم و حذف ذخایر اورانیوم غنی شده بالا است.

براساس آخرین متن ردوبدل‌شده، در صورت توافق احتمالی، تنگهٔ هرمز کماکان تحت مدیریت ایران خواهد بود. اگرچه ایران موافقت کرده اجازه دهد تعداد کشتی‌های عبوری به میزان قبل از جنگ بازگردد، اما این به‌هیچ‌عنوان به معنای «تردد آزاد» به وضعیت قبل از جنگ نیست

ما در مرحله نهایی‌سازی این یادداشت تفاهم هستیم. موضوعاتی نیز که در این مرحله درباره آن‌ها بحث می‌شود ــ همان‌طور که اشاره کردم ــ به طور کلی بر خاتمه جنگ متمرکز است. موضوع پایان یافتن تعرضات دریایی آمریکا (همان چیزی که خودشان از آن به عنوان محاصره دریایی یاد می‌کنند) و موضوعات مرتبط با آزاد شدن اموال بلوکه شده ایران، از عمده مواردی هستند که در این یادداشت تفاهم به آن‌ها پرداخته می‌شود.

پس از چند هفته گفتگو میان دو طرف، می‌توان گفت که روند به سمت نزدیک‌تر شدن دیدگاه‌ها پیش می‌رود. البته نزدیک‌تر شدن نه به این معنا که ما و آمریکا قرار است درباره موضوعاتی به این اهمیت به تفاهم کامل برسیم، بلکه به این معناست که بر مبنای مجموعه‌ای از پارامترها بتوانیم به یک راه حل مرزی و مورد توافق طرفین دست یابیم.