مقرری «بیکارشدگان جنگ» سه ماه است که پرداخت نشده
بسیاری از کسانی که در دوران جنگ بیکار شدهاند و برای دریافت حقوق بیکاری ثبتنام کردهاند، هنوز هیچ مبلغی دریافت نکردهاند. مشکل کمبود منابع مالی صندوق بیمه بیکاری است.

به گزارش خبرگزاری کار ایران (ایلنا)، با گذشت بیش از سه ماه از ثبت درخواست بخش قابل توجهی از متقاضیان بیمه بیکاری، بسیاری از کارگرانی که در جریان حملات اسرائیل و آمریکا به ایران بیکار شدهاند و در اسفند و فروردینماه پرونده خود را تکمیل و پیامک نهایی ارجاع به شعبههای تأمین اجتماعی را دریافت کردهاند، همچنان در انتظار نخستین حقوق بیکاری هستند.
بنا به این گزارش، در هفتههای اخیر، انتشار خبرها و گزارشهایی درباره تأخیر در پرداخت مقرری بیمه بیکاری، نگرانی گستردهای در میان جامعه کارگری ایجاد کرده است. برخی برآوردها از وجود بین ۲۰۰ تا ۵۰۰ هزار متقاضی جدید برای دریافت این مقرری حکایت دارد؛ آماری که هنوز بهشکل رسمی از سوی دولت یا سازمان تأمین اجتماعی تأیید نشده است.
با وجود افزایش پرسشها و نگرانیها، تاکنون هیچ توضیح رسمی درباره علت تأخیرها ارائه نشده است. با این حال، این گزارش نشان میدهد حتی کارگرانی که در اسفندماه بیکار شدهاند نیز هنوز موفق به دریافت نخستین مقرری خود نشدهاند. برخی از این افراد پیامک نهایی تأیید پرونده را در فروردین و برخی دیگر در اوایل اردیبهشت دریافت کردهاند.
برخی از فعالان رسمی کارگری معتقدند روند پرداختها با فاصله قابل توجهی از زمان ثبتنام در حال انجام است و در صورت تداوم شرایط فعلی، بخشی از مقرریها شاید از نیمه تابستان بهتدریج پرداخت شود؛ موضوعی که بهمعنای تأخیری بیش از سه ماه خواهد بود.
مجید رحمتی، عضو هیأتمدیره کانون شوراهای اسلامی کار تهران، در اینباره گفت که حتی مدیران استانی تأمین اجتماعی و ادارههای کار نیز تصویر روشنی از وضعیت پرداخت حقوق بیکاری در اختیار ندارند و آمار دقیق تنها در سطح ستادهای مرکزی موجود است. بهگفته او، اطلاعاتی که تشکلهای رسمی کارگری از سطح استانها دریافت کردهاند نشان میدهد متقاضیان ثبتنامکرده در اسفند و فروردین هنوز موفق به دریافت مقرری نشدهاند.
این وضعیت تنها به تهران محدود نیست. عیدعلی کریمی، دبیر اجرایی خانه کارگر تبریز، نیز اعلام کرد که در میان متقاضیان بیمه بیکاری پس از جنگ، تاکنون مورد مشخصی از دریافت مقرری مشاهده نشده است. او در همین حال به نقل از مدیرکل تأمین اجتماعی استان قزوین گفت که حدود نیمی از چهار هزار متقاضی جدید در این استان در حال دریافت مقرری هستند.
کریمی با اشاره به تفاوت میان آمار بیکاران و آمار دریافتکنندگان بیمه بیکاری تأکید کرد که تنها بخشی از افراد بیکارشده مشمول این حمایت قانونی میشوند و نباید این دو گروه با یکدیگر اشتباه گرفته شوند.
در شهرستانها نیز گزارشهای مشابهی منتشر شده است. مجتبی حاجیزاده، دبیر اجرایی خانه کارگر آران و بیدگل، اعلام کرد تاکنون موردی از پرداخت حقوق بیکاری برای متقاضیان ثبتنامکرده در اسفند و فروردین مشاهده نکرده و این تأخیر را پدیدهای فراگیر در استانهای مختلف دانست.
او همچنین هشدار داد که با افزایش معرفی کارگران جدید به صندوق بیمه بیکاری، شمار متقاضیان میتواند به سرعت به مرز یک میلیون نفر نزدیک شود. به گفته حاجیزاده، برخی گزارشهای غیررسمی از احتمال آغاز پرداخت مقرری متقاضیان اسفند و فروردین در پایان تیرماه خبر میدهند، اما طولانی بودن فرآیند ثبتنام و ارجاع پروندهها، نشانهای از مشکلات منابع مالی صندوق بیمه بیکاری است.
در برخی استانها اما روند پرداختها تا حدی پیش رفته است. غلامرضا طالبا، دبیر اجرایی خانه کارگر گلستان، با اشاره به شرایط این استان گفت از حدود هزار و ۵۰۰ پرونده پذیرفتهشده بیمه بیکاری پس از جنگ، تنها حدود ۱۵۰ نفر موفق به دریافت مقرری شدهاند و بخش عمده پروندهها همچنان در مراحل اداری قرار دارند.
در استان لرستان نیز شرایط متفاوتی گزارش شده است. یکی از کارگران بیکارشده نساجی بروجرد گفت کارگران این واحد تولیدی پیش از عید برای دریافت بیمه بیکاری ثبتنام کرده بودند و در ابتدا نیز مقرری کامل دریافت کردند، اما در ماههای بعدی مبالغ پرداختی به شکل محسوسی کاهش یافته است.
تأخیرهای طولانی در پرداخت مقرری بیکاری میتواند پیامدهای اجتماعی گستردهای به همراه داشته باشد. بیکارشدگان خواستار تأمین فوری منابع مالی صندوق بیمه بیکاری و اختصاص خطوط اعتباری ویژه از سوی دولت هستند.
آنها میگویند هزینههای ناشی از جنگ نباید بر دوش کارگرانی قرار گیرد که ناخواسته شغل خود را از دست دادهاند. در صورت تداوم وضعیت فعلی و عدم تأمین منابع مورد نیاز، شمار متقاضیان در انتظار دریافت مقرری میتواند به بیش از یک میلیون نفر برسد و بحران جدیدی در زمینه معیشت کارگران شکل گیرد.
بازار کار ایران در پی جنگ اخیر و پیامدهای اقتصادی آن، وارد مرحلهای از بیثباتی و فشار مضاعف شده است؛ وضعیتی که بیشترین آسیب آن متوجه زندگی و معیشت کارگران در استانهای صنعتی کشور بوده است.
حملات آمریکا و اسرائیل به ایران، با وارد کردن آسیبهای مستقیم و غیرمستقیم به واحدهای تولیدی و خدماتی کشور، موج تازهای از بیکاری و اخراج نیرو را رقم زده است؛ بهگونهای که برخی استانها از جمله خوزستان و تهران بیشترین فشار را متحمل شدهاند.
مسئله بیکاری نهفقط یک شاخص اقتصادی، بلکه بهمثابه نقطه کانونی نقض حقوق اقتصادی و اجتماعی شهروندان عمل میکند. قطعی طولانیمدت اینترنت و از بین رفتن زیرساختهای کسبوکارهای آنلاین، در کنار آسیب به بخشهایی از صنعت، میلیونها نفر را از چرخه تولید و درآمد خارج کرده است. این وضعیت، بهویژه برای زنان که سهم قابل توجهی در مشاغل غیررسمی و خانگی داشتند، تبعاتی مضاعف داشته و آنها را به حاشیهای مضاعف رانده است.
غلامحسین محمدی، معاون وزیر کار، تعاون و رفاه اجتماعی در ۳۱ فروردین سال جاری اعلام کرد که جنگ منجر به از دست رفتن بیش از یک میلیون شغل و بیکاری مستقیم و غیرمستقیم دو میلیون نفر شده است.




نظرها
نظری وجود ندارد.