تولید فولاد ایران در مسیر سقوط؛ پیشبینی کاهش تولید به ۲۵ میلیون تن
صنعت فولاد پس از جنگ همزمان با محدودیتهای انرژی، افزایش هزینههای تولید، رکود بازار داخلی و افت صادرات مواجه است. گفته میشود حدود یکسوم ظرفیت تولید از مدار خارج شده است.

کارگران صنعت فولاد و ذوب آهن ـ عکس از خبرگزاری کار ایران (ایلنا)
به گزارش «تجارتنیوز»، صنعت فولاد ایران در ماههای اخیر با مجموعهای از چالشهای همزمان روبهرو شده است؛ از محدودیتهای انرژی و افزایش شدید هزینههای تولید گرفته تا اختلال در تأمین مواد اولیه، رکود بازار داخلی و دشوارتر شدن شرایط صادرات. فعالان این صنعت معتقدند تداوم این وضعیت میتواند به کاهش محسوس تولید و تضعیف جایگاه ایران در بازارهای جهانی فولاد منجر شود.
رضا شهرستانی، عضو هیأتمدیره انجمن تولیدکنندگان فولاد آلیاژی، با اشاره به شرایط فعلی این صنعت گفت: «حدود یکسوم ظرفیت تولید فولاد کشور از مدار خارج شده است. هرچند نشانههایی از بازگشت تدریجی برخی واحدها به چرخه تولید مشاهده میشود، اما بازگشت کامل صنعت به شرایط عادی دستکم دو تا سه سال زمان خواهد برد.»
شهرستانی افزود: «واحدهای فعال با جهش بیسابقه هزینهها مواجهاند؛ بهگونهای که هزینههای بخش ذوب تا چهار برابر افزایش یافته و تعرفه برق نیز از ابتدای سال تاکنون حدود سه برابر شده است. این در حالی است که بازار توان پذیرش کامل این افزایش هزینهها را ندارد.»
در کنار مشکلات اقتصادی، بخشی از افت تولید به آسیبهای واردشده به زیرساختهای صنعت فولاد در حملات آمریکا و اسرائیل نیز بازمیگردد. در مهمترین این حملات، دو مجتمع بزرگ فولادی کشور یعنی فولاد مبارکه اصفهان و فولاد خوزستان مورد اصابت قرار گرفتند.
بهادر احرامیان، مدیرعامل شرکت فولاد یزد و عضو هیأتمدیره انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران، پیشتر اعلام کرده بود حمله به چهار واحد اصلی فولاد در فروردینماه موجب اختلال در بخشی از ظرفیت تولید کشور شد و در نتیجه، میزان تولید فولاد کاهش یافت.
بهگفته احرامیان، برآوردهای اولیه نشان میدهد تولید فولاد کشور حداقل ۳۰ درصد افت کرده است؛ کاهشی که باعث شد ایران جایگاه خود را در میان ۱۰ تولیدکننده بزرگ فولاد جهان از دست بدهد.
شهرستانی همچنین با اشاره به تداوم چالشهای انرژی گفت: «اگرچه مصرف برق صنعت فولاد حدود دو هزار مگاوات کاهش یافته، اما محدودیتهای تأمین برق همچنان یکی از موانع اصلی تولید محسوب میشود. از سوی دیگر، بخشی از مواد اولیه و اقلام وارداتی که پیشتر بهراحتی تأمین میشد، اکنون با دشواری و بهصورت محدود وارد کشور میشود.»
او رکود بازار داخلی را نیز از دیگر مشکلات جدی صنعت دانست و اظهار کرد: «کاهش مصرف فولاد بهوضوح قابل مشاهده است. فعالان اقتصادی در انتظار مشخص شدن وضعیت مذاکرات و تحولات سیاسی هستند و همین مسئله موجب شده بسیاری از تصمیمهای سرمایهگذاری و خرید به تعویق بیفتد.»
رضا شهرستانی با اشاره به چشمانداز تولید تا پایان سال تصریح کرد: «برآوردها نشان میدهد تولید فولاد کشور در سال جاری به حدود ۲۵ میلیون تن برسد؛ در حالی که سال گذشته تولید فولاد ایران حدود ۳۲ میلیون تن بود و حتی احتمال دارد رقم نهایی امسال کمتر از این میزان باشد.»
در بخش صادرات نیز شرایط چندان مطلوب نیست. شهرستانی با اشاره به مشکلات ناشی از جنگ و اختلال در مسیرهای حملونقل دریایی گفت: «صادرات از مبادی جنوبی کشور با محدودیتهایی روبهرو شده و همزمان بسیاری از شرکتهای خارجی تمایل گذشته را برای همکاری با تولیدکنندگان ایرانی ندارند.»
او همچنین از تشدید مشکلات نقلوانتقال مالی خبر داد و افزود: «مسیرهای متداول تسویه مبادلات از جمله ترکیه و دبی با محدودیت مواجه شدهاند و سطح اعتماد میان خریداران خارجی و فروشندگان ایرانی کاهش یافته است. در چنین شرایطی، انجام معاملات صادراتی تنها با پذیرش ریسک بیشتر یا وجود سابقه همکاری میان طرفین امکانپذیر است.»
در همین حال، احرامیان معتقد است هرچند محدودیتهای برق هنوز به اوج خود نرسیده، اما ادامه فصل گرما میتواند فشار بیشتری بر واحدهای تولیدی وارد کند. بهگفته او، ارزیابی دقیقتر وضعیت صنعت فولاد به روند دما و شدت محدودیتهای انرژی در ماههای آینده بستگی خواهد داشت.
صنعت فولاد ایران پس از حملات اخیر به ایران در یکی از دشوارترین دورههای خود قرار گرفته و احیای ظرفیتهای از دسترفته و بازگشت به شرایط عادی، فرآیندی زمانبر و نیازمند رفع همزمان چالشهای انرژی، تولید و تجارت خارجی خواهد بود.




نظرها
نظری وجود ندارد.