برای هفت دانشجوی دانشگاه شریف حکم اخراج صادر کرده‌اند

به‌گزارش هرانا، خبرگزاری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، فریبرز کهن‌زاد، پرنیان خدابخشی، سپنتا سعیدی، حسین شادمان، فاطمه خاکپور، مسیحا باقری و آریانا کوچکی، هفت دانشجوی دانشگاه صنعتی شریف، با تصمیم کمیته بدوی انضباطی این دانشگاه حکم اخراج دریافت کرده‌اند.

بر اساس این گزارش، صدور این احکام به فعالیت‌های دانشجویان در فضای مجازی و پرونده‌های مرتبط با اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ نسبت داده شده است.

این احکام در شرایطی صادر می‌شود که طی ماه‌های گذشته دانشگاه‌های مختلف کشور شاهد افزایش شمار پرونده‌های انضباطی و مجازات‌های آموزشی علیه دانشجویان بوده‌اند. گزارش‌هایی از دانشگاه‌هایی مانند شریف، تهران، بهشتی و علم و صنعت از تشکیل ده‌ها پرونده، صدور احکام تعلیق چندترمه و اخراج دانشجویان حکایت دارد.

در دانشگاه صنعتی شریف، بر اساس روایت‌های دانشجویی منتشرشده، حدود ۳۰ تا ۴۰ دانشجو با پرونده‌های انضباطی مواجه شده‌اند که از میان آن‌ها چندین حکم اخراج و بیش از ۲۰ حکم تعلیق یک تا سه ترم صادر شده است. دانشجویان گفته‌اند که در برخی موارد، فعالیت‌های مجازی آن‌ها به‌عنوان مبنای رسیدگی انضباطی قرار گرفته و روند بررسی پرونده‌ها با سرعت و بدون شفافیت کافی انجام شده است.

در میان دانشجویانی که حکم اخراج دریافت کرده‌اند، برخی پیش‌ از این نیز با بازداشت یا احضارهای امنیتی روبه‌رو شده بودند.

نیروهای امنیتی آریانا کوچکی، دانشجوی کارشناسی مهندسی صنایع دانشگاه صنعتی شریف را ۱۱ خرداد ۱۴۰۵ در تهران بازداشت کردند و تاکنون اطلاعات دقیقی درباره وضعیت پرونده و محل نگهداری او منتشر نشده است.

فریبرز کهن‌زاد نیز که اوایل اردیبهشت امسال بازداشت شده بود، پس از مدتی با سپردن وثیقه آزاد شد. پرنیان خدابخشی، دانشجوی ورودی ۱۴۰۲ رشته مهندسی مواد، نیز پس از بازداشت در اسفندماه سال گذشته، با تودیع وثیقه آزاد شده بود.

فاطمه خاکپور در رشته شیمی، حسین شادمان در مهندسی صنایع و مسیحا باقری و سپنتا سعیدی در مهندسی کامپیوتر دانشگاه شریف تحصیل می‌کنند.

پیش از این نیز رضا دالمن، یکی دیگر از دانشجویان این دانشگاه، با رأی کمیته تجدیدنظر انضباطی از ادامه تحصیل محروم شده بود.

گسترش صدور احکام سنگین انضباطی در دانشگاه‌ها با انتقادهایی درباره رعایت حقوق دانشجویان، امکان دفاع مؤثر در جلسات رسیدگی و رعایت اصول دادرسی همراه شده است.

در برخی پرونده‌ها، دانشجویان از روندهایی مانند احضارهای تلفنی، جلسات غیرحضوری و استناد به گزارش‌های نامشخص خبر داده‌اند؛ موضوعی که نگرانی‌ها درباره استقلال فضای دانشگاهی و حق دسترسی به آموزش را افزایش داده است.