هفته ۱۲۶«سهشنبههای نه به اعدام»: زندان کرمان به کارزار پیوست
در خردادماه دستکم ۱۳۴ زندانی در ایران اعدام شدند؛ همزمان، کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در دوم تیر ۱۴۰۵ به صدوبیستوششمین هفته خود رسید. در این هفته زندانیان در ۵۷ زندان کشور با اعتصاب غذا علیه مجازات مرگ اعتراض کردند و جمعی از زندانیان زندان کرمان نیز به این کارزار پیوستند.
بخش حقوق
در دوم تیر ۱۴۰۵، همزمان با ادامه موج اعدامها در ایران، کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» وارد صدوبیستوششمین هفته خود شد. زندانیان در ۵۷ زندان کشور، از اوین و قزلحصار تا زاهدان، سنندج، یزد و کرمان، بار دیگر با اعتصاب غذا به صدور و اجرای احکام اعدام اعتراض کردند. پیوستن جمعی از زندانیان زندان کرمان، مهمترین تحول این هفته کارزار است؛ تحولی که نشان میدهد اعتراض به مجازات مرگ، با وجود فشارهای امنیتی و محدودیتهای شدید زندان، همچنان در حال گسترش است.
زندانیان زندان کرمان اعلام کردهاند که از این پس هر سهشنبه، همزمان با دیگر زندانیان، در اعتراض به احکام اعدام دست به اعتصاب غذا خواهند زد. به این ترتیب، دامنه کارزار به ۵۷ زندان رسیده است؛ کارزاری که با اعتصاب غذای هفتگی شکل گرفته و بدون تفکیک میان اتهامها، بر حق حیات، کرامت انسانی و ضرورت لغو مجازات مرگ تأکید میکند. این اعتصابها تلاشی است برای بیرون کشیدن مسئله اعدام از تاریکی بندها و راهروهای مرگ و تبدیل آن به مطالبهای عمومی.
در اطلاعیه تازه این کارزار آمده است:
ما زندانیان کارزار سهشنبههای نه به اعدام که صدوبیستوشش هفته بیوقفه هر سهشنبه در زندانهای سراسر ایران با اعتصاب غذا و آنچه در توان داشتیم به اعدامهای قرون وسطایی در ایران اعتراض کردیم، بار دیگر اعلام میکنیم که حقوقبشر مردم ایران، بهویژه زندانیان، قابل معامله نیست.
خرداد خونین و گسترش ماشین اعدام
گزارشهای حقوقبشری از افزایش اجرای احکام اعدام در هفتهها و روزهای اخیر خبر میدهند. خانوادههای زندانیان محکوم به اعدام، فعالان مدنی و نهادهای حقوقبشری نیز درباره خطر اجرای احکام بیشتر هشدار دادهاند.
بنا بر اطلاعیه کارزار، شمار اعدامها در خردادماه به ۱۳۴ نفر رسیده است. در همین ماه، دو زن، آسیه فرهمند ۲۸ ساله و زینب زرینی ۳۲ ساله، در ۱۷ خرداد در زندان قزوین اعدام شدند؛ خبری که به دلیل نبود اطلاعرسانی شفاف، با تأخیر منتشر شد. همچنین در ۲۶ خرداد، جواد زمانی و ابوالفضل ساعدی، دو زندانی سیاسی مرتبط با اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ در شاهرود، اعدام شدند.
در کنار این موارد، گزارشهای روزهای اخیر از اجرای چندین حکم اعدام دیگر در زندانهای یزد، قزلحصار، شیراز، زابل و زاهدان حکایت دارد. در زندان مرکزی یزد، اعدام دستکم پنج زندانی در روز ۲۷ خرداد ثبت شده است؛ از جمله رضا نظیف، نورجلال مجاهد، شهروند افغانستان، و اسفندیار صدری. پیشتر نیز خبر اعدام دو زندانی بلوچ در همین زندان منتشر شده بود. گزارشهایی نیز از اعدام گروهی زندانیان در روزهای ۲۳ و ۲۵ خرداد در قزلحصار کرج نیز منتشر شد.
همزمان، اعدام چند شهروند افغانستان در زندانهای ایران نگرانیها را افزایش داده است. گزارشها از اجرای حکم دو مرد افغان در زندان مرکزی شیراز و یک شهروند افغان دیگر در زندان زابل، همگی با اتهامهای مرتبط با مواد مخدر، خبر دادهاند. همچنین اعدام یک زندانی افغان در زندان زاهدان و اعدام نورجلال مجاهد در یزد، بار دیگر مسئله آسیبپذیری اتباع افغانستان در دستگاه قضایی ایران را برجسته کرده است؛ جایی که دسترسی به وکیل، اطلاعرسانی به خانواده و نظارت مستقل تقریبا وجود ندارد.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در اطلاعیه خود مجازات اعدام را «سازوکاری برای گسترش هراس، خاموش کردن صدای مخالفان و تحکیم ساختار استبدادی قدرت» توصیف کرده است. این کارزار همچنین به تفاهم اخیر میان حکومت ایران و آمریکا اشاره کرده و هشدار داده است که در بندهای منتشرشده از آن، هیچ توجهی به وضعیت حقوق بشر، سرکوب و اعدامها در ایران نشده است.
این نگرانی با هشدارهای اخیر عفو بینالملل، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور ایران و شماری از کارشناسان سازمان ملل همسوست؛ هشدارهایی که تأکید میکنند پایان جنگ یا کاهش تنشهای دیپلماتیک نباید به بهای نادیده گرفتن حق حیات، آزادی زندانیان و پاسخگویی ناقضان حقوق بشر تمام شود.
نظرها
نظری وجود ندارد.