یارانه سوخت در شرایط جنگی؛ چرا احتمال شورش در تابستان ۱۴۰۵ پایین است؟
در شرایطی که ناترازی شدید تولید و مصرف بنزین، کسری روزانه تا بیست میلیون لیتر و محدودیتهای واردات ناشی از تنشهای منطقهای، ایران را به سوی تصمیمگیری دشواری در مورد قیمت سوخت سوق داده، دولت با کاهش سهمیه و حفظ قیمت سهنرخی، مسیری تدریجی را در پیش گرفته است که با هدف مدیریت واکنش اجتماعی طراحی شده. با این حال، آیدین اخوان، پژوهشگر اقتصاد سیاسی، در گفتوگو با زمانه با اشاره به سرکوب شدید اعتراضات دی و فضای جنگی کنونی، معتقد است که آستانه تحمل جامعه بالاتر رفته و احتمال شورش گسترده در تابستان ۱۴۰۵ پایین است، هرچند هشدار میدهد که این سیاستها بدون اصلاح ساختاری، تنها فشار را از بودجه دولت به سفره دهکهای پایین و میانی منتقل میکند و در بلندمدت، نارضایتی و اختلاف طبقاتی را عمیقتر خواهد ساخت.

افزایش قیمت بنزین با شیب تند برای حبران کسری بودجه دولت (عکس: آرشیو)
در تابستان ۱۴۰۵، بحث افزایش قیمت بنزین بار دیگر به یکی از موضوعات کشور تبدیل شده است. موضوع اصلی، احتمال دو برابر شدن نرخ سوم بنزین از پنج هزار تومان به ده هزار تومان است؛ نرخی که برای مصرف مازاد و سوختگیری با کارت جایگاهها اعمال میشود.
دلیل اصلی این بحث، ناترازی شدید میان تولید و مصرف است. کسری روزانه بنزین بین هفت و نیم تا بیست میلیون لیتر برآورد می شود و محدودیتهای واردات ناشی از تنشهای منطقهای، وضعیت را پیچیدهتر کرده. در همین حال، برخی نمایندگان مجلس از جمله مالک شریعتی اعلام کردند دولت قصد دارد از ابتدای مرداد افرایش قیمت بنزین را اجرا کند. اما سخنگوی دولت تأکید کرد که فعلاً برنامهای برای افزایش قیمت بنزین سهمیهای وجود ندارد و هر تصمیمی درباره نرخ غیرسهمیهای حتماً بهصورت رسمی اعلام خواهد شد.
در عمل تا اوایل مرداد هیچ افزایش قیمتی اعمال نشده. دولت بهجای آن، سهمیه بنزین سه هزار تومانی را از هفتاد لیتر به پنجاه لیتر کاهش داده. قیمتها همچنان سهنرخی باقی مانده: هزار و پانصد تومان برای شصت لیتر اول، سه هزار تومان برای پنجاه لیتر بعدی و پنج هزار تومان برای مصرف بیشتر.
با این حال، بسیاری از تحلیلگران همچنان احتمال افزایش نرخ سوم را جدی میدانند. دولت بارها از ضرورت تصمیمگیری قطعی برای مدیریت مصرف سخن گفته و گزینههایی مثل افزایش تدریجی یا طرحهای پاداشمحور را بررسی میکند. تصمیم نهایی به شرایط اقتصادی و امنیتی بستگی دارد و هر تغییری باید از مسیر رسمی به اطلاع مردم برسد. در این میان برخی کارشناسان نزدیک به سپاه پاسداران به دولت هشدار دادهاند که در شرایط جنگی کنونی از افزایش قیمت بنزین با توجه به احتمال شورش اجتماعی و بهرهبرداری دشمنان برحذر باشد. تا چه حد این احتمال جدی است؟ با آقای آیدین اخوان، پژوهشگر اقتصاد سیاسی گفتوگو کردهایم:
یارانه سوخت؛ انتقال فشار از بودجه دولت به سفره مردم
آیدین اخوان در آغاز گفتوگو با زمانه تأکید کرد که مسئله کاهش سهمیه و حذف تدریجی یارانه بنزین، معضل تازهای نیست و سالهاست دولتهای مختلف برای حل آن تلاش کردهاند. او با اشاره به دو نگاه متفاوت در محاسبه قیمت تمامشده بنزین، توضیح داد که یکی نفت را سرمایه ملی میداند و دیگری آن را صرفاً بر اساس هزینه فرصت میسنجد؛ دو رویکردی که نتایج کاملاً متفاوتی به بار میآورند.
اخوان معتقد است فشار سنگین ناترازی سوخت بر بودجه دولت در شرایط تحریم و محاصره غیرقابلانکار است، اما کاهش مصرفی که پس از اجرای طرح سهنرخی مشاهده شده، لزوماً نشانه موفقیت در مدیریت مصرف نیست:
این کاهش میتواند نتیجه رکودی باشد که در اقتصاد کشور به وجود آمده؛ شغلهایی که از دست رفتهاند، کارخانههایی که تعطیل شدهاند و در حقیقت اقتصادی که کوچک شده است. در اقتصاد نسبت مستقیمی بین مصرف حاملهای انرژی و رشد اقتصادی وجود دارد و کاهش مصرف لزوماً نشانه خوبی نیست.
او هشدار داد که با این سیاست، فشار فقط از بودجه دولت به بودجه خانوار منتقل میشود:
این انتقال فشار همزمان است با تورم بسیار بالا، رکود بالا و بیکاری بالا در اقتصاد ایران. جامعه همین حالا هم از نظر اقتصادی در سطحی است که اگر در شرایط عادی بود باید اعتراضات گستردهای شکل میگرفت. اعتراضات دیماه با قیمت دلار شروع شد و الان قیمت دلار بسیار بالاتر است، تورم بسیار بالاتر است و فعالیتهای اقتصادی بسیار کمتر شده است. ارزش پول ملی هم کمتر شده است.
اخوان با اشاره به فضای جنگی فعلی، تصریح کرد که آستانه اعتراضات خیابانی بهدلیل سرکوب قبلی و درگیریهای بیرونی بالاتر رفته و اعتراض در چنین فضایی دشوارتر شده است:
بخشی از مردم الان کشور را در یک جنگ بیرونی میبینند و در شرایط جنگی، اعتراض همیشه سختتر است. هم هزینههای سیاسی و سرکوب بیشتری مترتب است و هم ممکن است افراد آن همدلی لازم برای اعتراض را نداشته باشند. با این حال، هر دو سوی این ماجرا - چه قیمت افزایش پیدا کند و چه نکند - ناعادلانه است و در بلندمدت نارضایتی بیشتری ایجاد خواهد کرد؛ چون اختلاف طبقاتی را بیشتر میکند و سفره مردم را کوچکتر.
اخوان در ادامه یادآوری کرد که بدون اصلاح ساختاری در بازار خودرو، بازار کار و نظام توزیع درآمد، هیچکدام از این روشها به کاهش واقعی نارضایتی و اختلاف طبقاتی منجر نخواهد شد.
باید در نظر گرفت که حاملهای سوخت کالای واسطهای هستند و با یک دوره تأخیر کوتاه، اثرشان را روی تورم عمومی و هزینه تمامشده کالاهای دیگر نشان میدهند و کل اقتصاد را درگیر میکنند. روشهای فعلی هیچکدام تغییراتی ایجاد نمیکنند که به کاهش نارضایتیهای اجتماعی یا کاهش اختلاف طبقاتی بینجامد. تنها راههای ممکن یا پرداخت یارانه مستقیم به فقرا است که آن هم قبلاً امتحان شده و مشکلات اجرایی داشته، یا اصلاح ساختاری اقتصاد که نهادها را عادلانهتر کند، انحصارها را کاهش دهد و دسترسیها را افزایش دهد. بدون اینها حکومت در یک دور باطل گرفتار است و نمیتواند به شکلی که رضایت عمومی را جلب کند، نظام یارانهای سوخت را اصلاح کند؛ در حالی که فشار شدید بودجهای این وضعیت را غیرقابلدوام کرده است.
افزایش تدریجی قیمت بنزین و درسآموزی از آبان ۹۸
آیدین اخوان سپس در ادامه گفتوگو با زمانه اثرات احتمالی افزایش قیمت یا کاهش سهمیه بنزین را از دو زاویه بررسی کرد. او معتقد است این تغییرات در کوتاهمدت بیش از همه دهکهای میانی و پایین جامعه را تحت فشار قرار میدهد؛ بهویژه کارگران سیار، رانندگان اسنپ و کسانی که پس از جنگ و رکود اقتصادی شغلهای باکیفیت خود را از دست دادهاند. به گفته او، حاشیهنشینانی که روزانه مسافتهای طولانی را برای رسیدن به محل کار طی میکنند و صاحبان خودروهای فرسوده و پرمصرف نیز در همین گروه قرار میگیرند؛ همان لایههایی که هسته اصلی اعتراضات آبان ۹۸ را تشکیل دادند. اخوان تأکید کرد:
اینجاست که به منظر دوم میرسیم: آیا دولت از آبان ۹۸ درس گرفته یا نه. به نظر میرسد گرفته است. دولت این بار بهجای تغییر ناگهانی قیمت، یک تغییر تدریجی و افزایش پنهان قیمت را اجرا میکند؛ با طرحی که از آذر ۱۴۰۴ با سهنرخی کردن بنزین شروع شد و بعد با بازی با سهمیهها در دو مرحله ادامه پیدا کرد و الان در مرحله تثبیت کاهش سهمیه نرخ دوم قرار دارد. به نظر میرسد سیاست «قورباغه پخته» را اجرا میکند تا واکنش آنی و سریع جامعه را کم کند و بتواند به مرور برنامه را پیش ببرد و تبعات اجتماعی آن را مدیریت کند.
وی عامل مهم دیگری را نیز برجسته کرد: سرکوب خشونتبار اعتراضات دیماه که پتانسیل اعتراض جمعی را بهشدت تضعیف کرده است. اخوان با اشاره به مفهوم «دکترین شوک» نائومی کلاین توضیح داد که بحرانهای عمیق مانند جنگ یا سرکوب خونین، آستانه واکنش جامعه را بالا میبرد و به دولت امکان میدهد سیاستهایی را که در شرایط عادی پرهزینه بودند، با مقاومت کمتری اجرا کند.
وقتی بحرانهای عمیق اجتماعی و سیاسی مثل جنگ یا سرکوب خونین اعتراضات اتفاق میافتد، آستانه واکنش جامعه بالاتر میرود و دولت میتواند اقداماتی را که در حالت عادی هزینه بالایی داشت، سادهتر انجام دهد. در حقیقت دولت الان آن سرکوب خونین را به سرمایهای برای خودش تبدیل کرده تا بتواند عبور آرامتری از بعضی مشکلاتش رقم بزند. سوژه جمعی را فلج کرده و مقاومت جمعی را در شرایط فعلی ناممکنتر ساخته است.
به نظر او، ترکیب تدریجی بودن تغییرات، فضای جنگی و تخلیه هیجان اجتماعی پس از دیماه، احتمال تبدیل نارضایتیهای فعلی به یک شورش گسترده در تابستان ۱۴۰۵ را کاهش داده است. اخوان در پایان تصریح کرد:
من فکر نمیکنم در شرایط فعلی، بهویژه با روش تدریجیای که دولت در پیش گرفته و احتمالاً در طول دو تا سه سال آینده سهمیه اول را هم محدود خواهد کرد، احتمال شورش خیلی بالا باشد. در حال حاضر و در این تابستان، من احتمال شورش را خیلی بالا نمیبینم.
*این مصاحبه توسط حسین نوشآذر انجام شده و متن را نیز او نوشته است.



نظرها
نظری وجود ندارد.